icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

บ่วงวิวาห์จำยอม (The Unwilling Wedding)

บทที่ 8 Chapter 8

จำนวนคำ:1963    |    อัปเดตเมื่อ:17/01/2022

่อน หญิงสาวตัวแข็งทื่อด้วยทำอะไรไม่ถูกไปชั่วครู่ เมื่อได้สติเธอจึงพยายามดิ้นรนหาทางรอด และดูเหมือนว่าอาการดิ้นรนของเธอจะยิ่งทำใ

ง่ายๆ เช่นกัน ไรฟันขาวขบลงบนเรียวปากนุ่มเพื่อหวังจะใช้ความเจ็บปวดนั้นเป็นตัวช่วยในการเปิดริมฝีปากบางให้เผยอออก แต่ก็ไร้ผล ปารวียุติจุมพิตล

่านี่เป็นจูบแรกในชีวิตเธอ ทำท่าทางไร้เดียงสาได้เนียนจริงๆ แต

ีย

ป็นการตักเตือนให้เขารู้ว่า สิ่งที่เขากำลังพูดอยู่นั้นเป็นเรื่องที่ทำร้ายจิตใจผู้หญิงเ

าจนแยกแยะผิดชอบชั่วดีไม่ออกเอาเสียเลย รู้แต่ว่าเขาจะต้องทำอะไรสักอย่าง อะไรก็ได้ที่จะทำให้ผู้หญิงที

คราวนี้มือหนาข้างหนึ่งของเขาตะปบลงบนแผ่นหลังบอบบาง ออกแรงกดเล็กน้อยให้ร่างเธอเข้ามาแนบชิดร่างของแกร่งเต็มไปด้วยมัดกล้ามอย่างคนออกกำลังกายเป็นประจำขอ

องเธอจนได้ ปารวีรู้สึกเหมือนกับว่าตนเองเป็นราชสีห์หนุ่มผู้แก่กล้าที่กำลังล่ากวางน้อยอย่างเอาเป็นเอาตาย เมื่อเรียวลิ้นเล็กๆ ของเธอพยายามเบี่ยงหลบลิ้นของเขาอยู่ตลอดเวลาอย่างไม่ยอมถูกเอาเปรียบไ

อกจากเสียงลมหายใจ เสียงจูบของเขาและเธอ และที่ชัดเจนที่สุดดูเหมือนจะเป็นเสียงหัวใจของเธอที่ดังราวกับจะทะลุออกมาเต้นอยู่นอกอก เธอรู้สึกว่าโลกไม่

รยุติจุมพิตนี้ลงได้ เขาจูบเธอ จูบอย่างที่เขาต้องการนึกอยากจะจูบ ลืมไปเสียสนิทว่าเธอเป็นผู้หญิงหิวเงินที่น่ารังเกียจ ลืมไปว่าเขาต้องเกลียดผู้หญิงคนนี้

วาน เมื่อรู้สึกว่าร่างบางในอ้อมแขนไม่มีการต่อต้านหรือตอบโต้เหมือนเมื่อครู่ แขนแข็งแรงเปลี่ยนมาช้อนร่างเธอขึ้นสู่อ้อมกอดไว้แทน ร่างบางห

วยมาก จะเรียกว่าสวยหยาดฟ้ามาดินเลยก็ว่า ไม่น่าเชื่อเลยว่าเธอจะอ่อนป

้ เธอเป็นลูกสาวของคนที่ทำให้แม่ของเขาต้องเจ็บปวด แล้วยังจะเข้าที่นี่เพื่อจับพ่อของเขาอีก เธอต้องชดใช้ความเจ็บ

าร้อนและเรียกร้องจนยากจะห้ามใจไม่ตอบสนอง แม้ว่าเธอเองจะอ่อนประสบการณ์เรื่องการจุมพิตก็ตาม แต่มันก็แค่ความฝัน ความจริงแล้ว...เ

้าซึ่งตรงหน้าเป็นกระจกเงาบานใหญ่ ญาตาวียืนจ้องมองร่างของตนเองในกระจก เธอยืนสำรวจหน้าตาตัวเองไปเรื่อยๆ จนมาสะดุดเมื่อเจอคราบ

อ๊

น จะว่าละเมอตกเตียงแล้วปากไปกระแทกเข้ากับประตูหรือ ก็ไม่ใช่ จะว่าเดินหกล้มจนปากกระแทกขอบเตียง ก็ไม่ใช่อี

่ๆ เขารังเกียจเธอออกอย่างนั้นคงไม่มีวันจูบเธออย่างแน่นอน เธอคงคิดถึงบ้านมากจนฟุ้งซ่า

เปิดรับโบนัส

เปิด
บ่วงวิวาห์จำยอม (The Unwilling Wedding)
บ่วงวิวาห์จำยอม (The Unwilling Wedding)
“"คุณก็รู้ว่าฉันเมา แล้วคุณยังจะทำอย่างนั้นกับฉันอีก คุณยังมีความเป็นสุภาพบุรุษอยู่รึเปล่า หา! คุณปรานต์? หรือคุณโกรธแค้นฉันมากถึงอยากจะแก้แค้นฉันให้ตายทั้งเป็นอย่างนี้?" "เธอจะมาหาว่าฉันฉวยโอกาสได้ยังไง? ในเมื่อเธอเองเป็นคนเรียกร้องสิ่งนั้นจากฉันเองแท้ๆ เธอควรจะโกรธตัวเธอเองมากกว่า แต่พูดก็พูดเถอะนะ ว่าลีลาของเธอมันช่างร้อนแรงกว่าผู้หญิงทุกคนที่ฉันเคยผ่านมาเสียอีก แหม...ว่าแล้วเราก็มาต่อกันอีกรอบดีไหมจ๊ะสาวน้อย? บอกตรงๆ ว่าฉันยังติดใจเธอไม่หาย" "หยุดพูดเดี๋ยวนี้นะ!" "เอาน่า...ไหนๆ เรื่องมันก็มาถึงขั้นนี้แล้ว ฉันยินดีรับผิดชอบเธอทุกอย่าง พรุ่งนี้เราไปจดทะเบียนสมรสกันเลยก็ได้ บอกตามตรงนะ ฉันยังประทับใจในลีลาของเธอไม่หายเลย" ปารวี ต้าเฟย เมธาชัย จำต้องตกอยู่ในบ่วงวิวาห์อย่างจำยอม เมื่อถูกคนเป็นพ่อมัดมือชกให้ต้องแต่งงานกับญาตาวี วัฒนากุล ลูกสาวอดีตคนรักของพ่อ คนที่ทำให้แม่ของเขาต้องตกอยู่ในความห้วงของความเจ็บปวดเพราะไม่เคยได้รับความรักจากพ่อของเขาแม้กระทั่งในวินาทีสุดท้ายของชีวิต นั่นทำให้ชายหนุ่มผูกใจเจ็บญาตาวีจนนึกอยากจะขย้ำเธอทุกวินาที แต่มันจะสนุกอะไรกับการฆ่าเธอให้ตาย? สู้หลอกล่อให้เธอตกหลุมพราง แล้วค่อยๆ กรีดหัวใจของเธอให้เจ็บมันสะใจกว่ากันเยอะ ญาตาวีไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าชีวิตนี้จะต้องโคจรมาพบกับชายหนุ่มผู้เจ้าคิดเจ้าแค้น แถมยังหยิ่งยโสชนิดที่เธอนึกอยากจะข่วนหน้าหล่อๆ นั่นให้เป็นแผลเหวอะหวะ เธอพยายามจะเอาตัวออกห่างเขาเพราะไม่อยากทนรองรับอารมณ์หงุดหงิดที่ไม่มีเหตุผลของปารวีนัก แต่มันมักจะมีอันให้ต้องเข้าไปพัวพันกับเขาทุกที สุดท้าย... ก็ถูกเขาเล่นกลหลอกล่อให้เธอต้องติดอยู่ใน 'บ่วงวิวาห์' กับเขาแบบจำยอม แล้วชีวิตคู่ที่ไม่ได้เกิดจากพื้นฐานของความรักมันจะยืนยาวสักแค่ไหนกัน ในเมื่อเขาจ้องจะคอยทำร้ายจิตใจของเธอเพื่อแก้แค้นแทนแม่ผู้ล่วงลับของเขา ในขณะเดียวกัน... นับวันเธอก็รู้สึกเหมือนจะยิ่งผูกพันกับเขาไปทั้งใจ "อย่าเล่นบ้าๆ นะญาตาวี!" "เล่นบ้าๆ อย่างนั้นเหรอคะ? ฉันว่าไม่ใช่มั้ง เพราะดูเหมือนคุณเองก็ต้องการไม่ใช่เหรอ?" เจ้าของร่างบางค่อยๆ คุกเข่าข้างหนึ่งลงบนเตียงนอนระหว่างขาทั้งสองข้างของเขา ก่อนโน้มตัวมาข้างหน้าจนใบหน้าหวานอยู่ห่างใบหน้าคมคายของเขาไม่ถึงคืบ "อย่าทำอย่างนี้นะญาตาวี เธอไม่รู้หรอกว่าผลที่ตามมามันรุนแรงแค่ไหน" "งั้นเหรอคะ?"”