icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ตรวนปรารถนา

บทที่ 6 ไม่อยากเข้าใกล้

จำนวนคำ:1313    |    อัปเดตเมื่อ:09/02/2022

คะ” เธอถามแล้วค่อยๆดันเขาออกช้

นอะไรเลยครับ” เขาเส

ได้เลยนะคะ ป้าใจเตรียม

รุณากินเป็นเพื

ก็ได้ค่ะ

วิทยาก็เป็นทนายประจำตระกูลของคุณบารมี ครอบครัวของคุณวิ

มาดูแลแต่ติดขึ้นศาลเลยมาไม่ได้

เป็นอะไรมาก

าลให้หมอตรวจห

เป็นอะไร

่อกี้ก็เห็นๆอยู่ว่าจะล้ม

ให้ทั้งที่เธอเองไม่ได้อยากอยู่ใกล้เขาเลยสักนิด แล้วหญิงสาวก็รู้สึกเหมือนมีสายตาคู่หนึ่งจับจ้องมองอยู่ เธอหันไปมองเห็นรถกระบะโฟ

ข้าไปในบ้าน เขาถอดแว่นกันแดดออกแล้วกวาดตามองบริเวณบ้านไร

าเกือบ

มหัวใจเขาไม่ได้ดับ

ะน้ำพลอยที่สนามบินสุวรรณภูมิเพื่อขึ้นเครื่องบินเดินทางไปออสเตเรีย หญิงสา

โทรหาแม่แป้ง จะดึกแค่ไหน

บครับแม

ะ น้ำพลอยจะดูแลน้

พียงใด นี่ถ้าไม่เพราะน้ำเพชรไปด้วยละก็ ปาณิศาคงไม่วางในใจให้น้ำพลอยเดินทางไปตามลำพังแน่ หญิงสาวได้แต

่แป้งไปเที่ยวด้วยกัน” น้ำพลอยกอดเอวปาณิศา ถึงจะดีใจที

ไร ทำให้ได้ตามที่ตั้งใจไว้ ใช้ทุกนาทีที่มีให

ับ/

้ำตาซึมเล็กน้อยแต่ก็ยิ้มให้น้ำเพชรน้ำพลอย เธอรอส่งเด็กทั้งสองเข้าเช็คอินและขึ้นเครื่องเรียบร้อยถึงออกมาจากสนาม

ยังสรุปรูปแบบกันไม่ลงตัว ปาณิศาขับรถมาเรื่อยๆ ไม่รีบไม่เร่งร้อนตั้งใจเข้าที่พักก่อนแล้วค่อยหาอะไรกิน ความสบายใจ โล่งใจเข้ามาแทนที่ เธอไม่คุ้นกับกรุงเทพฯนัก แม้เข้ามาเดือนละครั้งหรือสองเดือนครั้ง ด้วยที่ต้องมาติดต่อลูกค้าบ้าง บ่

วก็ลากกระเป๋าเดินทางเข้ามาเช็คอิน ประทับใจการตบแต่งที่ดูมีเอกลัก

ิศาค่ะ โทรมาจองห้อ

พิมพ์ชื่อที่คอมพิวเตอร์ “

กงานรับมาถ่ายเอกสารไว้ก่อนส่งคืนพร้อมกับให้เซ็

ีต้อน

นี้มีของกินอร่

ปุ่นขึ้นชื่อเยอะค่ะ ลอง

บคุ

เปิดรับโบนัส

เปิด
ตรวนปรารถนา
ตรวนปรารถนา
“ปาณิศา ยอมรับว่ามันเป็นความผิดของเธอ ผิดที่ไม่อาจรักษาสัญญาที่จะรอเขากลับมาเพื่อใช้ชีวิตคู่ด้วยกัน มันไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร ถ้าเขาจะโกรธแค้นเธอนัก เธอยอมรับทุกความผิดนั้นไว้แต่เพียงผู้เดียว แต่เธอไม่เคยนอกใจเขาเลย แม้เธอจะต้องแต่งงานกับชายอื่นรุ่นราวคราวพ่อ ทว่าหัวใจของเธอยังคงรักเพียงเขาคนเดียว "อยากให้ผมหยุดไหม? ถ้าคุณไม่ห้ามผมตอนนี้ ผมหยุดไม่ได้อีกแล้ว" ดวงตากลมโตจ้องมองเขา ในเวลานี้แววตาของเขายังมองเธอด้วยความรัก เธอยกมือขึ้นแตะแก้มของเขาเบาๆ คทาวุธจับฝ่ามือของเธอมาจูบไล่ที่ละนิ้ว ใบหน้าแดงกล่ำพยักหน้าอย่างเขินอาย ไม่รู้ว่าตัวเองเอาความกล้ามาจากไหน เธอไม่เคยทำอะไรแบบนี้มาก่อน เมื่อเธอเต็มใจเขาก็ลุกขึ้นแล้วช้อนตัวคนตัวเล็กขึ้นในวงแขน เธอยกแขนขึ้นคล้องคอเขาซบหน้ากับแผงอกที่อบอุ่น ไม่กี่นาทีหลังของเธอก็แตะบนเตียงนอนของเขา”