บ่วงเสน่ห์ เล่ห์ดวงใจ

อย่างเคอร์ติสเรสเตอรองท์ พร้อมกับคว้าข้อมือของอีกฝ่ายไว้ ดึงรั้งให้เพื่อนรักหยุดก

กำลังจะเข้าไป เป็นตึกสูงใหญ่หลายสิบชั้นอันสร้างขึ้นสำหรับเป็นที่ให้เช่าซื้อห้องพักสุดหรู ซึ่งเป็นตึกหนึ่งในเครือของบริษัทเมสันคอเปอเรชัน ในย่าน upper east side อ

อาไว้ด้วยความไม่แน่ใจ “แล้วถ้ายามไม

ยที่เริ่มจะถอดสี ดวงตาคู่สวยภายใต้แว่นกรอบหนาของเพื่อนรักดูจะเป็นกังวลเกินเหตุจนเธออยาก

ไปภายในตึกใหญ่โตอลังการนั้นจนได้ ก่อนที่ทั้งคู่จะไปหยุดอยู่ที่เคาน์เตอร์ตัวใหญ่หน้าลิฟต์สี

เตอรองท์น่ะค่ะ” สาวอเมริกันผมทองบอกเสีย

” สาวสวยในชุดเครื

และให้เอามาส่งที่นี่น่ะค่ะ” ทายาทภัตตาคารชื่อดังบอกพร้

้นะคะ” พนักงานคนเดิมตอบ เพราะปกติหากคริสโตเฟอร์ เม

เพื่อน โอลิเวียส่งสายตาประหนึ่งจะบอกให้เพื่อ

ิดสร้างสรรค์ปั้นเรื่องเป็นตุเป็นตะนิ่วหน้าราวกับเป็นกังวลนักหนา “ตายจริง! นี่เขาสั่งนะคะว่าให้เอาอาหารมาส่งให้ภายในครึ่งชั

นสิ่งที่เธอพูดเสียเต็มประดา อลิสายืนมองเพื่อนด้วยสายตาระอานิดๆ โอลิเวี

ีกฝ่ายแนะนำตัวเมื่อรับโทรศัพท์ “คือ... มีคนจากภัตตา

จ้านายของเขาไม่เคยโทร.ไปสั่งอาหารเองนี่นา จะใช้เขาหรือไม่ก็บอดี้การ์ดคน

เจ้าของเพนส์เฮาส์สุดหรู กับส่วนที่เป็นที่นั่งสำหรับเหล่าบอดี้การ์ดในเวลากลางวัน ซึ่งมีชุดโซฟาสีครีมนวลและโทรทัศน์

หลังจากใช้นิ้วกดปุ่มสีเขียวๆ เพื่อเป็นการติดต่อ

่ที่คริสโตเฟอร์นั่งอยู่ ร่างสูงใหญ่ด้วยกล้ามเนื้อของอีธานเดินไปหยุดยืนประสานมือนิ่งข้างโซฟาของผู้เป็นนาย ขณ

ครับ” อีธานรายงาน ขณะที่คริสโตเฟอร์ไม่ได้ตกใจอะไรกับคำรายงานนั้นนัก เ

นายไม่ละสายตาจากข่าวรายงา

คิ้วอย่างสงสัย “ที่จริง... พวกผมไม่มีใครโทร.ส

ครียดอะไรมาก แม้ว่าการที่มีคนมาสั่งอาหารโดยที่ไม่มีใครสั่งไว้เช่นนี้ จะหมายถึงการที่คริสโ

ถามพนักงานต้อนรับที่ยังถือสายรออยู่ “ขอโทษนะครับ...

ข้มกับกระโปรงยาวๆ น่ะค่ะ” ถึงอย่างไรพนักงานสาวก็ยังมีคว

นายจ้างตามที่รับรู้มา “พนักงานบอกว่าเป็นผู้หญิงสองคน คนหนึ่งเป็นผู้หญิงอเมริกันผมทอง

สั่ง ผู้หญิงอเมริกันนั้นไม่ทำให้เขาสะดุดใจแต่อย่างใด แต่ลักษณะของผู้หญิงเอเชียนี่สิที

เพื่อกลับไปคุยกับพนักงานต้อนรับอีกที “ผู้หญิง

มีรูปร่างหน้าตาอย่างไร ทั้งที่ยังไม่ทันได้เห็นหน้าด้วยซ้ำ แต่อีธานก็ไม

บอดี้การ์ดหนุ่มรายงาน แต่ก็ไม่ได้ปริปากถามแต่อย่างใด

ขาไม่มีสมาธิกับสาวๆ ผู้แสนเร่าร้อน ใบหน้าของเธอเข้ามาป่วนเวลาที่เขากำลังบุกทะลวงกับแม่

าะปกติหากมีผู้ต้องสงสัยว่าเข้ามาปองร้ายคริสโตเฟอร์ พวกเขาจะต้องจ

ๆ ก่อนออกคำสั่ง “แค่ไล่ไปก็พอแล้ว ส

ต่

ใจจะแย้ง จึงไม่เปิดโอกาสให้อีธานได้พูด ยกเว้นออกคำสั่งซ้ำด้วยน้ำเ

เจ้านายให้กับพนักงานสาวได้รับรู้อีกทอดหนึ่ง “คุณคริสโตเฟอร์

พื่อนรักที่ต่างกันอย่างสุดขั้ว “คุณเมสันแจ้งว่าไม่ได้สั่งอาห

าส่งอาหารที่นี่” โอลิเวียยังคงพยายามตื้อ เพราะเธอขึ้นชื่อว่าเป็นพวกไม่ย

นบอก และเมื่อได้เห็นแววตาดื้อดึงของสาวผมทอง จึงรีบเตือนด้วยความหวังดี “ดิฉันว่าพวกคุณกลับไปเถอะนะคะ ถ้าคุณยั

รักให้เดินออกไปจากตัวตึก แต่เพื่อนแสนดื้อของเธอก็ยังมีท

วายเล็กๆ ที่สองสาวเป็นผู้ก่อขึ้นนั่นแหละ ทายาทภัตตาคารชื่อดังในนิวยอร์กจึงม