icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

มนตราแห่งรัก (Yaoi)

บทที่ 7 ตอนที่ 7

จำนวนคำ:2550    |    อัปเดตเมื่อ:15/02/2022

ห็นมัดกล้ามเด่นชัด เส้นผมของมันสั้นจนเกือบจะเห็นหนังศีรษะ เนื้อตัวของมันมีกลิ่น

งเจ้าเสีย

วข้องกับการต่อสู้ของพวกเจ้าเสียหน่อย ใยต

ิงไท่ตะโกนตา

ยาะบนใบหน้า ไม่ยอมปล่อยร่างที่ดิ

เด็กวุ่นวายค

ข้อง"หลิงไท่กระแทกด้ามง้าวลงกับพื้นเสียงดัง

ากได้กินคงเหมือนได้ลิ้มรสที่หาได้ยากแล้ว"มันก้มล

สือนั้นมีกลิ่นที่ชวนให้ปั่นป่วนในช่องท้องยิ่งนัก ทั้งคาวและเหม็นสาบสาง เขาถูกจับโยนลงบนพื้นกลิ้งไปชนกับกะโหลกของคนและสัตว์ต่างๆมากมาย พื้นเ

าจะกินข

ครึ่งท้องของข้าด้วยซ

บอกเองว่ากินข้าไม่อิ่ม"อี๋ซูกลืนน้ำลาย

ะตัวออก หลิงไท่ปรากฏตัวขึ้นทางด้านหลัง ใบหน้าราวกับเทพเจ้าแห่งสงคราม ดวงตาวาวโรจน์แดงฉาน เรือนร่างใหญ่โตขยายขึ้นกว่าเดิม เส้นเลือดที่ดันขึ้นมาตรงขมับมองแล้วทำให้นึกหวาดกลัวไม่

ต่างกับเจ้าเสือที่ไม่ยอมจำนนแต่โดยดี ใจยังฮึกเหิมมากกว

ได้ประกาศให้ทั่วหล้ารู้ว่าเจ้าพ่ายแพ้แก

ะโจนเข้าใส่หลิงไท่ก่อน ทั้งสองต่างใช้กระบวนท่าที่มีเข้าฟาดฟันกันอุตลุด อี๋ซูเห็นทั้งคู่เผลอเขาจึงค่อยๆคลานออกไปยังวงเวทย์ เพื่อจะออกไปให้พ้นจา

ไม่อยากตาย พวกท่านต่อสู้กันเองเถอะ อย่าได้ลาก

เขาตกใจกลัวจนตัวสั่น ยกสองมือขึ้นปิดปากตัวเองทันที สภาพของเขาช่างน่าอเนจอนาถนัก ลำตัวถูกพาดอยู่บนบ่าขนาดใหญ่หัวห้อยลงมาด้านหลังของหลิงไท่ ขาส

่อยข้าลงยังจะ

ทนอยู่ในสภาพนั้น เขาอยากพลิกตัวกลับไปดูว่าสถานการณ์เป็นเช่

ซูใจหาย บ่าของเขาถูกเล็บคมองเสือกรีดจนเห็นไหล่ข

เหลือบตามอง สันกราม

วล หันไปมองเจ้าเสือนั่นเถอะ"อี๋ซู

า เสียงง้าวฟาดแหวกอากาศดังสนั่น อี๋ซูไม่สามารถลืมตาขึ้นมองการต่อสู้ได้เพราะแสงจากง้าวรุนแรงจนตาพร่า ไม่นานนักเสียงโหยหวนของพยัคเมฆาก็ดังขึ้น กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ อี๋ซูรับรู้ได้ว่าแสงบาดตาได้จางหายไปแล้วดังนั้นเขาจึงค่อยฝืนลืมตา แต่แล้วเขาก็ต้องตกใจจนต้องบกมือขึ้นปิดป

่"น้ำเสียงแหบแ

ยนัก แถมยังไม่มีชะง่อนยื่นออกมาให้เขาพอได้เกาะเกี่ยวลงไปบนพื้นได้ ไม่ทันขาดคำหลิ่งไท่ก็เหินตัวเองขึ้นมายืนอยู่ด้านข

ตาข้ารึเ

ฏ หรือหากมีสัตว์เซียนที่มีพลังมากจนมิอาจปราบได้ง่ายออกมาปั่นป่วนยังภพทั้งสาม เขาจะเป็นฝ่ายออกไปจัดการเองให้สิ้นซาก แต่หลังจากนั้นต่างหากที่เขาไม่อยากจะให้มันเกิดขึ้น เทพสงครามนั้นขึ้นชื่อเรื่องการเข่นฆ่าและกระหายเลือด อีกอย่างคือหลังจากนั้นเขาจะต้องผ่อนคลายด้วยการเสพสมเพื่อขจัดไอสังหารออกจากร่าง สนมสองคนเป็นผู้ทำหน้าที่นี้ พวกนางถูกคัดสรรมาอย่างดี และเป็นความชมชอบส่วนตัวของพวกนางในการปรนิบัติเช่นนี้ด้วย

นจากข้า"หลิงไท

กัน"อี๋ซูตะบึงตะบอนไม่กลัวตาย ต่างกับหลิงไท่ที่พยายามอดกลั้นความหิวกระหายที่ผุดขึ้นจากภายใน หากเขาจะรวบรัดน

ตัวแข็งท่อ สายตาเหลือบมองง้าวสีเงินด้ามยาวให

่วงเวทย์สีแดง หลิงไท่ถอนหายใจอีกครา ใช้ฝ่ามือกา

ดันบัดนี้แรากฏเหงื่อกาฬผุดขึ้น สีหน้าแสดงความเจ็บปวดอย่างเห็นได้ชัด

เริ่มทวีความรุนแรงมากขึ้นมาเรื่อยๆ เขามิได้สังเกตุคนร่างเล็ก ที่นอกจากจะมิยอมจ

หน้าหวาน แววตากลับมาโชติช่วงอีกครั้ง สองมือหนาคว้าไหล่เล็กด้วยควา

เปิดรับโบนัส

เปิด
มนตราแห่งรัก (Yaoi)
มนตราแห่งรัก (Yaoi)
“"ฝ่าบาท!!ทรงช่วยกระหม่อมด้วยเถอะพะย่ะค่ะ" "เกิดเรื่องร้ายแรงอันใดท่านเซียนเมฆา ที่นี่คือห้องประชุมท่านโปรดรักษากิริยา" "โธ่! ได้โปรดตักเตือนท่านอี๋ซูด้วยเถอะพะย่ะค่ะ เมฆฝนที่กระหม่อมกำลังรวบรวมเอาไว้เพื่อที่เย็นนี้จะต้องทำให้ตกที่โลกมนุษย์บัดนี้ถูกเขาเรียกลมมาปัดเป่าจนกระจัดกระจายหายไปหมดสิ้นแล้ว" "อี๋ซู!!!"เสียงเรียกปานฟ้าผ่ามิได้ทำให้คนผู้นั้นตกใจหรือหวาดกลัว กลับยกสองมือประสานกันหลังศีรษะตนเอง แลบลิ้นปลิ้นตาให้ผู้ที่นั่งอยู่บนตั่งเหนือเซียนอาวุโสทั้งหลายที่กำลังหารือกันเคร่งเครียด แล้วผิวปากเดินจากไป ปล่อยให้เจ้าเหนือภพยกมือขึ้นกุมหน้าผากตัวเองส่ายหน้าไปมา "ท่านเซียนเมฆาเราต้องขอโทษแทนอี๋ซูด้วย หากท่านเริ่มรวบรวมเมฆฝนก้อนใหม่อีกครั้งตอนนี้คงทันเวลาฝนที่ต้องตกลงไปยังโลกมุนษย์ ส่วนอี๋ซูนั้นเราจะตักเตือนเขาเอง อย่างไรท่านก็รีบไปเถิด"หลิงไท่ยามเอ่ยปากน้ำเสียงอ่อนโยนนุ่มนวล เหล่าเซียนเฒ่าทั้งหลายหันหน้ามองไปยังด้านนอกบ้าง ด้านในบ้าง มิสบตากับเจ้าเหนือภพในสมองกลับคิดว่า ท่านเหนือภพมีรึจะกล้าตำหนิติเตียนอี๋ซูผู้นั้น ยังมิทันจะเกินก้านธูปดีเสียงเหล่าเซียนทั้งชายหญิงก็ระเบ็งเซ็งแซ่ ต่างเรียกขานชื่ออี๋ซู!!มิขาดปาก ทุกคนที่ได้ยินถึงกับก้มหน้าปลงกับความซุกซน หนำซ้ำสายตายังเหลือบแลไปยังผู้มีอำนาจสูงสุด ไม่รู้จะกล่าววาจาเช่นไรกับสองคนนี้ดี ด้วยรู้ๆกันอยู่ว่าท่านเหนือภพทั้งรักและตามใจผู้มีนามว่าอี๋ซูมากมายเพียงใด ดุเพียงแค่ปากหากซักแปะยังไม่แตะต้องผิวกายให้ระคายเคือง "ฝ่าบาท..ฝ่าบาท...ฝ่าบาททรงช่วยพวกเราด้วยท่านอี๋ซูเค้า...." "อี๋ซู!!!!เจ้ากลับมานี่เดี๋ยวนี้นะ อย่าให้เราได้ต้องลงมือไปลากเจ้ากลับมาได้ยินหรือไม่ อี๋ซู!!!"บัดนี้ท่านเหนือภพจากผู้ที่เพียบพร้อมทั้งกายและกริยา กลับโหวกเหวกโวยวายไม่แพ้ผู้ใด แถมยังทำท่าเหมือนวิ่งไล่จับคนผู้หนึ่งไปทั่วสรวงสวรรค์เป็นที่เฮฮาต่อเซียนทั้งหลาย ถึงขั้นเอ่ยพนันขันต่อว่าผู้ใดจะเป็นฝ่ายเพลี่ยงพล้ำกันแน่”