ื้นทางเดินชั้นสอง มณีกานต์ถือหนังสือสัญญาหย่าสองฉบับที่เธอจรดปากกาเซ็
ะตูอย่างระมัดระวังตัวเหมือนตลอดสามปีที่ผ่านมา แต่ม
้าไหมสีเทาเงินอย่างคล่องแคล่ว พอได้ยินเสียงเปิดประตูโ
ี่ เข้าห้องไม่รู้จั
กาเรือนทองบนโต๊ะมาสวมข้อมือ
เดินตรงไปที่โต๊ะเครื่องแป้งไม้สัก แล
ัวอักษรพิมพ์หนาตรงหัวกระดาษว่าหนังสือสัญญาหย่า
ความตกใจเลยสักนิด แต่กลับฉายแววเ
ื่อคิดลูกไม้ถอยเพื่อรุ
หันปลายปากกายื่นไปตรงหน้าเขา เ
ยเท้า ไม่คู่ควรจะออกหน้าออกตาแทนคุณมาตล
เขาเดินผ่านหน้าเธอตรงไปยังประตูห้อง ร
ลงทุนแสดงละครขนาดนี้เลยสินะ วันนี้ฉันมีประชุมคณ
บไป มองแผ่นหลังของ
ยว ฉันจะไปแต่ตัว ขอแค่คุณเซ็นชื่อ เร
ตูในที่สุด เขาหันใบหน้ากลับมาครึ่ง
ติชัย เธอไม่มีปัญญาแม้แต่จะซื้อกาแฟกิ
้งให้ทราบ ไม
ปในซองเอกสารสีน้ำตาล ท่าทางเด็ดขาดค
งี่เง่าของเธออีก เขาก้าวเท้ายาว ๆ ลงบันได
เครียดของมณีกานต์ก็ผ่อนคลายลง เธอหันกลับไปดึงกระเป๋
ดาที่ธนาธิปเคยซื้อไว้ให้ประดับบารมีเลยสักชิ้น เธอหยิบเพียงเสื้
อนใหญ่ พอเห็นมณีกานต์กำลังเก็บกระ
ุ ๆ ในสลัมนั่นอีกแล้วเหรอคะ คุณท่าน
ดดังครืด เธอยืดตัวตรง หันไปปรา
หลังนี้ จะไม่มี
นั้น มือที่ถือถาดสั่นจนกาแฟเกือบห
ชั้นล่าง เธอยื่นซองเอกสารสีน้ำตาลท
บนโต๊ะเครื่องแป้งในห้อ
อไหว้ด้วยสี
ได้สั่งไว้ พวกเราไม่กล้าเอาของส่วนตัวไ
เอกสารกลับคืนมาทั
งพวกคุณ ฉัน
ป ลมร้อนอบอ้าวของกรุงเทพฯ พัดเส้นผมของเธอจนปลิว
ซื้อแสตมป์ด่วนพิเศษ แล้วหย่อนซองเอกสาร
ชมพูสภาพเก่าคันหนึ่งริมถนน คน
ครับน้
ญ่ที่เคลื่อนผ่านหน้าต่างรถไป ด
ยา เขตเมืองเก่า บ้า
ยิบโทรศัพท์มือถือออกมา มองรูปโปรไฟล์ของธนาธ
องเก็บเบอร์นี้ไว้ จนกว่าเขาจะยอมเซ็นชื
กระเป๋าเดินทางเดินย่ำไปบนทางเดินหินที่เป็นหลุมเป็นบ่อ มุ่งหน้
กแรงบิดอยู่พักใหญ่กว่าแม่กุญแจจะหลุดออก แล้วผลักบาน
ักพิงสุดท้ายที่แม่บุญธรรมทิ้งไว้ให้เธอ แต่เธอไม่รู้เลยว่าซองเอกสารสีน้ำตาลที่เพิ่งหย่อน
/0/39297/coverbig.jpg?v=303565942a5262b2847f86f13ae9e060&imageMogr2/format/webp)