วิมานหงส์ในกรงมาร

นกับคุณทาคุมิเหรอ! โห...สมัยนี้มันหมดยุค

ทาคุมิ โคบายาชิ ลูกชายของทาคาชิ เจ้าของมิตซูบิชิแห่งญี่ปุ่น

ฉันจะปฏิเสธเต

มารดาที่บีบบังคับให้เธอแต่งงานกับทาคุมิให้ดารยา

งเลือกอื

ิธีไหนที่ฉันจะไม่ต้องหมั้นหมายและแต่งงานกับอีตาทาคุมินั่น เตี่ยบอกว่าทางเดียวที่จะไม่

อนรักกำลังพูด ทางเดียวที่มนต์นรีจะไม่ต้องคลุมถุงชนก็คือ ให้ผู้

ิดออก

ลังใจลอยอยู่ “แกนี่ ทำเอาฉัน

ของแกสิ แล้วก็ก็บอกว่าแกกับเขาเป็นสามีภรรยากันแล้ว ประมา

ักเสนอแนะวิธีที่มันเหมื

เสี่ยงเป็นสามีจอมปลอมของฉัน แล้วยังต้องแสดง

ักคนมาเล่นละครตบตาเตี่ยกับแม่ของแกสิ เล่นละครแค่ไม่นาน พอนายท

ค่ไม่กี่วัน เธอจะหาผู้ชายดีๆ ที่ไหนมาเล่นบทสามีกำมะลอให้เธอ

าของกันหมดแล้ว ที่สำคัญเธอไม่กล้าเอาตนเองไป

ด ตอนนี้ฉันหิวแล้วไปหาอะไรกินก่อนเ

ก็หิวแล้ว

าร

ือ

รั้งที่มีเรื่องกับทางบ้าน มนต์นรีชอบมาค้างกับดารยาเป็นประจำ เพราะดารยาเป็นเพื่อนที่ดีท

งสองเรื่องแน่ะ คืนนี้ทำใจให้สบาย แล้วถ้ายังไม่หายเซ็ง พรุ่งนี้เราไปช้อปกัน ถ้ายังไม่หายเครียดอีก ฉันจะพาแกไปเปิดหู

กวลิน เพื่อนใหม่คนนี้มีนิสัยต่างกับน้องสาวของเขาโดยสิ้นเชิง และเฮ็นริคก็เพิ่งรู้ว่าส

มีต่อพี่ชายของตนเองเหมือนจะอิจฉาและไม่พอใจที่เห็นเขาให้ความสนิทสนมกับกฤษณะมากกว่า แต่เฮ็นริคไม่ได้คิดมากในเรื่องนี้ สาเ

บนี้ ทั้งที่คนเป็นพ่อกับพี่ชายก็สามารถสอนงานเกวลินได้ พอถามเหตุผลกลับไปท่านเจ้าสั

่านเจ้าสัวไชยวัฒน์ อัครพิบูล ผู้ฉล

ึบไม่ยอมปล่อย ทั้งที่เขาเพิ่งสลัดหล่อนทิ้งมาหมาดๆ แต่กลับต้องมาพบหล่อนอีกครั้งในฐานะลูกสาวของคู่ค้

ยอมรับปากบิดาของเขาไปเป็นคนเทรนงานให้กับเกวลิน น้องสาวที่ร้าย

นดีใจจังที่ไ

อนหนวดปลาหมึกที่เกาะหมับเข้าที่ต้นแขนแกร่งกำยำของนักธุรกิจหนุ่มหล่อไฟแรงที่สาวๆ ครึ่งค่อนประเทศอยากเป็นเ

ตัวเป็นเหมือนตุ๊กแกตรงหน้าทำให้เฮ็นริคนึกไปถึงเกวลิ

องเพื่อนชาวต่างชาติที่เพิ่งมาเมืองไทยครั้งแรกและ

บายนะ” จบประโยคร่างสูงโดดเด่นที่สาวๆ หลายคนต่างมองด้ว

บก็ไปสะดุดเข้ากับร่างอรชรเซ็กซี่ในชุดเดรสแนบเนื้อรัดรูปสีชมพูสด ชายหนุ่มเผลอมองเรียวหน้าสวยซึ้งและผิวพรรณขาว

ินชนกับเขาที่สนามบิ

็นเธอที่ไหนสักแห่งมาก่อน และคืนนี้ เธอก็ดู

ด้ถึงกลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ บริเวณต้นคอระหง กลิ่นหอมจางๆ ของเจ้าของร่างเย้ายวนใจตรงหน้าช่างท้าทายคว

ดียวหร

างบางจึงหันขวับพลางหมุนร่างมาทางต้นเสียงอย่างรวดเร็วจนเสียหลักแล้วปะทะเข้ากับร่างสูงจนเซถลา โชคดีที่วงแขนแ

มันแปลบปลาบลั่นเปรี๊ยะไปตามผิวกาย แล้วใบหน้าก็ร้อนซู่จนเธอคิดว่า ห

ุณ

ปแล้วถ้าเขาจำเธอไม่ได้ จะหน้าแตกเสียเปล่าๆ สู้ทำเป็นไม่รู้จักกันจะดีกว่า ดวงตาคู่สวยกะพริบปริบๆ แล้วพอได้

นะครับ เราเจอก

ความตกใจ ก่อนจะถามว่า “

่า “ทำไมจะจำไม่ได้ล่ะครับ ก็ก่อนหน้านี้ไม่กี่วันเรา

อกมาอย่างโล่งอก นึกว่าเขาจะจำเธอได้

นมาก่อนหรือเปล่า คือผมรู้สึกว่า ผมคุ้นกับ เอ่อ.

ไงวะ เจ้าหล่อนจะได้คิดว่าเขาเป็นสุ

น่ะครับ” ชายหนุ่มจ

งดื่มขึ้นมาจิบเพื่อกลบเกลื่อนรอยประหม่า ก่อนจะเมินมองไปทางอื่นเพื่อควบคุมจังหวะการเต้นของหัวใจตนเอง ผู้ชายคน

ดียวหร

เพื่อนรักของเธอชวนแล้วชวนอีกนั่นแหละ แต่เพราะดารยามีลูกค้าที่ต้องต้อนรับจึงไ

่อที่จะหาเรื่องนั่งดื่มกับสาวสว

เมื่อสบกับดวงตามันวับของเขา เพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปท

ยจ ให้ผมนั่งดื่ม

ดนิดหนึ่งก่อนต

รอยเออร์แ

จะเรียกฉันสั้นๆ

มเอ่ยเสียงนุ่ม ขณะที่มองริมฝีปากอิ่มเล็กสีชมพูสดไม่กะพริบตาพลางลอบกลืนน้ำลายด้วยความกระหาย บาง

ุณเฮ็

กฮือขึ้นมาราวกับแม่เหล็กต่างขั้วที่อยู่ใกล้กัน ดึงดูดกันด้วยสายตาเป็นประกายระยับไหว เฮ็นริคกระตุกยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจ เขาไ