icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ดั่งเชื้อไฟในเพลิงพิศวาส

บทที่ 4 ห้วงนาทีเสน่หา 30%

จำนวนคำ:2640    |    อัปเดตเมื่อ:19/02/2022

รยากาศภายในห้องโถงใหญ่ดูโออ่า สว่างไสวไปด้วยโคมไฟระย้างามระยับใต้ซุ้มโค้งที่อยู่เหนือเสาใหญ่แบบโครินเธียนซึ่งเป็นสถาปัตยกรรมกรีกยุคคลาสสิกที่ผสมผสานลวดลายบนหัวเสา

การกลายเป็น ‘คาร์นิวัล เวนิส’ ได้อย่างสมบูรณ์แบบ ไม่ว่าจะเป็นดนตรี อาหาร เครื่องดื่ม ราวกับจำลองบรรยากาศในค่ำคืนของคาร์นิวัล เวนิส ของอิต

เพราะแต่ละคนที่มาร่วมงานต่างก็สวมหน้ากากและแต่งตัวกันมาแบบสวยสุดเหวี่ยงบางคนก็แต่งแฟนตาซีแบบหลุดโลกไปเลย ซึ่งเครื่องแต่งกายของแต่ละคนมีสีสันและสไตล์แตก

ีผ่าจากหัวไหล่ลงสู่เอวคอดกิ่วโชว์แผ่นหลังขาวลออเกินครึ่ง แต่ก็ไม่ถึงกับโป๊มากมายเพราะผมมีสีน้ำตาลเข้มสลวยเป็นเงาดุจแพรไหมทิ้งตัวแผ่กระจายเต็มแผ่นหลัง และพลิ้วสะบัดไปมา

พื่อนรักไม่ไหว เพราะพวงผกาทั้งบังคับ ทั้งขอร้องให้เธอใส่โดยให้เหตุผลว่ามันไม่โป๊และไอรอนจะต้องหันมามองเธอแน่ๆ คงเพราะ

าวกรอมเท้า สวมหมวกแฟชั่นที่ประดับด้วยดอกไม้สีหวานเข้ากับชุดสีครีมที่ปักเป็นลายลูกไม้สวยงาม หน้ากากเป็นสีเดีย

หม ฉันทายว่าถ้าพวกเขาถอดหน้ากากออกสองคนนี้จะต้องหล่อโคต

งคนเหมือนไม่อยากเชื่อ แต่ก็ไม่ได้ละสายตาไปจากบุรุษหนุ่มในชุดทักซิโด้สีดำสนิททั้งสองคนนั้นเลย ถ้าดูจากความสูงทั้งสองหนุ่ม

านแล้วย่ะ” พวงผกาสังเกตเห็นร่างสูงสง่าโดดเด่นของเทพบุตรหนุ่ม

ุษเพศ แม้ว่าพวกเขาจะสวมหน้ากากอำพรางใบหน้าก็ตาม ทว่าริมฝีปากหยักลึกสวยเกินชายที่ขยับยามที่พูดคุยกับอีกฝ่ายดู

โบกไปมาตรงหน้าคนใจลอยที่แอบคิดนอกลู่นอกทาง จนดวงตาคู่ส

่ห์หนุ่มๆ บ้างนะยะ มีโอกาสทั้งท

้องพี่ภัคว่าแ

นจะหันมาปรามเพื่อนรักตาโต แต่ก

ก ว่าแกแอบรักเขามาตั้งสามปีแล้ว” พวงผกาที่ถือไพ่เ

คบแกจริงๆ ด้วย” อัญชันดูเป็นเดือดเป็นร้อน

เขาด้วยตนเอง ‘เขา’ ผู้ชายที่เธอตั้งใจจะสารภาพรักในคืนนี้เพื่อแก้บน จะทำอย่างไรได้ล่ะ ในเมื่อได้บนเอาไว้แล้วว่าถ้าเธอได้รางวัลไปเที่ยวเวนิสจริงๆ เธอจะ

ถูกเลิกคบหันมาตอบยิ้มๆ พร้อมกับหยิบเครื่อ

สเต็กเนื้อนุ่ม พาสต้า สลัดผัก สลัดแซลม่อน เค้ก แซนวิช ทราสต์สตอเบอร์รี่ชีส และอื่นๆ แล้วก็ของหวานสีสันสวยงามที่เรียกน้ำย่อยได้เป็นอย่างดี ซึ่งอาหารและเครื่องดื่มในงานล้วนเนรมิตขึ้นให้เหมือนกับว่าอยู่ในงาน คาร์น

มัคเคียอาโต้) คือ นมใส่ก

้ำกาแฟและลิเคียวร์ วางสลับกับเนยแข็งมาสคาร์โปเนป

มาร่วมงานสามารถจะคาดเดาได้ว่าผู้ที่นั่งสนทนากันบริเวณโต๊ะที่อยู่โซนหน้าเวที คือแขกระดับผู้บริหาร หรือไม่ต้องเป็นแขกพิเศษของเจ้าใหญ่นายโตที่บริหารอยู่ใ

ี่สวมใส่ นั่งคุยกับผู้ช่วยมือหนึ่งด้วยท่าทางผ่อนคลาย แต่ทว่าดวงตาคมกล้าของเขากำลังจับจ้องอยู่ที่สาวสวยนางหนึ่งที่สวมชุดราตรีสีเงินยวงไม่วางตาทุกครั้งที่เจ้า

ะหอมชื่นใจถ้าได้ดอมดม อยากเห็นแผ่นหลังเนียนเต็มๆ ตา หลังจากที่ดวงตาคู่คมช่างสำรวจแอบเห็นแผ่นหลังข

อยู่หรือวะ อย่าบอกว่าเป็นแม่

รษะขึ้นไว้บนท้ายทอยสวยได้รูปที่ประดับด้วยปิ่นปักผมเงินแท้วาววับสวยงามจับตา แม้จะเห็นเพียงครึ่งใบหน้า แต่ทว่าออร่าความงามที่เปล่งประกายออกมาก็ทำให้หนุ่มเชื้อชาติอ

ังนั่นต่างหาก” ไอรอนตอบแต่ดวงตาคมก็

น้าผู้หญิงคนนั้นนะ โดยเฉพาะผมยาวๆ สว

งตากลมโตเป็นประกายสวยซึ้งดูมีเอกลักษณ์นั่นแล้ว เจมส์ก็ฟันธงในใจได้ทันทีเลยว่าเขาจำคนไม่ผิดแน่นอน พร้อมกับสมอ

เปิดรับโบนัส

เปิด
ดั่งเชื้อไฟในเพลิงพิศวาส
ดั่งเชื้อไฟในเพลิงพิศวาส
“ไอรอน คิดว่าดอกไม้ริมทางอย่าง อัญชัน ก็คงต้องการรวยทางรัดด้วยการยัดเยียดตัวเองให้กับผู้ชายรวยๆ อย่างเขาเพื่อแลกกับเงินทองและความสะดวกสบาย 'หล่อนมาได้จังหวะพอดีเลย!' ทว่าชายหนุ่มกลับคิดไม่ถึงว่าอัญชันจะกลายมาเป็นเชื้อไฟชั้นดีที่ทำให้เพลิงปรารถนาในกายของเขาลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง และร้อนแรงยิ่งกว่าเดิมหลายเท่านัก "ว้าย!" ร่างแกร่งกำยำเปลือยเปล่าทั้งร่างที่มีน้ำใสๆ เกาะพราวเต็มตัวตรงหน้า มันช่างเซ็กซีสวยงามบาดอารมณ์สาวมากเหลือเกิน แต่สำนึกที่รู้ว่าร่างแกร่งกำยำที่กอดประคองเธออยู่นี้ไม่ได้สวมใส่อะไรแม้แต่ชิ้นเดียว ก็ทำให้สาวน้อยด้อยประสบการณ์รักแทบลมจับ ไอรอนก็ตกใจแทบช็อกเหมือนกันที่ได้ยินอัญชันร้องเสียงหลงอยู่ใกล้ๆ ดีที่เขาไวมากพอที่จะกระโจนออกมานอกอ่างแล้วรับร่างนุ่มของเธอเอาไว้ได้ทัน ไม่อย่างนั้นแม่สาวน้อยจอมซุ่มซ่ามนี่ได้หัวร้างข้างแตกแน่ๆ "ไม่เป็นอะไรใช่ไหม" "มะ...ไม่เป็นอะไรค่ะ" ร่างเล็กเริ่มขยับตัวแต่เหมือนจะไร้เรี่ยวแรง ลมหายใจขาดห้วง รีบตอบออกไปทั้งที่ใจยังเต้นระทึกไม่หาย ร่างกายเปลือยเปล่าสุดเพอร์เฟกแนบชิดขนาดนี้ ถ้าไม่รู้สึกรู้สาอะไรก็ไม่ปกติแล้ว สาวน้อยตัวแข็งทื่ออยู่ในอ้อมกอดแข็งแรงอยู่นาน เมื่อสบตาเข้ากับดวงตาสีบรั่นดีคมกล้าเป็นประกายระยับ ก่อนจะกวาดมองเครื่องหน้าคมคร้ามที่อยู่ใกล้แค่แมลงวันหนึ่งตัวบินผ่าน ด้วยใบหน้าที่แดงซ่านไปจนถึงใบหูโดยไม่รู้ตัว กว่าจะได้สติร่างสูงก็กอดประคองร่างนุ่มลุกขึ้นยืนเรียบร้อยแล้ว "ขอบคุณ...มาก...นะคะ" หญิงสาวเอ่ยตะกุกตะกัก เขินจนแก้มนวลสองข้างร้อนจัดราวกับถูกไฟลวก พยายามไม่มองต่ำเลยแผงอกแกร่งลงไป ไม่อย่างนั้นเธอต้องลมจับหรือไม่ก็หัวใจวายตายแน่ๆ "เปลี่ยนคำขอบคุณ เป็นอย่างอื่นได้ไหม" แก้มนวลสองข้างที่แดงจัดราวกับมะเขือเทศสุกเพราะความขวยเขินและประหม่ารุนแรงของเจ้าตัว ทำให้ไอรอนนึกอย่างแกล้งลูกเจี๊ยบของเขาขึ้นมาอีกครั้ง ดวงตาคมกริบดุจตาของพญาเหยี่ยวจึงจ้องลึกลงมาไม่กะพริบ มันตรึงทุกความรู้สึกของหญิงสาวราวกับถูกสะกดจิตให้เธอเป็นใบ้ไปชั่วขณะ 'จะเปลี่ยนคำขอบคุณเป็นอะไรหรือ' ทำไมวินาทีนี้สมองถึงคิดอะไรไม่ออก ดวงตาสีน้ำตาลเข้มไหวระริกไปมา มองริมฝีปากบางเฉียบสวยเกินชายที่เคลื่อนเข้ามาใกล้ด้วยจังหวะหัวใจที่เต้นระรัว แรงขึ้น แรงขึ้น จนแทบลืมหายใจ "ยะ..." ร่างนุ่มถูกวางลงบนที่นอนหนานุ่มอย่างเบามือ ก่อนที่ร่างหนาจะตามขึ้นมาคร่อมทับกักขังคนตัวเล็กเอาไว้ด้วยลำตัวที่เต็มไปด้วยเสน่หาของเขา ร่างกายใหญ่โตเหนือร่างช่างอบอุ่นนัก เธอปรารถนาที่จะถูกกักขังไว้ในอ้อมกอดนี้ตลอดกาลหากเป็นไปได้ อยากให้เขามีเธอแค่เพียงคนเดียว อยากให้ดวงตาทั้งสองข้างของเขามีไว้เพื่อมองเธอคนเดียว เธอควรจะทำอย่างไรดี ต้องทำดีมากแค่ไหนถึงจะได้หัวใจของผู้ชายคนนี้มาครอบครองตลอดไป”