icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ทาสรักพญามังกร

บทที่ 54 14 2

จำนวนคำ:1676    |    อัปเดตเมื่อ:23/03/2022

ต่เพราะเธอไม่อาจทำใจได้ถ้าเขาจะมีผู้หญิงอื่นนอกจากเธอ ที่ผ่านมาเธอปล่อยให้ควงคนโน้นคนนี้ก็เพราะเธอเองก็ม

มั้ย ที่เขา

ปลดล็อกบท

เปิดรับโบนัส

เปิด
ทาสรักพญามังกร
ทาสรักพญามังกร
“เมื่อทุกคนในครอบครัวถูกขู่เอาชีวิต หญิงสาวจำต้องฝืนความเจ็บสักลวดลายบนเรือนร่างและสวมชุดกี่เพ้าผ้าไหมจีนแสนสวย พาตัวเองไปยืนอยู่หน้าพญามังกรดำ หยางโจวหมิง มาเฟียใหญ่แห่งเกาะฮ่องกง ผู้ชายรูปงามที่มีดวงตาสีสนิมเหล็กวาววับและเย็นชา มีเรียวปากโค้งบางเฉียบสีเข้มที่คล้ายจะคอยเหยียดหยามทุกคนตลอดเวลา ผู้ชายที่มีอำนาจล้นฟ้าและบงการชีวิตของใครก็ตามที่เขาต้องการ โดยเฉพาะ...ชีวิตของเธอ สรัญรัตน์ อัคราบริรักษ์ "คุณมันไม่ใช่คน ร้ายกาจที่สุด" สรัญรัตน์กัดฟันบริภาษเขาออกไป อย่างน้อยก็ขอพูดว่าสักนิดเถอะ ไม่ใช่แต่ยอมให้เขาข่มเหงอยู่ข้างเดียว "ฉันไม่คิดเลยว่าจะมีคนแบบคุณอยู่บนโลกใบนี้" "ใครที่อยู่ข้างนอก ไปตามนายอรรถวัฒน์กลับมา!" "อย่า!!! ฉัน...จะทำ" พญามังกรดำหย่อนกายนั่งลงบนเก้าอี้บุหนังสีน้ำตาลเข้ม เขามองมือสั่นๆ ที่ค่อยๆ เลื่อนไปตามขอบเสื้อ มองผิวกายขาวผ่องเปิดเปลือยออกทีละนิด จนกระทั่งชุดกี่เพ้าเลื่อนลงมาอยู่ใต้อก บราเซียสีขาวสะอาดไร้สายดูเหมือนจะเล็กกว่าสิ่งที่ต้องปิดบังไปมาก เนินอกอิ่มล้นทะลักออกมาเบียดชิดกันอยู่ด้านบน เห็นร่องเนื้อขาวผุดผาดให้ไพล่คิดไปถึงสิ่งที่อยากเข้าไปอยู่ในร่องอกนั้น ชุดกี่เพ้าเลื่อนลงไปเรื่อยๆ มันช้าแต่ก็ทำให้ลมหายใจของหยางโจวหมิงขาดๆ หายๆ แต่ลมหายใจของสรัญรัตน์แทบขาดรอน เสียงสะอื้นเบาๆ ดังออกมาเป็นระยะไม่ได้ทำให้พญามังกรดำบังเกิดความสงสาร ดวงตาคมเฉียงขึ้นที่ปลายหางอย่างคนที่มีเชื้อชาติจีนแผ่นดินใหญ่ จับจ้องนวลนางละเอียดลอออย่างไม่ละสายตา หรืออีกทีเขาก็ไม่สามารถเบือนสายตาไปจากความงามเป็นหนึ่งนั้นไม่ได้ ผ้าไหมสีแดงสดปักลายดอกสีดำตัดกัน ค่อยเลื่อนลงมาถึงสะโพกผาย สัดส่วนโค้งเว้าดุจนาฬิกาทรายเรียกเลือดในกายชายหนุ่มให้เดือดพล่าน เรียวปากบางเฉียบได้รูปสวยของชายกระตุกมุมโค้งขึ้นก่อนจะแยกแย้มผ่อนลมหายใจออกมาอย่างช้าๆ มือใหญ่เริ่มเกร็งขึ้นเพราะความอยากจะแตะต้อง อยากจะตีตรา อยากจะลิ้มลองของใหม่สำหรับเขา แต่คงเก่าสำหรับคนอื่น นั่นเองที่ทำให้พญามังกรดำฝืนนั่งนิ่งอยู่กับที่ ทั้งที่ใจเต้นโครมครามอยู่ในอก สรัญรัตน์ชะงักมือที่เลื่อนชุดกี่เพ้าค้างไว้บนสะโพกสวย เธอสะอื้นฮักจนตัวโยนรู้สึกว่าตัวเองช่างไร้ค่าสิ้นดี ไม่คิดไม่ฝันว่าต้องมาแก้ผ้าต่อหน้าผู้ชายใจร้ายคนนี้ "ไม่ได้ยินที่ฉันพูด หรือฉันบอกไม่ชัดเจน ว่าให้เธอถอดเสื้อผ้าออกให้หมด หรือประโยคนั้นมันฟังดูดีจนเธอไม่เข้าใจ ฉันคงต้องบอกว่า ให้เธอแก้ผ้าจนล่อนจ้อนต่อหน้าฉัน...เดี๋ยวนี้"”
1 บทที่ 1 1 12 บทที่ 2 1 23 บทที่ 3 1 34 บทที่ 4 1 45 บทที่ 5 2 16 บทที่ 6 2 27 บทที่ 7 2 38 บทที่ 8 3 19 บทที่ 9 3 210 บทที่ 10 3 311 บทที่ 11 4 112 บทที่ 12 4 213 บทที่ 13 4 314 บทที่ 14 4 415 บทที่ 15 5 116 บทที่ 16 5 217 บทที่ 17 5 318 บทที่ 18 5 419 บทที่ 19 6 120 บทที่ 20 6 221 บทที่ 21 6 322 บทที่ 22 6 423 บทที่ 23 7 124 บทที่ 24 7 225 บทที่ 25 7 326 บทที่ 26 7 427 บทที่ 27 8 128 บทที่ 28 8 229 บทที่ 29 8 330 บทที่ 30 8 431 บทที่ 31 9 132 บทที่ 32 9 233 บทที่ 33 9 334 บทที่ 34 9 435 บทที่ 35 10 136 บทที่ 36 10 237 บทที่ 37 10 338 บทที่ 38 10 439 บทที่ 39 10 540 บทที่ 40 11 141 บทที่ 41 11 242 บทที่ 42 11 343 บทที่ 43 11 444 บทที่ 44 11 545 บทที่ 45 12 146 บทที่ 46 12 247 บทที่ 47 12 348 บทที่ 48 12 449 บทที่ 49 13 150 บทที่ 50 13 251 บทที่ 51 13 352 บทที่ 52 13 453 บทที่ 53 14 154 บทที่ 54 14 255 บทที่ 55 14 356 บทที่ 56 14 457 บทที่ 57 15 158 บทที่ 58 15 259 บทที่ 59 15 360 บทที่ 60 15 461 บทที่ 61 16 162 บทที่ 62 16 263 บทที่ 63 16 364 บทที่ 64 16 465 บทที่ 65 17 166 บทที่ 66 17 267 บทที่ 67 17 368 บทที่ 68 17 469 บทที่ 69 18 170 บทที่ 70 18 271 บทที่ 71 18 372 บทที่ 72 19 173 บทที่ 73 19 274 บทที่ 74 19 375 บทที่ 75 19 476 บทที่ 76 20 177 บทที่ 77 20 278 บทที่ 78 ตอนพิเศษ 179 บทที่ 79 ตอนพิเศษ 2