icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

สายเกินไป ท่านนายกฯ ฉันคือ ทายาทมาเฟีย ผู้ยิ่งใหญ่

บทที่ 2 

จำนวนคำ:1580    |    อัปเดตเมื่อ:วันนี้11:52

ื้นทางเดินชั้นสอง มณีกานต์ถือหนังสือสัญญาหย่าสองฉบับที่เธอจรดปากกาเซ็

ะตูอย่างระมัดระวังตัวเหมือนตลอดสามปีที่ผ่านมา แต่ม

้าไหมสีเทาเงินอย่างคล่องแคล่ว พอได้ยินเสียงเปิดประตูโ

ี่ เข้าห้องไม่รู้จั

กาเรือนทองบนโต๊ะมาสวมข้อมือ

เดินตรงไปที่โต๊ะเครื่องแป้งไม้สัก แล

ัวอักษรพิมพ์หนาตรงหัวกระดาษว่าหนังสือสัญญาหย่า

ความตกใจเลยสักนิด แต่กลับฉายแววเ

ื่อคิดลูกไม้ถอยเพื่อรุ

หันปลายปากกายื่นไปตรงหน้าเขา เ

ยเท้า ไม่คู่ควรจะออกหน้าออกตาแทนคุณมาตล

เขาเดินผ่านหน้าเธอตรงไปยังประตูห้อง ร

ลงทุนแสดงละครขนาดนี้เลยสินะ วันนี้ฉันมีประชุมคณ

บไป มองแผ่นหลังของ

ยว ฉันจะไปแต่ตัว ขอแค่คุณเซ็นชื่อ เร

ตูในที่สุด เขาหันใบหน้ากลับมาครึ่ง

ติชัย เธอไม่มีปัญญาแม้แต่จะซื้อกาแฟกิ

้งให้ทราบ ไม

ปในซองเอกสารสีน้ำตาล ท่าทางเด็ดขาดค

งี่เง่าของเธออีก เขาก้าวเท้ายาว ๆ ลงบันได

เครียดของมณีกานต์ก็ผ่อนคลายลง เธอหันกลับไปดึงกระเป๋

ดาที่ธนาธิปเคยซื้อไว้ให้ประดับบารมีเลยสักชิ้น เธอหยิบเพียงเสื้

อนใหญ่ พอเห็นมณีกานต์กำลังเก็บกระ

ุ ๆ ในสลัมนั่นอีกแล้วเหรอคะ คุณท่าน

ดดังครืด เธอยืดตัวตรง หันไปปรา

หลังนี้ จะไม่มี

นั้น มือที่ถือถาดสั่นจนกาแฟเกือบห

ชั้นล่าง เธอยื่นซองเอกสารสีน้ำตาลท

บนโต๊ะเครื่องแป้งในห้อ

อไหว้ด้วยสี

ได้สั่งไว้ พวกเราไม่กล้าเอาของส่วนตัวไ

เอกสารกลับคืนมาทั

งพวกคุณ ฉัน

ป ลมร้อนอบอ้าวของกรุงเทพฯ พัดเส้นผมของเธอจนปลิว

ซื้อแสตมป์ด่วนพิเศษ แล้วหย่อนซองเอกสาร

ชมพูสภาพเก่าคันหนึ่งริมถนน คน

ครับน้

ญ่ที่เคลื่อนผ่านหน้าต่างรถไป ด

ยา เขตเมืองเก่า บ้า

ยิบโทรศัพท์มือถือออกมา มองรูปโปรไฟล์ของธนาธ

องเก็บเบอร์นี้ไว้ จนกว่าเขาจะยอมเซ็นชื

กระเป๋าเดินทางเดินย่ำไปบนทางเดินหินที่เป็นหลุมเป็นบ่อ มุ่งหน้

กแรงบิดอยู่พักใหญ่กว่าแม่กุญแจจะหลุดออก แล้วผลักบาน

ักพิงสุดท้ายที่แม่บุญธรรมทิ้งไว้ให้เธอ แต่เธอไม่รู้เลยว่าซองเอกสารสีน้ำตาลที่เพิ่งหย่อน

เปิดรับโบนัส

เปิด
สายเกินไป ท่านนายกฯ ฉันคือ ทายาทมาเฟีย ผู้ยิ่งใหญ่
สายเกินไป ท่านนายกฯ ฉันคือ ทายาทมาเฟีย ผู้ยิ่งใหญ่
“ฉันเป็นกระทั่ง "ภรรยาลับ" ของท่านนายกฯ มาสามปีเต็ม ไม่มีใครรู้ว่าผู้หญิงที่ยืนข้างเขาคือฉัน วันที่แม่บุญธรรมของฉันรอหัวใจบริจาคมาสามปีเต็มและใกล้จะได้มันมาแล้ว เขากลับใช้อำนาจพิเศษของทำเนียบรัฐบาลเซ็นอนุมัติ ยกหัวใจดวงนั้นให้รักแรกที่เขาหลงรักมา 10 ปี แม่ของฉันตายอย่างทรมานอยู่หน้าห้องผ่าตัด เขาไม่แม้แต่จะมองฉันด้วยความสงสาร แต่จับข้อมือฉันสะบัดออกจนล้มกระแทกพื้น แล้วสั่งให้ฉันรู้จักเจียมตัว "เธอเป็นแค่ผู้หญิงที่ต้องพึ่งพาเงินจากฉันประทังชีวิต ไม่มีสิทธิ์มาก้าวก่ายคำสั่งของทำเนียบรัฐบาล" เขาคิดว่าความเจ็บปวดแทบขาดใจของฉันเป็นแค่ลูกไม้ตื้น ๆ เพื่อเรียกร้องความสนใจ ฉันวางหนังสือสัญญาหย่าไว้บนโต๊ะ เก็บแค่เสื้อผ้าเก่า ๆ แล้วเดินออกจากคฤหาสน์มาแต่ตัว แต่ในจังหวะที่บอดี้การ์ดของเขาลากตัวฉันกลับไป ผู้ชายที่กุมอำนาจมืดและเส้นเลือดใหญ่ทางเศรษฐกิจของประเทศกลับปรากฏตัวขึ้น เขาจัดการลูกน้องของท่านนายกฯ จนหมอบ แล้วประกาศก้องว่า - ฉันคือน้องสาวแท้ ๆ ของตระกูลจุลชาติ ที่หายสาบสูญไปยี่สิบปี ในเมื่อพวกเขาทำลายครอบครัวของฉัน ฉันก็จะใช้ฐานะคุณหนูใหญ่ตระกูลจุลชาติ ลากท่านนายกฯ คนนี้ลงมาพังพินาศด้วยมือของฉันเอง”