icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

Oh! My Lolita คลั่งรักโลลิต้า

บทที่ 2 Chapter 1 : Lolita Doll ตุ๊กตามนุษย์

จำนวนคำ:1322    |    อัปเดตเมื่อ:24/01/2022

Lolita Doll

ีตจีบไล่เป็นชั้น ๆ ถุงน่องลายลูกไม้แนบเนื้อความสูงถึงหัวเข่า รองเท้าส้นสูงสามนิ้วปลายกว้า

้น้อยที่สุดสู้แสงแฟลชถี่ ๆ ท่ามกลางฉากผ้าม่านสูงใหญ่ไฟสตูดิโอสว่างจ

งวันเท่

ดใสนะคะคุณลูก หวาน ๆ ใส

ุมปากเบา ๆ สาวน้อยวัยใสจัดท่าทางตัวเองให้

ะกระจกกลม วางพักไว้บนจานรองแก้วด้วยท่าทางสง่างามสะกดสายตาผู้คนรอบกาย ในการควบค

ใช่เรื่องใหม่ส

เข็มขัดคอร์เซ็ต ด้านหน้าเป็นริบบิ้นแสนน่ารักแต่ข้างหลังคือแฟชั่นสุดสยองของสตรียุคโบ

่ออก ขนาดเอวยี่สิบสามจากการควบคุมอาหารโดยเคร่งครัดทำให้แผ่นหนังผ่อ

ตอนนี้ล่ะก็..

ิน

หนอเ

เสียงกดชัตเตอร์หมายถึงเงิน

.. เธอเป็

ัง แผ่นหลังเหยียดตรงเชยค้างมนขึ้น คอยเง

นล่ะ... งามมากคุณลูก สวยงามที่ซู้ดดค่ะ

ิทสนมกันมานาน อากัปกิริยาของสาวโลลิฯ บนเก้าอี้นั่งก็เป็นไปอย่าง

ก ๆ ผ้าคาดผมเก็บปลายยาวขมวดปมของมันไว้เหนือกกหูผูกทับด้วยโบว์ คนดูแลชุด

มาย ใต้กระโปรงสุ่มสั่งตัดอย่างดีของเธอคือแฟชั่นยุควิกตอเรียนผสมปนเปกับอะไรต่อมิอะไรมั

มงเนอะ เอารูปเยอะ

ลี่ เอาตามสะด

ังว่าทุกอย่างจะต้องออกมาดีจึงค่อย ๆ เปลี่ยนอิริยาบถไปจับอุปกรณ์เป็นร่มลูกไม้อลังการ นั่งพับเพียบเรียบร้อยบนเสื่อปิกนิกซึ่งเด็กยก

็นงานเพียงอย่างเดียวซึ่งเธอสามารถทำได้ด้วยอายุ

นแฟนคลับพอสมควร ส่

ผิดพลาดของเมลานีนการสร้างสีที่มีแค่ 2% ของมนุษย์บนโลก จมูกโด่งรั้นรับใบหน้าเรียวสวยของเด็กสาวไร้เดียงสา ริมฝีปากอมแดงชมพูเป็นกระจับ

่นชอบทุกอย่างที่เป็นตัวเธอ นั่นท

ูทูป ติ๊กต๊อก แม้กระทั่ง Weibo ของจีน งาน

ะงานโลลิฯ งานเกมของบริษัท Airi ในสมัยแรกเริ่มก่อตั้งจนถึงทุกว

เปิดรับโบนัส

เปิด
Oh! My Lolita คลั่งรักโลลิต้า
Oh! My Lolita คลั่งรักโลลิต้า
“หลังบิดาเสียชีวิตกะทันหัน 'ศรัณย์วริศ' ลูกครึ่งหนุ่มไทย-ญี่ปุ่น ทายาทบริษัทเกมจีบสาวผู้จีบใครไม่เป็นได้รับคำสั่งเสียให้ดูแลสาวน้อยไอรีน ในฐานะประธานบริษัท Airi คนต่อไป CEO หนุ่มไฟแรงจึงสวมบท 'คุณอา' ผู้หวังดีมีจุดประสงค์แอบแฝง 'ไอรีน' ในวัยยี่สิบปีบริบูรณ์ติดท็อปทุกสื่อโซเชียลมีผู้ติดตามนับล้าน! ภายใต้ฉายาโลลิต้าดอลล์เมืองไทย Tai LoliTa Irene เธอมีปากนิดจมูกหน่อย นัยน์ตาสวยใสกลมโตสีมรกต ผมหยิกลอนเหมือนตุ๊กตาบาร์บี้ นั่นทำให้คุณอา... ฉีกสัญญานางแบบพรีเซ็นเตอร์ระบบผูกขาดทิ้งไปเป็นสัญญาฉบับใหม่ที่ผูกขาดไว้กับคุณอาเสียเอง -------------------- "อาว่าเธอไม่น่าจะเป็นคนคิดมาก นักศึกษาสมัยนี้อาได้ยินว่าบางคนมีผู้ชายเลี้ยงนะ เยอะแยะไป" "คุณอาเลี้ยงรินไม่ไหวหรอกค่ะ" "อาไม่ได้หมายความว่าเลี้ยงแบบนั้น ที่ชวนมา... อาชวนมากินข้าวครับ อาชอบเลี้ยงข้าวเด็ก" คุณอาหรือเคยเห็นเธอเป็นเด็ก แววตาหลงใหลเอ็นดูของเขาบอกจุดประสงค์ชัดเจน แต่ด้วยสถานะลูกจ้าง เธอคงไม่กล้าพูดกับเขาตรง ๆ "คุณอาชอบแกล้งรินค่ะ คุณอาชอบล้อเล่นด้วย" "อาไปล้อเล่นตอนไหนครับ?" "ตลอดค่ะ ทุกวัน..." เสียงหัวเราะดังจากริมฝีปากหนาปรากฏลักยิ้มตรงมุมปาก เขาคงนึกขำเธอเข้าจริง ๆ กับเรื่องที่เธอคิดว่าคนอย่างเขาเห็นเป็นเรื่องเล่น! "ที่อาพูดเล่นด้วยเพราะอาเอ็นดูนะ ปกติอาไม่ได้เอ็นดูเด็กน้อยที่ไหนบ่อย ๆ อาให้ความช่วยเหลือเราช่วยรับไว้เถอะ อย่ามากศักดิ์ศรีนักเลยมันกินไม่ได้หรอก" "คำก็เด็ก สองคำก็เด็ก... ที่เคยบีบ ๆ จับ ๆ คุณอาว่าขนาดมันเท่าเด็กน้อยไหมคะ?" แก้มกลมตุ่ยบนใบหน้าสดสวยบึ้งตึง มองบ้างไม่มองบ้างเธอยังเหมือนจะสนใจโต๊ะสีน้ำตาลมากกว่าหน้าตาหล่อ ๆ ของเขา หนุ่มวัยสามสิบสี่คงอดใจไม่ไหว ยื่นมือไปสัมผัสผมเป็นลอนสีน้ำบรอนด์ทองประสะโพกที่ลอดผ่านปลายนิ้วทีละเส้น หญิงสาวสะบัดหน้าหนีไปอีกทาง "มาจับผมเด็กเล่นทำไมคะ?" "ไม่เด็กก็ไม่เด็กครับ... แต่ถ้าเป็นเด็กดื้อแบบนี้อาคงไม่ได้เลี้ยงไม่ไหว เธอน่ะจะเป็นเด็กอาไม่ไหวต่างหาก"”