icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

หย่าแล้วไง ฉันคือทายาทหมื่นล้าน

บทที่ 5 

จำนวนคำ:1292    |    อัปเดตเมื่อ:วันนี้10:58

ทียบท่ารับผู้โดยสารต้องรีบหักหลบเข้าข้างทาง เมื่อเสีย

าเข้มเก้าคัน ขับเรียงแถวเข้ามาอย่างเป็น

ถตู้รักษาความปลอดภัยขับนำและปิดท้ายอย่างแน่นหนาจน

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยในชุดสูทสวมถุงมือสี

ง ก้าวลงมาจากรถด้วยรองเท้าส้นสูงสิบเซนติเมตร ผมลอนส

ฐ์เต็มแรง กลิ่นน้ำหอมร

ยบื้อ ยอมถีบหัวส่งไอ้

ายที่เคยเกร็งเครียดผ่อนคลายลง

ถเข็นพากนกภรณ์ออกมารับลม ชะงักมองขบวนรถหรูด้านล่างด

เหรอคะ ทำไมถึงไปอยู

ดปาก แววตาเต็ม

น่น พยายามหาเหตุ

รถมาช่วยสร้างภาพประชดฉันน่ะสิ ทำเป็นหยิ่งไปเถอะ พอยัยริต้าเบื่อ

ียงชั้นสองผ่านแว่นกันแดดสีเข้มเพียงเสี้ยววินาที ก่

อเตอร์ไซค์ตำรวจ มุ่งหน้าสู่คฤหา

่น ๆ ให้ชญานิษฐ์ พลางมองใ

ามปีที่อยู่กับบ้านนั้น

ีพวกนี้ ฉันจะตามเก็

อบถ้วยกระเบื

่อนแล้ว ท่านนั่งนิ่งอยู่ในห้องทำงานทั้งคืน แล้วสั

้วมือของชญานิษฐ์ก็เกร็งแน่น

มตัดขาดกับครอบครัวเพื่อไปแต่งงานกับป

์ดรักษาความปลอดภัยอย่างเข้มงวด เข้าสู่คฤหาสน์ทร

เกือบหนึ่งร้อยคนยืนตั้งแถวต้อนรับอยู่ข้า

ับคุณหนูกลั

นผ่านโถงทางเดินที่ประดับด้วยของ

งามกำลังยืนหันหลังให้ประตู ในมือถือจี้หยก

..หนิงกลับ

ากับพื้นพรม ก้มลงกราบแท

พฯ หมุนตัวกลับมามองหลานสาวคนเดียว ใบหน้าที่

มาก็ดีแล้วลูก ลุกขึ้นม

ห็นแววตาที่เด็ดเดี่ยวและไร้ความอ่อน

ขไพศาลนั่น ปู่จะส่งคน

ปู่ จัดการมันแบบ

ยวย่นของปู่ไว้ แวว

ย ๆ พังทลายลงกับตา ให้มันร่วงจากฟ้าลง

วยความภาคภูมิใจ ก่อน

่อกลับมาแล้ว ธุรกิจครึ่งหนึ่งของตระกูล

งหวะเล็กน้อย

ละคนข้างนอกต่างจ้องตำแหน่งทายาทอยู่

รขอบทองเล่มหนึ่งให้ จิรวัฒ

ระกูลใหญ่ในกรุงเทพฯ

-

เปิดรับโบนัส

เปิด
หย่าแล้วไง ฉันคือทายาทหมื่นล้าน
หย่าแล้วไง ฉันคือทายาทหมื่นล้าน
“ตลอดสามปีที่แต่งงานกัน ฉันยอมทุ่มเททุกอย่างเพราะหลงเชื่อว่าปิยะวัฒน์คือผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตฉัน แต่เขากลับบังคับให้ฉันเซ็นใบยินยอมบริจาคไตให้กับกนกภรณ์ หญิงสาวที่เขาอ้างว่าเป็นเพื่อนสนิท ในชาติก่อน ฉันยอมเฉือนไตตัวเองสด ๆ เพื่อทดแทนคุณ จนสุดท้ายต้องมานอนตายอย่างโดดเดี่ยวเพราะอาการติดเชื้อขั้นรุนแรง ที่น่าเจ็บใจคือ ผู้หญิงที่อ้างว่าป่วยโคม่าปางตาย กลับแข็งแรงพอที่จะแอบไปปาร์ตี้เต้นเบียดผู้ชายในผับหรู และปิยะวัฒน์ก็รู้ความจริงข้อนี้ดี แต่เขากลับเลือกที่จะปกป้องเธอสุดตัว "คิดว่าถ้าหย่ากับฉันแล้ว ผู้หญิงตัวคนเดียวที่โตมาจากบ้านเด็กกำพร้าอย่างเธอ จะมีปัญญามีชีวิตรอดในกรุงเทพฯ ได้เกินสามวันหรือไง!" ฉันเคียดแค้นและสมเพชตัวเองที่ตาบอด ทิ้งครอบครัวที่แท้จริงของตัวเอง มาทนให้ผู้ชายขี้ขลาดคนนี้เหยียบย่ำศักดิ์ศรีมาถึงสามปี เพียงเพราะคำว่าจำคนช่วยชีวิตผิด เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ฉันกลับมาอยู่ในวินาทีที่เขายัดปากกาใส่มือ บังคับให้ฉันเซ็นเอกสารบริจาคไต คราวนี้ฉันตวัดมือหักปากการาคาแสนแพงทิ้ง โยนแหวนแต่งงานลงถังขยะติดเชื้อ และเซ็นใบหย่าฟาดหน้าเขาทันที เพราะวินาทีที่ฉันก้าวเท้าออกจากโรงพยาบาล ขบวนรถโรลส์-รอยซ์เก้าคันก็มารอรับฉันกลับไปทวงคืนบัลลังก์ "ทายาทมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของประเทศ" แล้ว”