กุหลาบสีน้ำเงิน[ An impossible love ]

บทที่ 4 อ้น+ลูกโป่ง [++] 2.2

จำนวนคำ:1291 | อัปเดตเมื่อ：06/02/2022

พวกเขาทั้งสองเคยแม้กระทั่งกินยาโด๊ปด้วยกันทั้งคู่ เริ่มตั้งแต่ฟ้ายังไม่มืดจนสว

ราะเขาทนมาเป็นชั่วโมงแล้ว และยิ่งถูกกระตุ้นเสียดสีกับ

าง” ลูกโป่งกระซิบร

ขยับ เอื้อมไปหยิบกล่องเล็กในถุงกระป๋องเครื่อง

่างอวบของลูกโป่งก็บรรเลงบนเตียงที่ไม่ใหม่แต่ก็ไม่เก่าจนน่าเป็นกังวล ดังเป็นจังหวะที่ให้ผู้ใด

ประตูห้องของลูกโป่งก็หยุดการก้าว อาร์รรส

ลักหรือยังไง” หนึ่งในสองสาว

องเขาจะไป

ต่อ ทำหน้ารำคาญและเดินต่อไป สองสาวก็เดินตาม เสียงไ

ึ้นลงเร็วแรงเปียกชื้นไปด้วยเหงื่อและหยดน้ำที่ตกค

ใครเลยที่ทำให้ตน ผิดหวัง ต่างก็ตรงที่คุณแป้งมีค่าตอบแทนให้เขาสบายเปรมปรีด์ แต่ลูกโป่งก็คุ้มค่าจ้างให้ร้อยหล่อนเล่นล้านเลยท

อัดมานาน ด้วยลีลาเรี่ยวแรงอันมากไปด้วยประสบการณ์ของลูกโป่ง อ้นก็พ่นความข

่งพยักหน้าหอบหายใจ “แสบเปล่าว๊ะ” อ้นไม่รู้ว่าที่ถามเพราะเป็นห่วงลูกโป่งหรือเป็นห่วงต

ิชชู่ออกมาและถอดเกราะป้องกันที่เต็มไปด้วยน้ำขุ่นออก แล

่อ้นมักจะทำกับลูกโป่งเสมอเมื่อมีโอกาส อู้ยยยย ลูกโป่งซู๊ดปากร้องเมื่อนิ้วและมือของอ้นเขย่าขยับเตร็ดเตร่เล่นอยู่แถวบริเวณเน

ิ้นละเลงปาดไปปาดมายอดเกสรที่แข็งเป็นไตแข็ง

่ผ่านไปไม่นานมากมือสีทองแดงที่เปียกแฉะเดิมก็ฉ่ำเยิ้มเมื่อลูกโป่งกรีดร้องปล่อยน้ำชโลมย้ำซ้ำ

หอบ นอนหงายแผ่นอกกระเพื่

อ็มแกสลบคาดุ้นแกเหรอ” ลูกโป่

ถานที่เลยเชียวล่ะ วันนี้ก็ซัดกับกูในสวนห่มฟ้าห่มลม มันส์เป็นบ้า เออ!” เหมือนอ้

่งถามเมื่อเห็นอ

้านมาเห็นกูกำลัง

้ ตนก็ขาดรายได้ไปเช่นกัน เพราะดีไม่ดียังไง อ้

อกว่าแผ่นหลังแว็บๆ

่จะวิ่งได้เร็วแบบนั

สิ้นสุดบท

บทก่อนหน้า

บทถัดไป

เปิดรับโบนัส

เปิด

กุหลาบสีน้ำเงิน[ An impossible love ]

รุ่งอรุโณทัย โรแมนติก

“เบล เป็นเฟรชชี่ในสถาบันการศึกษาเอกชนแห่งหนึ่งที่มีค่าเทอมเกินฐานะทางบ้าน เธอใฝ่ฝันอยากจะเป็นดีไซน์เนอร์ เพราะฉะนั้นเธอต้องมีงานพิเศษในบ้านของเศรษฐีใจดีแต่ความโชคดีไม่ได้เกิดขึ้นกับเธอเสมอไป เมื่อเธอดันไปพบเห็นคุณแป้งภรรยาสาวคนสวยของเศรษฐีใจดี ว่าคุณแป้งกำลังเริงสวาทชนิดที่ทำให้เธอหญิงสาวเวอร์จิ้นถึงกับตาค้างจนไม่อาจละสายตาจากภาพที่อยากรู้อยากเห็นนั้นไม่ได้ และเธอดันไปสบตากับคุณแป้งอย่างช่วยไมไ่ด้ในเวลาแบบนั้น ความซวยสะท้านต่อมหญิงก็มาบังเกิดกับเธอ ซึ่งมันเป็นจุดเปลี่ยนชีวิตเธอไปอย่างสิ้นเชิง "ฉันจะกลับก็ต่อเมื่อเบลกลับไปด้วยกันเท่านั้น" "คุณกลางต้องการอะไร!" "เธอ" "เบลไม่ได้เป็นโสเภณีประจำตัวคุณอีกแล้วนะคะ" "แน่ใจเหรอ" กลางยิ้มเยาะ เบลบอกตัวเองว่าเธอจะไม่เสียน้ำตา เธอจะไม่เสียใจให้กับเขาอีกแล้ว "ก็ได้ค่ะ เบลยอมแพ้ คุณกลางอยากจะทำอะไรก็ตามใจเถอะค่ะ" กลางยิ้มอย่างผู้ชนะ "ไปบนเตียง" เบลทำตามนั้น และเขาไม่ต้องพูดต่อเมื่อสายตาเขาบอกชัดเจนว่าให้เธอถอดเสื้อผ้าออกทั้งหมด คืนนี้เขาไม่ปล่อยเธอแล้ว”