icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

หย่าแล้วไง ฉันคือทายาทหมื่นล้าน

บทที่ 3 

จำนวนคำ:1293    |    อัปเดตเมื่อ:วันนี้10:58

สแตนเลสดังแกร๊ง เสียงโลหะกระทบกัน

ในกองขยะเปื้อนคราบเลือด ดวงตาของเขาเบิกก

ิ้งแหวนแต

่างรุนแรง เขาไม่เคยคิดว่าผู้หญิงที่ยอ

ึ้นมาจากพื้นพรม มือเรียวคว

ะกับพี่หนิงเพราะลินเล

งนั้นด้วยความเฉยชา ไม่มีความร

้าถังขยะได้แล้ว ม

ระชากข้อมือของชญานิษฐ์ไว

ลังคุยกับใครอยู่ อยากโดนไล่อ

นิษฐ์กลับไม่เปลี่ยนไปแม้แต่น้อย รอยด้านบาง ๆ ท

อย่างรวดเร็ว ปลายนิ้วกดเข้าที่จุดชีพจ

่อนแขนขวาจนมือไม้อ่อน แรงบีบคลายออก

แต่งงานที่น่ารังเกียจนี้ ฉั

้ตให้เข้าที่อย่างใจเย็น ก

ากัน

ห้องหยุดนิ่ง แม้แต่กนกภรณ์ท

ังขึ้น สะใภ้ตระกูลใหญ่เป็นฝ่ายเอ่ยป

่หนึ่ง ก่อนจะระเบิดหัว

ธอเนี่ยน

าที่ไม่มีที่ไป ทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิ

อ จะมีปัญญามีชีวิตรอดในกรุงเทพฯ ได้เกินสามวันหรือไง เสื้อผ้า อาหารการกิน

กระเป๋ากางเกง มองเธ

ธอแอบใช้เครือข่ายธุรกิจคอยช่วยเหลืออยู่เบื้องหลัง บริ

รอคุณกนกภรณ์ข้างหลังคุณเถอะ เธ

บตัวทำท่าจะคุ

ไปกราบขอโทษคนทั้งกรุงเทพฯ เลยค่ะ

ุกเข่าลงไปสิ ทำ

ังไปก้าวหนึ่งเพื่อด

ศ จะนั่งก็ไม่ใช่จะยืนก็ไม่เช

นรักโดนต้อนไม่ไห

ออย่ามาเสียใจท

ดียว คือเมื่อสามปีก่อนฉันตาบ

ชญานิษฐ์วาวโรจ

งปิยะวัฒน์กระตุกวูบ ความรู้ส

คนที่ไปเดินตามหลังทีมกู้ภัย แล้วบังเอิญเก็บพระเครื่องเก่

ุ่มที่บุกเข้าไปในซากตึกตอนนั้นคงหายสาบ

ก็เซ็นซะ! เอกสารหย่าอ

ย่าที่ไม่ให้ทรัพย์สินแม้แต่บาทเดียว เธอ

เอกสารขึ้นมาตอนนี้เลย ยิ่งช้าฉันยิ

รศัพท์สั่งทนา

ขึ้นมาที่ชั้น

วตาเต็มไปด้วยความละโมบที่

่องกระทบแผ่นหลังที่ตั้งตรงของเธอ ลิฟต์โดยสารเปิดอ

-

เปิดรับโบนัส

เปิด
หย่าแล้วไง ฉันคือทายาทหมื่นล้าน
หย่าแล้วไง ฉันคือทายาทหมื่นล้าน
“ตลอดสามปีที่แต่งงานกัน ฉันยอมทุ่มเททุกอย่างเพราะหลงเชื่อว่าปิยะวัฒน์คือผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตฉัน แต่เขากลับบังคับให้ฉันเซ็นใบยินยอมบริจาคไตให้กับกนกภรณ์ หญิงสาวที่เขาอ้างว่าเป็นเพื่อนสนิท ในชาติก่อน ฉันยอมเฉือนไตตัวเองสด ๆ เพื่อทดแทนคุณ จนสุดท้ายต้องมานอนตายอย่างโดดเดี่ยวเพราะอาการติดเชื้อขั้นรุนแรง ที่น่าเจ็บใจคือ ผู้หญิงที่อ้างว่าป่วยโคม่าปางตาย กลับแข็งแรงพอที่จะแอบไปปาร์ตี้เต้นเบียดผู้ชายในผับหรู และปิยะวัฒน์ก็รู้ความจริงข้อนี้ดี แต่เขากลับเลือกที่จะปกป้องเธอสุดตัว "คิดว่าถ้าหย่ากับฉันแล้ว ผู้หญิงตัวคนเดียวที่โตมาจากบ้านเด็กกำพร้าอย่างเธอ จะมีปัญญามีชีวิตรอดในกรุงเทพฯ ได้เกินสามวันหรือไง!" ฉันเคียดแค้นและสมเพชตัวเองที่ตาบอด ทิ้งครอบครัวที่แท้จริงของตัวเอง มาทนให้ผู้ชายขี้ขลาดคนนี้เหยียบย่ำศักดิ์ศรีมาถึงสามปี เพียงเพราะคำว่าจำคนช่วยชีวิตผิด เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ฉันกลับมาอยู่ในวินาทีที่เขายัดปากกาใส่มือ บังคับให้ฉันเซ็นเอกสารบริจาคไต คราวนี้ฉันตวัดมือหักปากการาคาแสนแพงทิ้ง โยนแหวนแต่งงานลงถังขยะติดเชื้อ และเซ็นใบหย่าฟาดหน้าเขาทันที เพราะวินาทีที่ฉันก้าวเท้าออกจากโรงพยาบาล ขบวนรถโรลส์-รอยซ์เก้าคันก็มารอรับฉันกลับไปทวงคืนบัลลังก์ "ทายาทมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของประเทศ" แล้ว”