icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

จันทราพร่างพราว เหมันต์หวนคืน

บทที่ 4 กัวจื่อหราน

จำนวนคำ:2023    |    อัปเดตเมื่อ:16/01/2022

ง เขาสนิทสนมกับองค์รัชทายาทเพราะเคยเรียนฝึกเพลงกระบี่กับอาจารย์ท่านเดียวกับองค์รัชทายาท ขณะนั้นเขาทราบข่าวเพียงแค่ว่า อนุของบิดา

อบต่อให้ภรรยาเอก เป็นเช่นนี้สืบทอดมานานยิ่ง แต่มารดาของเขาตายจากไปตั้งแต่เขายังเด็ก ไข่มุกน้ำตาจันท

เมื่ออายุสิบสองถูกส่งตัวไปร่ำเรียนวิชายุทธกับอาจารย์ท่านเดียวกับองค์รัชท

าเขาจึงชินชา จนกระทั้งปีที่เขาอายุสิบแปดจึงได้เกิดเรื่องขึ้น เป็นปีแห่งการพลิกผัน เขารับตำแหน่งสืบทอดผู้ปกครองเมืองตันห

า’อย่างเงียบๆ เพราะไม่ต้องการเป็นข่าวและเป็นที่ครหา แต่กระนั้นก็ยังมีเสียงกระซิบนิน

ก่อนจะทุบไปที่ผนังห้อง

ทางเดียวที่จะแก้คำครหานั้นได้คือตา

นานกลับพลิกผันเป็นเศรษฐีได้ อาจเพราะแต่เดิมมีชาติกำเนิดมาจากชาวนายากจน หลินเหิงอี้จึงมีนิสัยโผงผาง พูดจาเสียงดังแลดูไร

ล้าพาหลานสาวมา

ห็นหน้าเห็นตาหลานสาวคนใจสกปรกผู้นั้นก่อนเ

ล้

ยู่ไม่ไกลจากห้องทำงานนัก หญิงรับใช้สองคนที่รู้ว่าเขาเดินเข้ามาต่างพากันถอยออกห่างเ

่างไม่ได้จะเอาความผิดแต่ประการใด เขาโบกมือให้บ

“ข้าเห็นดอกไม้ในแจกันนี่สวยดี อยากจะเอาดอกไม

ายเกลื่อนอยู่ที่พื้น แจกันแก้วเจียระไนเป็นขอ

าดเจ็บ

็กหนุ่มส่ายหน้าแล้วยิ้มเจื

ดาขึ้นยืนแล้วหันไปทางสั่งบ่าวไพร่จัดการเก็บ

บา “ข้าหิวแล้วอยากกินของห

กัวจื่อหรานถอนหายใจ

ืม

แล้ว ตอนที่กัวอี้เซียวอายุเจ็ดขวบเคยถูกโจรลักพาตัวไป ตอนนั้นบิดาล้มป่วยอยู่ก่อนแล้ว เป็นเขากั

ด้รับการกระทบกระเทือนทางจิตใจอย่างรุนแรง จนเหมือนสติปัญญาจะหยุดการเจริญเติบโต เขากลายเป็นเด็กเจ

วนและมอบฐานะให้ สำหรับกัวอี้เซียวก็เป็นหนึ่งใน ‘ลูกรัก’ ที่บิดาเป็นก

หมือนไหล่ทั้งสองถูกกดทับด้วยสิ่งที่มองไม่เห็น อีกน

ได้ยิ้มหรือหัวเราะเช่

ัดสน ฐานะของท่านลุงใหญ่ค้ำชูครอบครัวให้มีความเป็นอยู่สุขสบาย แต่ที่บ้านมีบ่าวรับใช้เพียงไม่กี่คน หลังจากมารดาตายไป นางรับหน้าที่ดูแลเรื่องต่างๆ ในบ้านด้วยตนเอง และเมื่อบิดาอนุญาตให้นา

ิ่ง บิดาของนางเน้นความเรียบง่ายและประโยชน์ใช้สอย โต๊ะไม้เรียบง่ายแต่แข็งแรงคงทน ภาพประดับส่วนใหญ่เป็นฝีมือนางกับบิดาเอง นางชอบศึกษาการค้าขายมากพอๆ กับที่ฝึกฝนตนเองเรื่องการวาดภาพ ท่านลุงใหญ่มิใ

นูเจ้

ห็นท่าทีเจียมเนื้อเจียมตัวของอีกฝ่ายทั้งที่อายุมากกว่านาง หลิ

ณหนูเลย เรียกอว

วมิก

หญ่เข้มงว

นายท่านดูแลพ

ง “เช่นนั้นข้าเรียกท

าค่ะ” นางส

่น” นางหัวเราะเบาๆ “พี่หวัง

เป็นหญิงรับใช้ที่บ้านหลังหนึ่ง ถูกขับไล่ออกมา คราวนั้นนายท่านซื้อต

เปิดรับโบนัส

เปิด
จันทราพร่างพราว เหมันต์หวนคืน
จันทราพร่างพราว เหมันต์หวนคืน
“เพราะการหายไปของ 'ไข่มุกน้ำตาจันทรา' ทำให้ กัวจื่อหรานได้พบกับหลินอวี้เจิน เขาต้องตามหาไข่มุกล้ำค่ากลับคืนสู่ตระกูล ทว่าเขากลับพบว่าสิ่งที่ล้ำค่ายิ่งกว่าคือนางที่มีเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น ...................... หลินอวี้เจิน ในวัยสิบเจ็ดปี นางเป็นบุตรสาวของหลินยี่ห้าน เจ้าของสำนักศึกษาเล็กๆ แห่งหนึ่ง มารดาของนางตายจากไปตั้งแต่นางอายุไม่ถึงสิบขวบ แต่กระนั้นบิดาก็มิได้แต่งภรรยาใหม่ บิดาทุ่มเทให้กับสำนักศึกษาของตนและเลี้ยงดูนางตามลำพัง "หลินอวี้เจิน" หมั้นหมายกับ"ติงกว่างอาน" เขาเป็นศิษย์เอกของบิดา ทว่าเรื่องพลิกผลัน ติงกว่างอาน กลับไปแต่งงานกับ "หลินชูซิน" ญาติผู้น้องของนางเอง ด้วยเหตุนี้นางจึงเดินทางมาตันหยางเพื่อพบท่านลุงใหญ่-หลินเหิงอี้ เพียงเพื่อรักษาบาดแผลในใจ 'ไข่มุกน้ำตาจันทรา' สมบัติล้ำค่าประจำตระกูลกัว แต่กลับหายไป ร่องรอยสุดท้ายหยุดอยู่ที่หลินเหิงอี้ กัวจื่อหรานประมุขสกุลกัวและยังเป็นเจ้าเมืองตันหยาง เขาจำเป็นต้องใช้ทุกวิธีทางเพื่อให้ได้ไข่มุกประจำตระกูลกลับมา แม้ต้องบุกค้นเข้าห้องนอนของหญิงสาวก็ตามที หลับ? นางหลับในอ่างอาบน้ำ! มีผู้ใดหลับในอ่างอาบน้ำเช่นนี้เล่า! กัวจื่อหรานยืบเสื้อคลุมของหญิงสาวสะบัดไปมาแล้วโยนขึ้นเหนืออ่างอาบน้ำ เพียงพริบตาเขาก้มตัวช้อนร่างของหญิงสาวขึ้นจากน้ำ ยื่นมือไปรับเสื้อคลุมที่ค่อยๆ ล่วงหล่นลงมา ตวัดข้อมือเพียงไม่กี่ครั้งก็สามารถใช้เสื้อคลุมของนางห่อหุ้มร่างเปลือยเปล่าได้มิดชิด เขาอุ้มนางที่ยังถลึงตามองเขาแต่ใบหน้าหวานนั้นแดงจัดราวคนป่วยไข้ "จุ๊ๆ อย่าจ้องหน้าหน้าผู้มีพระคุณเช่นนี้" เขาเอ่ยกลั้วเสียงหัวเราะในลำคอ อุ้มร่างนุ่มนิ่มไปวางไว้บนเตียง มารดาเถอะ! ผู้มีพระคุณอะไรกัน! เจ้าโจรลามก! แล้วสายลมแห่งฤดูกาลก็นำโชคชะตาของคนแปลกหน้ามาผูกพัน”
1 บทที่ 1 บทนำ2 บทที่ 2 หลินอวี้เจิน3 บทที่ 3 หลานสาว 4 บทที่ 4 กัวจื่อหราน5 บทที่ 5 สีหน้าเจ็บปวด 6 บทที่ 6 บุรุษผู้นั้นคือคนที่พวกเราจะลวงเกินไม่ได้7 บทที่ 7 บอกมา! เจ้ามาทำอะไรที่นี่!!!8 บทที่ 8 ไล่กลับละไม่ว่า9 บทที่ 9 ตระหนัก 10 บทที่ 10 ข้าชอบพี่สาวมาก11 บทที่ 11 กวาดตามอง 12 บทที่ 12 เขากัดริมฝีปากนาง 13 บทที่ 13 พี่ใหญ่ยิ้ม 14 บทที่ 14 อยากพบ 15 บทที่ 15 โทษชะตากรรม 16 บทที่ 16 กระวนกระวาย 17 บทที่ 17 นางกำลังร่ายเวทมนตร์ใดอยู่กันแน่18 บทที่ 18 ข้าหาได้เชื้อเชิญท่าน!19 บทที่ 19 มีอะไรก็พูดมา20 บทที่ 20 นี่คงไม่ได้คิด ‘ขาย’ นางหรอกนะ21 บทที่ 21 อย่างนั้นหรือ 22 บทที่ 22 เจ้ารอข้า 23 บทที่ 23 ข้าย่อมมีสิทธิ์ในตัวเจ้า!24 บทที่ 24 ขัดขืน25 บทที่ 25 ‘ตกนรกทั้งเป็น’26 บทที่ 26 พี่ใหญ่ไม่มีความสามารถหรือ 27 บทที่ 27 บังเอิญผ่านมา 28 บทที่ 28 ติดค้าง 29 บทที่ 29 ไม่ผิดเพี้ยน30 บทที่ 30 ห่วงใย31 บทที่ 31 หายไป 32 บทที่ 32 คำพูดของท่านเชื่อได้หรือ 33 บทที่ 33 เหตุใดท่านจึงลักพาตัวข้ามาเช่นนี้34 บทที่ 34 สายตาเจ้าเล่ห์35 บทที่ 35 วางยา36 บทที่ 36 พิษร้าย37 บทที่ 37 พอที38 บทที่ 38 ไม่มีทางอื่น 39 บทที่ 39 ไข่มุกน้ำตาจันทรา 40 บทที่ 40 จันทราพร่างพราว 41 บทที่ 41 มาเป็นภรรยาข้าซิ42 บทที่ 42 สายลมเหมันต์43 บทที่ 43 เปิดเผย44 บทที่ 44 ปรารถนา 45 บทที่ 45 ครอบครอง 46 บทที่ 46 บทส่งท้าย