icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
Oh! My Lolita คลั่งรักโลลิต้า

Oh! My Lolita คลั่งรักโลลิต้า

ผู้เขียน: พันพราย
icon

บทที่ 1 : Prologue : คำสั่งเสีย

จำนวนคำ:1281    |    อัปเดตเมื่อ:24/01/2022

ันเป็นแผง หลายคนคงรีบร้อนมากขนาดลืมมารยาททั้งที่ชนชาติเขายึดถือ

ุ่นโบราณผสมผสานบ้านสไตล์โมเดิร์นเก๋ไก๋ ความงดงามของต้นแปะก๊วยที่มีอายุกว่าร้อยปีตลอดสองข้างทางเปลี่ยนพื้นที่แห่งนี้ให้กลายเป็นสีทองอร่าม ผู้คนที่พั

[たか

a Mat

ๆ เป็นผู้ก่อตั้งเกมจีบสาวเจ้าแรกจนโด่งดังเป็นที่นิยมไปทั่ว ปัจจุบันมี

าดการ์ตูนแล้วยังต่อยอดด้วยการสร้างเกมจีบสาว พัซเซิ่ลปริศนา เกมสร้างปราสาทที่เต็มไปด้วยสา

คู่กลับล้มเหลวไม่เป็นท่า ซ้ำร้ายกว่า... หนุ่มใหญ่ชาวญี่ปุ่นยังมีปัญหาเรื่

ที่สองอาศัยอยู่หลังหย่าขาดกันไป คงไม่มีใครคิดว่

ku! เร็ว

ที่นั่งอยู่ข้างเตียงหันขวับมองอย่างตกใจ เ

ไปมาเป็นเชิงบอกว่าไม่ไหว หลังจากที่ทางโรงพยาบาลยินยอมให้ผู้ป่วยซึ่งใส่เครื่องช่วยหาย

ำไม... ทนอีกนิด

ขนาดคิงไซส์หัวเตียงสลักลายอนิเมชั่นชื่อดัง ห้องทั้งห้องเต็มไปด้วยฟิกเกอร์หายากประสา

.. เรื่อ

่องไหนให้ดูอีกครับ? หรือว่

ป็นลูกครึ่งแต่ถือสัญชาติตามบิดา ชายหนุ่มจับกุมมือเหี่ยวย่นตา

ว่างผู้มีพระคุณทำให้เขาไม

รมชาติ... มัจจุราชไม่รีรอ... อย่า

รี่ลงเรื่อย ๆ ท่ามกลางความหนาวจับใจ ท่านประธานทากะรู้ว่าตัวเองคงอย

กไอรีน... ไอ

าวคนไกลแต่เป็น... ลูกคุณหนูผู้เพียบพร้อมในโลกซึ

ว่า เท่าชีวิตของท่าน นั

ยคนโตและภรรยาคนแรก ร้อยวันพันปีไม่เคยม

วยรินของคนป่วยผ่อนเข้าออกอย่างเชื่องช้า แผ่วเบาลงเรื่อย ๆ จนว

ปรดนั้นเพียงหลับไปเฉย ๆ ต่างที่เสียงลมหายใ

อนที่ต่างคนจะมองไปยังลูกชายคน

ป็นไร

ยกมือขึ้นปาดหยาดน้ำตา ลุกขึ้นย

งรอคอยอยู่ข้างหน้า เขาจะต้องเป็นผู้ทำหน้าที่บริหารต่อไป ทั้

รี

เปิดรับโบนัส

เปิด
Oh! My Lolita คลั่งรักโลลิต้า
Oh! My Lolita คลั่งรักโลลิต้า
“หลังบิดาเสียชีวิตกะทันหัน 'ศรัณย์วริศ' ลูกครึ่งหนุ่มไทย-ญี่ปุ่น ทายาทบริษัทเกมจีบสาวผู้จีบใครไม่เป็นได้รับคำสั่งเสียให้ดูแลสาวน้อยไอรีน ในฐานะประธานบริษัท Airi คนต่อไป CEO หนุ่มไฟแรงจึงสวมบท 'คุณอา' ผู้หวังดีมีจุดประสงค์แอบแฝง 'ไอรีน' ในวัยยี่สิบปีบริบูรณ์ติดท็อปทุกสื่อโซเชียลมีผู้ติดตามนับล้าน! ภายใต้ฉายาโลลิต้าดอลล์เมืองไทย Tai LoliTa Irene เธอมีปากนิดจมูกหน่อย นัยน์ตาสวยใสกลมโตสีมรกต ผมหยิกลอนเหมือนตุ๊กตาบาร์บี้ นั่นทำให้คุณอา... ฉีกสัญญานางแบบพรีเซ็นเตอร์ระบบผูกขาดทิ้งไปเป็นสัญญาฉบับใหม่ที่ผูกขาดไว้กับคุณอาเสียเอง -------------------- "อาว่าเธอไม่น่าจะเป็นคนคิดมาก นักศึกษาสมัยนี้อาได้ยินว่าบางคนมีผู้ชายเลี้ยงนะ เยอะแยะไป" "คุณอาเลี้ยงรินไม่ไหวหรอกค่ะ" "อาไม่ได้หมายความว่าเลี้ยงแบบนั้น ที่ชวนมา... อาชวนมากินข้าวครับ อาชอบเลี้ยงข้าวเด็ก" คุณอาหรือเคยเห็นเธอเป็นเด็ก แววตาหลงใหลเอ็นดูของเขาบอกจุดประสงค์ชัดเจน แต่ด้วยสถานะลูกจ้าง เธอคงไม่กล้าพูดกับเขาตรง ๆ "คุณอาชอบแกล้งรินค่ะ คุณอาชอบล้อเล่นด้วย" "อาไปล้อเล่นตอนไหนครับ?" "ตลอดค่ะ ทุกวัน..." เสียงหัวเราะดังจากริมฝีปากหนาปรากฏลักยิ้มตรงมุมปาก เขาคงนึกขำเธอเข้าจริง ๆ กับเรื่องที่เธอคิดว่าคนอย่างเขาเห็นเป็นเรื่องเล่น! "ที่อาพูดเล่นด้วยเพราะอาเอ็นดูนะ ปกติอาไม่ได้เอ็นดูเด็กน้อยที่ไหนบ่อย ๆ อาให้ความช่วยเหลือเราช่วยรับไว้เถอะ อย่ามากศักดิ์ศรีนักเลยมันกินไม่ได้หรอก" "คำก็เด็ก สองคำก็เด็ก... ที่เคยบีบ ๆ จับ ๆ คุณอาว่าขนาดมันเท่าเด็กน้อยไหมคะ?" แก้มกลมตุ่ยบนใบหน้าสดสวยบึ้งตึง มองบ้างไม่มองบ้างเธอยังเหมือนจะสนใจโต๊ะสีน้ำตาลมากกว่าหน้าตาหล่อ ๆ ของเขา หนุ่มวัยสามสิบสี่คงอดใจไม่ไหว ยื่นมือไปสัมผัสผมเป็นลอนสีน้ำบรอนด์ทองประสะโพกที่ลอดผ่านปลายนิ้วทีละเส้น หญิงสาวสะบัดหน้าหนีไปอีกทาง "มาจับผมเด็กเล่นทำไมคะ?" "ไม่เด็กก็ไม่เด็กครับ... แต่ถ้าเป็นเด็กดื้อแบบนี้อาคงไม่ได้เลี้ยงไม่ไหว เธอน่ะจะเป็นเด็กอาไม่ไหวต่างหาก"”