icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

มนตราแห่งรัก (Yaoi)

บทที่ 4 ตอนที่ 4

จำนวนคำ:2672    |    อัปเดตเมื่อ:15/02/2022

ามิได้คิดมากถึงขั้นไตร่ตรองเพราะรู้ดีว่า ตนเองมิได้รู้จักมักคุ้นผู้ใดบนโลกมนุษย์ ที่เขามา ณ ที่แห่งนี้คือการนัดพบปะกับคนผู้หนึ่ง คนผู้นั้นนับว่าซุกซ่อนตัวจากโลกเทพโลกเซ

าจะเป็นสวรรค์ชั้นเก้า หรือเขตเซียนก็มิอาจจะได้ยินคำทำนายล่วงหน้านี้ ดังนั้นขอท่านจงมาพบข้ายังดินแดนที่ล้วนมีแต่คาวโลกีย์ เพื่่อหลีกเล

งไท่หันหลังกลับม

เล้กน้อย เฒ่าเซียนที่หนวดขาวจรดพื้นถือไม้เท้าขนาดใหญ่ยาวเลย

ีป้านชาร้อนกรุ่นวางอยู่ กลิ่นชาชั้นดีข

ยนเดินช้าๆไปนั่งลง

ลี่ยนแปลงตั้งแต่เล้กจ

ไปแล้ว"หลิงไท่ริ

'ยามขุนเขาเลื่อนลั่นมารร้ายปรากฏ ผู้ปลดเปลื้องความหายนะจักต้

ยมโหด แต่ปิดบังตัวตนแท้จริงด้วยความสุภาพอ่อนโยน เขาถือกำเนิดมาจากดวงจิตของเทพแห่งสงคราม กระหายเลือดเป็นที่ยิ่ง มิว่าสงครามน้อยใหญ่มิเคยได้รับคำว่า

อาไว้ว่า ผู้เป็นเจ้าแห่งสามภพและ..ผู้มีดวงจิตของเทพแห่งสงครามเท่านั้น จะต้องเป็นผู้ได้รู้เห็นในคำทำนายนี้ บัดนี้ข้าได้ส่งต่อคำเหล่านี้ให้ท่านได้รับรู้แล้ว ก็ถึงเวลาที่

่องนี้จึงได้แต่ยืนขึ้นประสานมือเข้าหากันค้

นิด เหตุใดข้าถึงได้เป็นผู้ถูกรับเลือก เพราะเหตุใดกัน"หลิงไท่เอ่ย

ื่องหร

ะ"จางหย่

ะเพื่อนเขาปาไช่ เป็นที่น่าเวทนายิ่งนักอี๋ซูผู้นี้ถูกกลั่นแกล้งจากมารดาเล

กผู้พิทักษ์ของตนเองยังมิได้ สรรหาอะไรจะไปจั

ถึงตายนางจึงได้

ม่เห็นใดเขาจึงมีกลิ

ป็นผู้ดูแลเด็กน้อย ได้ความว่าอี๋ซูผู้นี้

งไท่เดินกลับไปมาร

จะได้รับอันตรายจึงรีบให้นำไข่ไปวางไว้ที่เดิม หากแต่มิทันก

ถอะ"หลิงไท่พอได้รับรายงานก็กลับขึ้นยังสวรรค์ชั้นเก้า

งฝ่าบาท"จา

่งชุดที่สวมใส่กลับกลายเป็นชุดสีดำสลับเงินลวดลายงดงาม เส้นผมที่เคยเกล้าขมวดไว้เสียบด้วยปินหยกสีดำ ที่มีเพียงแค่สรวงสวรรค์เท่านั้นถูกปลดลงจนเห็นเส้นผมยาวสยายสีดำเป็นแพรไหม หน้าผากมีรัดเกล้าสีทองคาดเอาไว้มองเห็นเพียงใจกลางรัดเ

่า

"หลิงไท

ย่ะ

ใดเกิดขึ้

ันทรามาขอเข้

งหน้าจางหยูแล้วก็เดิ

เดินไปนั่งบนตั่งทองยกสูงขึ้นเล็กน้อย เทพจ

ค่ะ"หลิงไท่เกือบเสียอา

ะไร"หลิงไ

ัดนี้ดาวคู่ของฝ่าบาทป

ลวไ

ำกายของเขาเปล่งประกายสว่างสุกใสยิ่งนัก ทุกครั้งดาวดวงนี้มักโดดเด่นอยู่ดวงเดียว มิ

นไปไ

้าแล้ว ท่านมิอาจขัดมต

ด็กหนุ่มผู้ครอบครองวิหคสวรรค์เอาไว้แล้วอยากยกมือกุมหน้าผากตัวเอง นี่มันประจวบเห

่า

ิ่งที่เจ้าภพถามคือสิ่งใด ทั้งที่เขาเองก็พึ่งมา เขาม

นื้อคู่ของฝ่าบาทปรากฏขึ้

องหน้ากัน ทั้งคู่พยายามโบกมือให้รูปร่างหน้าตา

ั้งคู่เอ่

ตรวจนับดวงชะตา คนผู้ฝ่าบาทเจอแล้ว และดวงชะตาผูกพ

รือไม่"หลิงไท่เอ่

งคู่เอ่ยขึ้นได้แต่ประสานม

ทั้งสองเทพรู้ดีว่าควรทำเช่นไร ดังนั้นเมื่อเจ้าภพเอ่ยปากพวกเขาจึงร่ายมนต์อีกครั้ง ดวงดาวสีฟ้าค่อ

นเองที่นำไปผูกติดเอาไว้"สีหน้าของหลิงไท่เย็นมากขึ้น ราบเรียบมากขึ้น จางหย่งและ

ะ ข้าอยากพักผ่อน"หลิงไท่โบกมือ เท

าถมึงทึงน่ากลัวยิ่งนัก เส้นเลือดสีแดงปูดโบนขึ้นเ

ขึ้นมาสิ่งใดก็ล้วนแต่ย่อยยับ สิ่งนี้ถูกปกปิดเป็นความลับแห่งสวรรค์มาเนิ่นนา

่ประทับเปรี้ยงปร้างมิหยุดหย่อน ทั้งคู่ร่ายมนต์ปกป้องคลุมกายตัวเองเอาไว้รอจนโทสะของเจ้าภพหมดสิ้น ใบหน้าที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดค

างหยูหันมาสบตากัน เขาสองคนจะฝืนชะตาผูกพันของเจ้าภพได้อย่างไร ต่อให้พบเจอก็ฆ่าผู้ที่จะมาเป็นคู่ของเจ้าภพหาได้ไม่ หากให

เปิดรับโบนัส

เปิด
มนตราแห่งรัก (Yaoi)
มนตราแห่งรัก (Yaoi)
“"ฝ่าบาท!!ทรงช่วยกระหม่อมด้วยเถอะพะย่ะค่ะ" "เกิดเรื่องร้ายแรงอันใดท่านเซียนเมฆา ที่นี่คือห้องประชุมท่านโปรดรักษากิริยา" "โธ่! ได้โปรดตักเตือนท่านอี๋ซูด้วยเถอะพะย่ะค่ะ เมฆฝนที่กระหม่อมกำลังรวบรวมเอาไว้เพื่อที่เย็นนี้จะต้องทำให้ตกที่โลกมนุษย์บัดนี้ถูกเขาเรียกลมมาปัดเป่าจนกระจัดกระจายหายไปหมดสิ้นแล้ว" "อี๋ซู!!!"เสียงเรียกปานฟ้าผ่ามิได้ทำให้คนผู้นั้นตกใจหรือหวาดกลัว กลับยกสองมือประสานกันหลังศีรษะตนเอง แลบลิ้นปลิ้นตาให้ผู้ที่นั่งอยู่บนตั่งเหนือเซียนอาวุโสทั้งหลายที่กำลังหารือกันเคร่งเครียด แล้วผิวปากเดินจากไป ปล่อยให้เจ้าเหนือภพยกมือขึ้นกุมหน้าผากตัวเองส่ายหน้าไปมา "ท่านเซียนเมฆาเราต้องขอโทษแทนอี๋ซูด้วย หากท่านเริ่มรวบรวมเมฆฝนก้อนใหม่อีกครั้งตอนนี้คงทันเวลาฝนที่ต้องตกลงไปยังโลกมุนษย์ ส่วนอี๋ซูนั้นเราจะตักเตือนเขาเอง อย่างไรท่านก็รีบไปเถิด"หลิงไท่ยามเอ่ยปากน้ำเสียงอ่อนโยนนุ่มนวล เหล่าเซียนเฒ่าทั้งหลายหันหน้ามองไปยังด้านนอกบ้าง ด้านในบ้าง มิสบตากับเจ้าเหนือภพในสมองกลับคิดว่า ท่านเหนือภพมีรึจะกล้าตำหนิติเตียนอี๋ซูผู้นั้น ยังมิทันจะเกินก้านธูปดีเสียงเหล่าเซียนทั้งชายหญิงก็ระเบ็งเซ็งแซ่ ต่างเรียกขานชื่ออี๋ซู!!มิขาดปาก ทุกคนที่ได้ยินถึงกับก้มหน้าปลงกับความซุกซน หนำซ้ำสายตายังเหลือบแลไปยังผู้มีอำนาจสูงสุด ไม่รู้จะกล่าววาจาเช่นไรกับสองคนนี้ดี ด้วยรู้ๆกันอยู่ว่าท่านเหนือภพทั้งรักและตามใจผู้มีนามว่าอี๋ซูมากมายเพียงใด ดุเพียงแค่ปากหากซักแปะยังไม่แตะต้องผิวกายให้ระคายเคือง "ฝ่าบาท..ฝ่าบาท...ฝ่าบาททรงช่วยพวกเราด้วยท่านอี๋ซูเค้า...." "อี๋ซู!!!!เจ้ากลับมานี่เดี๋ยวนี้นะ อย่าให้เราได้ต้องลงมือไปลากเจ้ากลับมาได้ยินหรือไม่ อี๋ซู!!!"บัดนี้ท่านเหนือภพจากผู้ที่เพียบพร้อมทั้งกายและกริยา กลับโหวกเหวกโวยวายไม่แพ้ผู้ใด แถมยังทำท่าเหมือนวิ่งไล่จับคนผู้หนึ่งไปทั่วสรวงสวรรค์เป็นที่เฮฮาต่อเซียนทั้งหลาย ถึงขั้นเอ่ยพนันขันต่อว่าผู้ใดจะเป็นฝ่ายเพลี่ยงพล้ำกันแน่”