สายเกินไปที่จะเสียใจ: ภรรยาที่ถูกทิ้งคือทายาทมหาเศรษฐี

งออเดรย์

เคยใช้เรียกฉันตอนที่เรายังรักกัน ก่อนเกิดอุบัติเหตุ ก่อนที่เขา

ยความหวังอันแหลมคมและอันตรายทิ่มแทงผ่านความตั้งใจเด็ดเดี่

กไปเพื่อดับประกายความหวังเล็กๆ นั้น “คุณไม่รู้จักฉันหรอกค่

างแต่แววตาที่จับจ้องค้นหาอย่างเข้มข้นนั้นจางหายไปแล้ว เขาดูโล่งใจด้วยซ้ำ โล่งใจที่ฉันไม่ใช่ผ

วดห่วยๆ ของหล่อน! ผู้ติดตามของฉันต้องคิดว่าฉันเท้าขี้เหร่แน่ๆ ถ้าไม่ได้นวดดีๆ น่ะ” เธอทิ้งตัวลงบนเตียงเพื่อเรียกร้องความสนใจจากเขา “แล้วห้องน

า ความอ่อนล้าที่เสียดลึกถึงกระดูกซึ่งยิ่งกว่าอาการ

แม่ของเจค ก้าวเข้ามาเหมือนลมหนาวที่พัดผ่าน อีวอนน์ ผู้หญิงที่มีเพชรประกา

น์ส่งเสียงหวาน พลางสวมกอดเจดา “

ก่อนจะวางมือหนักๆ ลงบนไหล่ของเจดา “หนูเอ๋ย หนูคืออนาคตของครอบครัวเรา สถานที่แห่งนี

ร้ตัวตนในสายตาของพวกเขา

อ่อนหวานจอมปลอม “เจคกี้จ้ะลูกรัก แม่มีของเล็กๆ น้อยๆ มาให้เจดา

ำ คือสร้อยคอประจำตระกูลวอลเลซ สร้อยคอของคุณยายฉัน สินเดิมของฉัน สิ่งที่พว

ัญลักษณ์แห่งมรดกตกทอดของครอบครัวฉัน เป็นเศษเสี้ยวแห่งประวัติศาสตร์

อีวอนน์พร่ำชื่นชม “ช่างเหมาะกับผู้น

หน้ามีตาในสังคม มีแค่งาน… เล็กๆ น้อยๆ ของเธอนี่ ในทางกลับกัน เจดาทำให้เรามีความหวังกับทายาทตระกูลฟอส

เปรียบเสมือนเสียงดนตรีประกอบกรงทองของฉัน ทุกวันหยุด ทุกการรวมตัวของครอบครัว ฉันต้องเจอกับการกระหน่ำดูถูกที

ดาน้อยของย่า! ตื่นกันแล้วเหรอจ๊ะ!” เธอเปิดลำโพง “คิดถึงย่าไหมจ๊ะ ไม่เหรอ โอ

ียงเล็กๆ ของเด็กจากปลายสาย “ป้าออเด

่ะ” อีวอนน์ส่งเสียงหวานใส่โทรศัพท์ “

่งดังแหลมขึ้นม

่าตกใจ เธอตบหน้าฉันอย่างแรง ความเจ็บแสบแปลบปลาบทำให้ฉันต้องยก

กต่อไปแล้ว ฉันกำลังจะไป เร็วๆ นี้

้างหน้า “แม่ พอได้แล้วครับ” เขาพูด น้ำเสียงห้ว

ี่ยนเป็นไม่พอใจ “เจคกี้ หล่อนสม

าส่งสายตาที่ฉันอ่านไม่ออกมาให้ แล้วเหลือบมองข

ขกท่านอื่นนะคะ” ฉันพูด เสียงตึงเครียด ฉันหันหลังแล้วแ

ลารา หุ้นส่วนธุรกิจเพิ่งยืนยันการโอนเงินแล้ว เธอเป็นอ

้อยแล้ว ในที่สุดฉันก็หลุดพ้น ตอนนี้ฉันแค่ต้องกลับบ้าน ไปหยิบเ

บหนี พ่อของฉันจัดการทุกอย่างไว้หมดแล้ว รถยนต์ เครื

ุ่งพรวดออกมาจากหลังพุ่มไม้ในกระถาง ขวางทางฉันไว้ ลูกๆ ของเจค พวกเขาเ

เป็นเจคย่อส่วนด้วยสายตาที่เย

ด็กหญิงตัวเล็กพูดเสริม ใบหน้า

จะเบียดตัวผ่านพวกเขาไป ข้อมือของฉัน

ืนฉีดน้ำสีสันสดใสกระบอกเล็กออกม

เล่นชิ้นนั้น มันปะทะเข้าที่ใบหน้า ลำคอ และหน้าอกของฉั

ความสะใจ แล้วหันหลังวิ่งหนีไป ร่า

รู้สึกเหมือนเปลวไฟ สายตาของฉันพร่ามัว น้ำตาไหลพรากลงมาตามใบหน้า ผสมปนเปไปกั

ะอาดตา โลกทั้งใบหมุนคว้างรอบตัว กลิ่นเนื้อไหม้