icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

บุปผางามซ่อนรัก

บทที่ 3 มุ่งหน้าสู่สำนักเสือขาว

จำนวนคำ:1338    |    อัปเดตเมื่อ:22/01/2022

เรื่องเภทภัยแถบ

ม ดั่งว่าอ่

จซ่อนแววตาประหล

ี่ชายถึ

ประสบปัญหาเรื่องกองโจรทะเลทราย แต่น่าแปลกที่ห

ไรอยู่ เหตุใดไม่ออกหน้าตรวจสอบเรื่องเหล่านี้ ทว่าเหมือน

มีแต่จะทำให้สำนักถูกจ้องเล่นงาน” เขาบอกด้วยท่าทางเป็นจริงเป็นจัง ก่อนจะเปลี่ยน

งเลือกใช้สำนักเต๋าแห่งเขาซานเหลิ่งให้มาที่นี่ แทนที่จะเป็นสำนักบู๊

ะ” นางรู้ว่าไม่ควรถามอะไรโง่ๆ เพราะ

ุ่มตอบ และยังพูดออกม

ะส่งทหารหรือจอมยุทธ์ที่มีความสามารถมาเสียอีก เห็นแบบน

ยายามไม่พูดหรือออกความ

นางมีที่พ

นเรื่องนี้ แต่ข้าคงบอกอะไรท่า

ะมองนางด้วยสายตาคล้ายกำลังบอกว่

เดียวกันแล้ว แม่นางไม่ไ

ล้วกระมัง คำว่าลงเรือลำเดียวกันไม่

ดคล้ายว่าเจ้าสำนักทัวป๋าไม่ต้องการแสดงความเป็นปฏิปักษ์กับพวกโจรทะเลทราย

‘จุๆ’ เหมือนว่านางช

ามเมืองหลักในแถบตะวันตกมีหญิงสาวหายไปทุกวัน ขืนเจ้าที่เป็นคนต่างถิ่นอยู่ในเมืองนี

นของเขาก็กระแท

อมประมือกับคนที่หวังฉุดนางได้ แต่กระนั้นนางก็ไม่ชอบการปะทะอันซึ

านได้คนเดียว มิสู้ให้สำนักเสือ

ก และหลังจากครุ่นคิดตามคำของเข

ต้องรบกวนพ

้มผุดเผยบนมุมปากของชายร่างสูงที่ยืนอยู่ตรงหน้านาง ทว่าพ

ปรากฏทุ่งหญ้ากึ่งทะเลทรายโล่งกว้าง ไกลออกไปคือภูเขาสูงทอดตัวย

เพียงคำว่า... ผืนดินตะว

ยากาศนี้นานนัก เพราะนางยังมี

นคล้ายเหม่อลอย ด้านข้างพลันบังเกิดเ

งพลางชี้ไปทางภูเขาลูกหนึ่งที่ดูไม่ต่างจากภูเขาลูกอื่น แ

ักหน้า

นั่งรั้งท้ายและกอดเอวข้าตอนที่พวกเราควบม้าไปที่

ให้กระดากใจเสียเหลือเกิน นี่เขาเข้าใจคำว่าศิษย

างไรชายหญิงล้วนไม่ควรใกล้ชิด อีกอย่างท่า

ยาวเท่าไร ชายหนุ่มก็

้ดี!” เขาบอก จากนั้นก็ยื่นบังเหียนให้นาง “เจ

บังเหียนมา ก่อนจะตวัดตัวขึ้นบนหลังม้า ควบ

เปิดรับโบนัส

เปิด
บุปผางามซ่อนรัก
บุปผางามซ่อนรัก
“นาง...ศิษย์สำนักเต๋า เรียบร้อยดุจผ้าขาวที่พับไว้ เขา...เจ้าสำนักดินแดนตะวันตก ดิบเถื่อนและไม่ไว้หน้าใคร เมื่อนางต้องมาพบกับเขา ความอดทนและความเป็นกุลสตรีของนางต้องแตกออกเป็นเสี่ยงไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบ! "อยู่กับข้าไม่ดีตรงไหน ข้าเป็นถึงเจ้าสำนักเสือขาว เป็นลูกบุญธรรมของข่านเผ่าทูเจวี๋ย หน้าตาหล่อเหลา มีวรยุทธ์สูงส่ง เจ้าคิดว่าข้ายังไม่ดีพอสำหรับเจ้าอีกหรือ" ชายหนุ่มกล่าว "ข้าไม่สน" นางตอบกลับโดยไม่หยุดคิด คราวนี้เขาไม่พูดอะไรอีก ยอมปล่อยมือจากนางแต่โดยดี หนำซ้ำยังลุกขึ้นยืน มือเกี่ยวบนขอบกางเกงซึ่งเป็นอาภรณ์ชิ้นเดียวบนตัวของเขา ดวงตาก็มองจดจ่อบนใบหน้าของนาง ระหว่างที่นางมองเขาอย่างไม่เข้าใจ เขาก็ถอดกางเกงของตนต่อหน้าต่อตานางโดยไม่มีการบอกกล่าวล่วงหน้า หญิงสาวลืมตัวเบิกตามองส่วนสงวนของเขาเต็มๆ คนเปลือยเปล่าล่อนจ้อยต่อหน้านางกลับไม่สะทกสะท้าน ยังหันกลับมากำชับนาง "ข้าจะอาบน้ำ อย่าแอบดูข้าล่ะ" หญิงสาวหน้าแดงแจ๋ เปล่งเสียงคำรามใส่ด้วยความเดือดดาล ก่อนจะวิ่งออกจากห้องไปทันที "สายตาของข้าแปดเปื้อนแล้ว คนสารเลว!"”