icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
สายเกินไปที่จะอ้อนวอน ฉันคือราชินีมาเฟีย

สายเกินไปที่จะอ้อนวอน ฉันคือราชินีมาเฟีย

ผู้เขียน: Crimson Vail
icon

บทที่ 1 

จำนวนคำ:1820    |    อัปเดตเมื่อ:วันนี้10:23

ก็คือผู้พิทักษ์ที่สาบานตนของฉัน พวกเราเคยกรีดเลือดร่วมสา

าถ่านในคืนที่โซเฟีย ริชชี เล็

ทันที ขณะที่ฉันกลิ้งไปบนพื้นคอนกรีต กรีดร้องพลางมองดูเปลว

กเขาไ

็กเก็ตของตัวเอง ซึ่งเป็นเสื้อที่ควรจะใช้ปกป้องฉัน ไปคลุมให้เด็กสาวที่เ

ฉันถูกแผดเผา เพีย

กเธอมาให้และออกโรงปกป้อง “อุบัติเหตุ” ของเธอ พวกเขาถึงขนาดยอมกรีดฝ่ามือเ

ที่เอเลนา วีตีเ

พักตร์ไปยังสถานที่แห่งเดียวที่พวกเขาไม่อาจตามมาได้ นั่นคื

ลาดและคลานกลับมาอ้อนวอนกลางสายฝน

ภัยเหรอ?” ฉันถา

้เพื่อแลก

นท

หาวิทยาลัย และเพียงแค่นั้น ชีวิตของฉันในชิคาโก

ี่ดูไร้ความรู้สึก: การลงทะเบียนเสร็จ

ันไม่ได

่มันคว

คาโก เอาต์ฟิต ผู้ถูกเลี้ยงดูมาในกรงทองที่ความภักดีคือสกุ

์กไม่ใช่แค่การโ

ือการแป

เป็นของฟ

ของดันเ

พันไมล์ ชื่อของมอเรตตีก็ยังให้รส

ร์ของฟามิเกลีย ชายผู้เข้ายึดครองเส้นทางการค้าเฮโรอีนท

เล่านั้นเป็นจริง เขาก็ไม่เคยเสี

องเขาด้วยความเต็มใจ เพราะพวกหมาป่าในบ้

ณะที่มันสั่นครืดอย

หม่จากอินสตาแ

นโซ

แลระดับวีไอพีที่งานกาล่า

ะเปิด

ระหว่างลูกา รอสซี

าขอ

ตโอข

เคยกรีดฝ่ามือและหลอมรวมเลือดของพวกเขากับฉันตอนอาย

เฟียสวมชุดรา

ตัดพิเศ

ดับด้วยสร้อยไข

กของแ

องนิรภัยระบบไบโอเมตริ

นเท่านั้นที่เข้าถึงได้ น

ผ่ซ่านไปทั่วอก ราวกับมีใครเอา

ใช่แค่

อการแย่ง

ของฉันให้คนนอก ซึ่งเป็นแค

ของฉันสั

ตชื่อ เ

้วก็ขอบคุณสำหรับแมคบุ๊กเครื่องใหม่กับไอโฟน 1

พวกเขาท

สุดสำหรับเธออยู่แล้ว ซอ

นนี้เธอดูเห

ชิ

เหล่านั้นจนภ

จ้าหญิง

สวมมงกุฎให้นา

นิ้วมือขยับด้วยความแ

้องนิรภั

ดงการพิมพ์ปร

ก็หย

็ปรากฏขึ

ๆ แค่ให้ฉันยืมของนิดหน่อยน่ะ ฉันอยากดูกลมกลืนกับคนอื่น

า เธอจำเป็นต้องใช้ชุด แล

ื้อตัวใหม่ให้ เลิกทำตั

เอาแ

อนลมหายใจที่สั่นส

ภาพส

ลับส

บปีที่พวกเขาคอยไล่พวกผู้ชายที่มองฉันด้วยสายตา

กผู้หญิงที่รู้จักบี

เตือนจากเ

ห้คุณ 5,000 ดอลลาร์

าคาให้กับศั

ดจะลบล้างรอยมล

่ได้ต

ยังกระจกเงาเ

ลารอยด์จากเมื่อสา

ดยมีลูกากับมัตเต

์ปีที่ด้านล่างว่า: พี่น้อง

รูปนั้นออ

าดที่ฟังดูดังเกินไ

รื่องทำลายเอกส

เข้าไปในฟันเฟ

้มของพวกเขากลายเป็นเศษ

ถอะ โซเฟีย” ฉันกระซ

์ขึ้นมาแล้วบล็

เงินห้าพันดอลลาร์นั้นไปยังองค

ต้องการเง

องการคือการอ

เปิดรับโบนัส

เปิด
สายเกินไปที่จะอ้อนวอน ฉันคือราชินีมาเฟีย
สายเกินไปที่จะอ้อนวอน ฉันคือราชินีมาเฟีย
“ฉันคือเจ้าหญิงแห่งมาเฟียชิคาโก ลูกากับมัตเตโอคือผู้พิทักษ์ที่กรีดเลือดร่วมสาบานตั้งแต่เด็กว่าจะปกป้องฉันด้วยชีวิต แต่ในคืนที่โซเฟียจงใจเล็งพลุใส่ฉันจนไฟลุกท่วมตัว คำสาบานนั้นก็กลายเป็นเถ้าถ่าน ขณะที่ฉันดิ้นทุรนทุรายกรีดร้องอยู่บนพื้น ผู้พิทักษ์ทั้งสองกลับวิ่งข้ามร่างฉันไปหาโซเฟีย พวกเขาเอาเสื้อแจ็กเก็ตคลุมร่างเธอพลางปลอบโยนเพราะเธอตกใจกับแรงสะท้อนของพลุ ปล่อยให้ฉันถูกไฟคลอกจนผิวหนังไหม้เกรียม ซ้ำร้ายเมื่อฉันตื่นขึ้นมาในโรงพยาบาลพร้อมแผลเป็นถาวร พวกเขากลับขโมยสร้อยไข่มุกของแม่ฉันไปให้เธอใส่ และยอมกรีดฝ่ามือตัวเองเพื่อรับโทษแทนเธอ "เธอไร้เดียงสานะ เอเลนา ทำไมเธอถึงใจร้ายขนาดนี้?" มิตรภาพสิบปีถูกทำลายลงเพียงเพราะน้ำตาจอมปลอมของเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง พวกเขามองข้ามความเจ็บปวดของฉัน และตราหน้าว่าฉันเป็นคนเลือดเย็นที่พยายามจะรังแกคนอ่อนแอ ฉันไม่ร้องไห้ ไม่โวยวาย และไม่อ้อนวอน ฉันเพียงแค่เก็บกระเป๋าแล้วแปรพักตร์ไปยังสถานที่ที่พวกเขาไม่อาจตามมาได้ นั่นคือสู่อ้อมแขนของดันเต มอเรตตี คาโปผู้โหดเหี้ยมและทรงอำนาจแห่งนิวยอร์ก กว่าที่พวกเขาจะตระหนักถึงความผิดพลาดและคลานกลับมาอ้อนวอนขอให้ฉันยกโทษให้ ฉันก็กลายเป็นราชินีของชายอื่นไปเสียแล้ว”