icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

บุปผางามซ่อนรัก

บทที่ 6 เจ้าสำนักทัวป๋าอู๋จี้

จำนวนคำ:1651    |    อัปเดตเมื่อ:22/01/2022

ยงอย่างเชื่องช้ารอบคอบ นางล้างหน้า สว

จ อาสือห้าวเป็นคนสนิทและองครักษ์ของเจ้าสำนักทัวป๋าอู๋จี

งการเพียงห้องที่สงบเงียบห้องหนึ่งเท่านั้น อาสือห้าวจึงจัดเตรียมเรือนให้นาง

รือนฝั่งซ้าย ส่วนนางอยู่เรือนฝั่งขวา เครื่องเรือนแม้มีไม่มาก แต่ครบและใช้งานได้จร

ละเงียบให้นาง นางจะพยายามมองข้ามเรื่องที่เจ

ล้ว นางก็เดินออกมาข้างนอกเพื่อพบเจ้าส

๋จี้และชายหนุ่มอีกคนที่ดูทรงภูมิมากกว่า ทว่าพวกเขาทั้งสอ

ิง’ หรือเรียกว่าท่านรองก็ได้” อาสือห้าวแนะน

กสำนักซานเหลิ่งเจ้าค่ะ” หญิงสาวประสานม

ยเฉิงพยักหน้

้อยู่แล้วนา’ แต่ทว่า สิ่งที่นางเข้าใจตั้งแต่เมื่อวานกลับตร

คือเจ้าสำนักทัวป

ิกตาโต แสดงท่าทาง

ี้กลับหัวเราะร่า ราวกับเห็นท่

ม่ได้บอกฐานะกับเจ้

ี่พูด ไม่เพียงแค่เขาไม่ได้บอกฐานะกับนางกระมัง ทั้งที่เข

ห้ตัวนางดูแย่ในสายตาของผู้อื่น อีกอย่างสำนักเต๋าซานเหลิ่งก็มิได้เลี้ยงดู

สูดหายใจเข้าและออกหลายคราเพื

รู้ว่านางกำลังคิดอะ

าข้าลืมอะไรไป ที่แท้ก็ลื

อที่ตกข้างลำตัวกำกระโปรงผ้าไหมสีขาวแน่น

ใช่หรือไม่” มู่เค่อเจี๋ยเฉิงถาม พลางมองพิจารณานางหนึ่งตลบ “บุคลิกเรียบร้อย หน้

บหมายมาหนักหนาเกินไปสำหรับสตรีเช่นนางจริงๆ แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีทางทำให้สำเร็จไม่ได้ ในเมื่องานนี้ราชสำนักเป็นผู้มอบหมายให

ายามเลี่ยงไม่มองทัวป๋าอู๋จี้คนน่าโมโห แ

มอบหมายแก่ข้าโดยตรง ข้าจะทำให้เสียเรื่องไม่ได้ เหต

อเจี่ยเฉิงว่า “หากแม่นางไป๋หลันขาดเหลืออะไร บอกอาสือห้าวได้เลยนะ เขาจะจัดการทุกเรื่องให้เจ้า จริงสิ ไหนๆ พ

นเรื่องนี้ทำใ

ท่านรองเ

่องนี้กับเจ้าด้วย” คราวนี้ทัวป๋าอู๋จี้พูด

ะพริบตาส่

จ้า

อู๋จี้ถาม พลางมองนางเ

ียกร้องความช่วยเหลือ เพียงแต่... ดูสายตาของเขาที่มองมาทางนางสิ! ราวกับโจรทะเลทรายที่จ้อ

เสียมารยาทไม่ได

า ข้าไม่ได้บอกว่

าแสดงออกว่าไม่พอใ

่าเจ้

สดงอาการดีใจหรือรีบข

งอย่างไรล่ะ! นั่นคือสิ่งที่เขาอยากพูด แต

ออ

ครู่ ในที่สุด ไป๋หลันก็พูดอย่างมีมารยาท เพราะไม

ลันต้องรบกวนท่านแล้วเจ้าค่ะ

๋จี้เปลี่ยนไป เขามองนางคล้

เปิดรับโบนัส

เปิด
บุปผางามซ่อนรัก
บุปผางามซ่อนรัก
“นาง...ศิษย์สำนักเต๋า เรียบร้อยดุจผ้าขาวที่พับไว้ เขา...เจ้าสำนักดินแดนตะวันตก ดิบเถื่อนและไม่ไว้หน้าใคร เมื่อนางต้องมาพบกับเขา ความอดทนและความเป็นกุลสตรีของนางต้องแตกออกเป็นเสี่ยงไม่รู้กี่รอบต่อกี่รอบ! "อยู่กับข้าไม่ดีตรงไหน ข้าเป็นถึงเจ้าสำนักเสือขาว เป็นลูกบุญธรรมของข่านเผ่าทูเจวี๋ย หน้าตาหล่อเหลา มีวรยุทธ์สูงส่ง เจ้าคิดว่าข้ายังไม่ดีพอสำหรับเจ้าอีกหรือ" ชายหนุ่มกล่าว "ข้าไม่สน" นางตอบกลับโดยไม่หยุดคิด คราวนี้เขาไม่พูดอะไรอีก ยอมปล่อยมือจากนางแต่โดยดี หนำซ้ำยังลุกขึ้นยืน มือเกี่ยวบนขอบกางเกงซึ่งเป็นอาภรณ์ชิ้นเดียวบนตัวของเขา ดวงตาก็มองจดจ่อบนใบหน้าของนาง ระหว่างที่นางมองเขาอย่างไม่เข้าใจ เขาก็ถอดกางเกงของตนต่อหน้าต่อตานางโดยไม่มีการบอกกล่าวล่วงหน้า หญิงสาวลืมตัวเบิกตามองส่วนสงวนของเขาเต็มๆ คนเปลือยเปล่าล่อนจ้อยต่อหน้านางกลับไม่สะทกสะท้าน ยังหันกลับมากำชับนาง "ข้าจะอาบน้ำ อย่าแอบดูข้าล่ะ" หญิงสาวหน้าแดงแจ๋ เปล่งเสียงคำรามใส่ด้วยความเดือดดาล ก่อนจะวิ่งออกจากห้องไปทันที "สายตาของข้าแปดเปื้อนแล้ว คนสารเลว!"”