icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ดั่งเชื้อไฟในเพลิงพิศวาส

บทที่ 5 ห้วงนาทีเสน่หา 60%

จำนวนคำ:2890    |    อัปเดตเมื่อ:19/02/2022

น่ๆ กลับเล่นตัวไม่ยอมบอกคนข้างๆ ง่ายๆ มือเรียวยกแก้วไวน์ขึ้นจิบ ใบหน้าสง่างามภายใต้หน้ากากระบายยิ้มอ

ทำตัวเป็นพ่อสื่อพ่อชักหันมายิ้มให้คนใ

้วเจมส์ก็เอี้ยวตัวไปกระซิ

าสาวน้อยปริศนาคนนั้นคือลูกจ้างที่ทำงานเป็นสาวรีเซฟชั่นมานานแล้ว และเขาก็เคยเห็นเธอบ่อยๆ แต่ว่าสาวสวยที่ก

นสองสามปีคือคนไหน หันมาถามเพื่อนรักจอมกวนด้วยสายตาอยากรู้ประเดี๋ยวนั้น เพราะนึกอย่างไรก็นึกไม่ออก อาจเป็นเพราะหนึ่งป

ชเชียร์สาวหุ่นเพรียวลมคนนั้นจะเคยหวีผมของตนเองบ้างหรือเปล่า หน้าตาจืดๆ ที่อยู่ภายใต้แว่นตากรอบหนากับใบหน้าที่ไม่เคยแต่งแต้มสีสันใดๆ

หน้ากากเกล็ดเงินครึ่งใบหน้านั่นอีกครั้ง ชายหนุ่มชักอยากจะเห็นใบหน้าที่แท้จริงของเจ้าหล่อนเร็วๆ แล้วสิ

ี๋ยวก็

หมายมาด ใบหน้าหล่อเหลาคมสันภายใต้หน้ากากแฟนตาซีกดมุมปากย

สียงทักทายพูดคุยและหัวเราะกันอย่างสนุกสนานครื้นเครง และเมื่อถึงเวลาที่เต้นรำหนุ่มสาวหลายคู่ก็พากันจับคู่กันออกไปเต้นรำกลางฟลอร

รำด้วยก่อน ทำให้อัญชันยังคงนั่งพูดคุยกับกลุ่มเพื่อนใหม่ที่เพิ่งรู้จักกันไม่กี่นาทีที่ยังน

คนถึงจะออกไปร่วมสนุกด้วย” ผ่องนภาซึ่งเป็นพนักงานคนหนึ่งของล้านนา พาเลซฯ ชวนคู่สนทนาสาวพูดคุยเพื่อให้อัญชันรู้สึกสบายใจ แต่ยังไม่

ผู้หญิง” ไอรอนเรียกคู่เต้นรำของเขาด้

ึกร้อนวูบวาบบนใบหน้า ใจสั่นระรัวทั้งตื่นเต้นทั้งดีใจจนล้นปรี่ และรู้สึกเหมือนมีผีเสื้อเป็นร้อยเป็นพันตัวกำลังบินว่อนอยู่ในช่องท้อง ดวงตาคู่สวยช้อนขึ้นมองก็รู้สึกโลกทั้งใบเหมือนจะเบาโหวงทั้งที่ตนเองน

นจะพยักหน้าเล็กน้อยแล้วยื่นมือเรียวบางบังคับไม่ให้สั่นออกไปวางบนมือหนาของคู่เต้นรำคนแรกในชีวิตของตนด้วยท่าทางไม่มั่นใจนัก สาวน้อยค่อยๆ ยืนขึ้นและเ

กระทั่งน้ำหอมที่ไม่เคยใช้มาก่อนในชีวิต ก็ต้องฉีดพรมไปตามจุดชีพจรตามที่พวงผกาแนะนำ ว่าน้ำหอมกลิ่นนี้จะทำให้เธอดูเป็นสาวสวยที่เ

างหากคือตัวตนที่แท้จริงของผู้หญิงที่ชื่ออัญชันที่ซ่อนอยู่ภายใต้แว่นตาหนาเตอะและชุดแสนเชย ร่างอรชรในชุดราตรียาวเกือบกรอมเ

้นรำ มันยิ่งกว่าความฝันเสียอีก และเสียงเพลงที่กำลังได้ยินอยู่ในตอนนี้ก็หวานซึ้งกินใจได้บรรยากาศมากเสียเหลือเกิน นี่ไอรอนจะรู้ว่าเปล่าว่าเข

ใต้หน้ากากสีเงินระยับด้วยประกายตาพึงพอใจ ปกติผู้หญิงส่วนใหญ่จะพูดเจื้อยแจ้วเป็นนกแก้วนกขุนทอง ทำเสียงออดอ้อนอ่อนหวานกับผู้ชายเสมอ แต่กับแม่เทพธ

่เต้นรำของเขาจะต้องพูดอะไรออกมาบ้าง แต่พอเต้นรำไปได้ประมาณครึ่งเพลง ก็ไร้ซึ่งเสียงหวานที่ชายหนุ่มต้องการจะฟัง แล้วก็ต้องเป็นซ

ำเป็นครั้งแ

มากขึ้นเมื่อได้สบตากับดวงตาที่เป็นประกายคมกล้าและเผลอจ้องริมฝีปากบางเฉียบสีสดแสนยั

สียงนัก ก่อนจะก้มหน้าหลบประกายตา

คงเกร็งตลอดเวลาที่เต้นรำก็ทำให้ผู้ชายที่ไม่เคยเจอผู้หญิงที่ไหนประหม่าขี้อายมากขนาดนี้มาก่อนถึงกับยิ้มออกมาด้วยความขบขันเ

ยู่แผนกไหน

ฟร้อน

ทของเขาทุกคน ชายหนุ่มไม่คิดจะชายตาแลอยู่แล้ว ไม่ใช่ว่าเขาจะแบ่งแยกชนชั้นวรรณะ แต่เพราะผู้ชายที่ผ่านการอกหักที่หนักหนาสาหัสซึ่งทำให้เขาผิดหวังมากที่ส

กมากก็เกลียดมาก เกลียดมากก็แค้นมาก เมื่อแค้นมากๆ ความรักที่เคยมีอย

อดูสวย น่ารักและเข้ากับเขาได้แทบทุกเรื่องโดยเฉพาะเรื่องบนเตียง เธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่เขาคบนานมากที่สุดและคิดจะจริงจังด้วยถึงขนาดคิดจะขอนางแบบสาวแต่งงาน แต่โชคดีที่สวรรค์หรือนรกก็ไม่อาจทร

็บที่ชายหนุ่มเผลอบีบมือแรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว และอัญชันก็รู้สึกฉงนใจที่อยู่ๆ อารมณ์ของผู้ชายตรงห

น้อยแทบจะหลอมละลายลงตรงหน้า เธออยากจะสารภาพความในใจให้เขาฟังมากเหลือเกิน แต่ใจก็ยังไม่กล้า ยิ่งได้ใกล้ชิดแบบนี้

เปิดรับโบนัส

เปิด
ดั่งเชื้อไฟในเพลิงพิศวาส
ดั่งเชื้อไฟในเพลิงพิศวาส
“ไอรอน คิดว่าดอกไม้ริมทางอย่าง อัญชัน ก็คงต้องการรวยทางรัดด้วยการยัดเยียดตัวเองให้กับผู้ชายรวยๆ อย่างเขาเพื่อแลกกับเงินทองและความสะดวกสบาย 'หล่อนมาได้จังหวะพอดีเลย!' ทว่าชายหนุ่มกลับคิดไม่ถึงว่าอัญชันจะกลายมาเป็นเชื้อไฟชั้นดีที่ทำให้เพลิงปรารถนาในกายของเขาลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง และร้อนแรงยิ่งกว่าเดิมหลายเท่านัก "ว้าย!" ร่างแกร่งกำยำเปลือยเปล่าทั้งร่างที่มีน้ำใสๆ เกาะพราวเต็มตัวตรงหน้า มันช่างเซ็กซีสวยงามบาดอารมณ์สาวมากเหลือเกิน แต่สำนึกที่รู้ว่าร่างแกร่งกำยำที่กอดประคองเธออยู่นี้ไม่ได้สวมใส่อะไรแม้แต่ชิ้นเดียว ก็ทำให้สาวน้อยด้อยประสบการณ์รักแทบลมจับ ไอรอนก็ตกใจแทบช็อกเหมือนกันที่ได้ยินอัญชันร้องเสียงหลงอยู่ใกล้ๆ ดีที่เขาไวมากพอที่จะกระโจนออกมานอกอ่างแล้วรับร่างนุ่มของเธอเอาไว้ได้ทัน ไม่อย่างนั้นแม่สาวน้อยจอมซุ่มซ่ามนี่ได้หัวร้างข้างแตกแน่ๆ "ไม่เป็นอะไรใช่ไหม" "มะ...ไม่เป็นอะไรค่ะ" ร่างเล็กเริ่มขยับตัวแต่เหมือนจะไร้เรี่ยวแรง ลมหายใจขาดห้วง รีบตอบออกไปทั้งที่ใจยังเต้นระทึกไม่หาย ร่างกายเปลือยเปล่าสุดเพอร์เฟกแนบชิดขนาดนี้ ถ้าไม่รู้สึกรู้สาอะไรก็ไม่ปกติแล้ว สาวน้อยตัวแข็งทื่ออยู่ในอ้อมกอดแข็งแรงอยู่นาน เมื่อสบตาเข้ากับดวงตาสีบรั่นดีคมกล้าเป็นประกายระยับ ก่อนจะกวาดมองเครื่องหน้าคมคร้ามที่อยู่ใกล้แค่แมลงวันหนึ่งตัวบินผ่าน ด้วยใบหน้าที่แดงซ่านไปจนถึงใบหูโดยไม่รู้ตัว กว่าจะได้สติร่างสูงก็กอดประคองร่างนุ่มลุกขึ้นยืนเรียบร้อยแล้ว "ขอบคุณ...มาก...นะคะ" หญิงสาวเอ่ยตะกุกตะกัก เขินจนแก้มนวลสองข้างร้อนจัดราวกับถูกไฟลวก พยายามไม่มองต่ำเลยแผงอกแกร่งลงไป ไม่อย่างนั้นเธอต้องลมจับหรือไม่ก็หัวใจวายตายแน่ๆ "เปลี่ยนคำขอบคุณ เป็นอย่างอื่นได้ไหม" แก้มนวลสองข้างที่แดงจัดราวกับมะเขือเทศสุกเพราะความขวยเขินและประหม่ารุนแรงของเจ้าตัว ทำให้ไอรอนนึกอย่างแกล้งลูกเจี๊ยบของเขาขึ้นมาอีกครั้ง ดวงตาคมกริบดุจตาของพญาเหยี่ยวจึงจ้องลึกลงมาไม่กะพริบ มันตรึงทุกความรู้สึกของหญิงสาวราวกับถูกสะกดจิตให้เธอเป็นใบ้ไปชั่วขณะ 'จะเปลี่ยนคำขอบคุณเป็นอะไรหรือ' ทำไมวินาทีนี้สมองถึงคิดอะไรไม่ออก ดวงตาสีน้ำตาลเข้มไหวระริกไปมา มองริมฝีปากบางเฉียบสวยเกินชายที่เคลื่อนเข้ามาใกล้ด้วยจังหวะหัวใจที่เต้นระรัว แรงขึ้น แรงขึ้น จนแทบลืมหายใจ "ยะ..." ร่างนุ่มถูกวางลงบนที่นอนหนานุ่มอย่างเบามือ ก่อนที่ร่างหนาจะตามขึ้นมาคร่อมทับกักขังคนตัวเล็กเอาไว้ด้วยลำตัวที่เต็มไปด้วยเสน่หาของเขา ร่างกายใหญ่โตเหนือร่างช่างอบอุ่นนัก เธอปรารถนาที่จะถูกกักขังไว้ในอ้อมกอดนี้ตลอดกาลหากเป็นไปได้ อยากให้เขามีเธอแค่เพียงคนเดียว อยากให้ดวงตาทั้งสองข้างของเขามีไว้เพื่อมองเธอคนเดียว เธอควรจะทำอย่างไรดี ต้องทำดีมากแค่ไหนถึงจะได้หัวใจของผู้ชายคนนี้มาครอบครองตลอดไป”