สายเกินไปที่จะเสียใจ: การกลับมาของทายาทสาวหมื่นล้าน

นราวกับซอมบี้ ฉันปลดรูปถ่ายของเราลงมา และเก็บเสื้อผ้าของเขาลงกล่อง ฉันถึงขั้นถอดแหวนแต่งง

ขยะ มันส่งเสียงกระทบทึ

เขาก็สว่างขึ้นบนหน

ำเงินอยู่ในลิ้นชักชั้นบนสุดของฉัน อีกหนึ่ง

นเปิดมันออก บนกำมะหยี่สีดำมีสร้อยคอเพชรวางเด่นอยู่ มันเป็นเครื่องประดับที่ดูโอ่อ่าห

ันจะซื้อมันให้คนที่สำ

ดว่าเขาห

ัวเราะขมขื่นก็หลุดออกมาจาก

ุ่มในชุดเครื่องแบบเรียบร้อย ฉัน

งแรมเดอะ เซนต์ รีจิส นะครับ”

จากตะขอข้างประตู ฉันหยิบหนังสือสั

ดงานแถลงข่าวครั้งใหญ่สำหรับภาพยนตร์เรื่องใหม่ของเอเวอร์ลีห์ เมื่อรถ

หันหน้ามา กล้องทุกตัวหันขวับมาทางฉัน ฉันสวมชุดกระโปรงธรรมดาๆ

ระซาบดังระงม

หม คนที่คอยต

่ ดูการแต่งตัวเข้

จ้องไปที่เวทีด้านหน้าห้อง ที่ซึ่งอิ๊กน

รียดด้วยความโกรธ “เจเนวีฟ เธอมาทำบ้าอะไ

ค่ยื่นกล่องกำมะห

นพูดด้วยน้ำเสียงที่มั

ละเปิดออกพร้อมกับอุทานด้วยความยิ

ปากยื่น “ใส่ให้ฉันห

นกับเธอ จากนั้นสีหน้าของเขาก็เย็นชาลง และเขาก็หยิบสร้อยคอข

มฝีปาก โดยที่ดวงตาของเธอยังคงจ้องมอง

อยู่ตรงนั้

อแกล้งอุทานเบาๆ และเซ ทำท

่งตัวไปพยุงเอเวอร์ลีห์ไว้ เขาถลึงตาใส่ฉัน ใบหน้

แค่ยื่นหนังสือสัญญาหย่

ห์กุมท้องของเธอขึ้นมากะทันหัน “อิกกี

ความคิดเรื่องฉันและเอกสารหายไปจนหมดสิ้น “ไม่เ

ันพูดพลางยื่นมันออก

้ไปสักที” เอเวอร์ลีห์ครว

กาจากโต๊ะใกล้ๆ ตวัดลายเซ็นลงบ

นอ้อมแขนและเริ่มเบียดฝ่าฝูงนักข่าวออก

ังเตรียมจะจากไป แต่ขณะที่ฉันกำลังเดินออ

าดลงไปอ

สียงดังลั่นน่าสะพรึงกลัว โลกทั้งใบระเบ

แห่งความเจ็บปวด ฉันเห็นอิ๊กนาทซ์หยุดชะงักและหันกลับมามอง

อแงพลางดึงแขนเขา “เธอก็แค่แกล้งทำเ

กับเลือดที่เริ่มไหลนองรอบศีรษะ ไป

หายลับไปท่ามกลางแสงแฟลชท

ฉัน การมองเห็นเริ่มพร่ามัว ผู้คนพากันจ้องมอง กระซิ

กได้ว่าแหวนแต่งงานหายไป มันคงกระเด็นหลุดไปตอนที่ฉันล้ม แหวนที่เคยห

้แม้แต่จ

เซยันตัวลุกขึ้นยืน ขาทั้งสองข้างสั่นเทา ฉันก้า

องคนขับเบิกกว้างเมื่อเ

รับ” เขาถามด้วยน

อเช็ดคราบเลื

ียบเย็นปรากฏขึ้นที่มุม