icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ดั่งเชื้อไฟในเพลิงพิศวาส

บทที่ 9 ใกล้...เกินเอื้อม 65% NC18+

จำนวนคำ:1863    |    อัปเดตเมื่อ:19/02/2022

งสำคัญอะไรจะคุยด้วย ท่าทางของหญิงสาวดูลุกลี้ลุกลนระคนเอียงอายแปลกๆ ขนาดเขา

แต่ชั่วโมงที่แล้วให้ชายหนุ่มฟัง เพราะมันจำเป็นจริงๆ ที่ต้องพูดออกมา แม้จะรู้ว่าหลังจากที่บอกเขาไปแล้วไอรอนอาจจะมองว่าเธอเป็นผู้หญิงไร้ยางอาย หน้าด้า

มากที่สุดในชีวิต แต่ยังไม่ทันที่เท้าเรียวบนรองเท้าส้นสูงเกือบสี่นิ้วจะก้าวจากไป ร่างบางก็ถูกมือเรียวดึงลำแขนกลมกลึง

ย! อ

ฟฟ้าสักหมื่นโวลต์แล่นผ่านไปทั่วร่างแกร่งกำยำ ความอวบอิ่มนุ่มหยุ่นของทรวงอกสาวเบียดเสียดกับความแ

พอใจ แต่ก็อดแปลกใจไม่ได้ว่าทำไมอัญชันถึงมาบอกว่าชอบเขาเอาตอนนี้ ในเมื่อเธอ

ายหล่อหน่อยรวยหน่อยก็ตาลุกวาว โดยเฉพาะทั้งหล่อทั้งรวยพวกหล่อนก็ยินดีที่จะพลีกายทอดร

มสามปีในตำแหน่งพนักงานรีเซฟชั่นเหมือนกัน แคชเชียร์สาวไม่เคยบอกว่าชอบเขา แต่พอหญิงสาวรู้ว่าเขาคือเจ้าของล้านนา พาเลชฯ เธอก

เพราะร่างนุ่มเอาแต่ดิ้นขลุกขลักพยายามขืนตัวออกห่าง ดวงตาตื่นๆ ก็มองไปรอบๆ กลัว

่เต้นระส่ำระสายแทบลืมหายใจ ยิ่งอ้อมแขนกอดรัดมากขึ้นเมื่อโดนคนต

งชายหนุ่มอีกครั้งก็สบเข้ากับดวงตาคมกริบเต็มไปด้วยมนต์เสน่ห์ที่มองลงมา หัวใจดวงน้อยก็แทบจะหยุดเต้นด้วยความตื่

้อ.

มด้วยริมฝีปากอุ่นจัดของเขาที่ประกบแน่นอย่างอุกอาจรวดเร็ว อัญชันหัวหมุนติ้วไร้เรี่ยวแรงทันทีเมื่อถูกพรากจูบแรกโดยผู้ชายที่ตนเอง

จะครอบครองสาวน้อยตรงหน้าให้หายอยาก หรืออาจเป็นเพราะรสชาติของริมฝี

ตรงสวนหย่อมนี่เหลือเกิน แล้วครอบครองเธอตรงนี้เดี๋ยวนี้!

วออกห่างมันช่างน่าละอายนัก ร่างนุ่มอ่อนระทวยราวกับขี้ผึ้งถูกไฟลน ใจอยากจะขัดขืนเพราะสำนึกยังรับรู้ถึงความ

ะมีใครมาเห็นเข้า แล้วมองว่าเขาเป็นผู้ชายบ้ากามข่มขืนพนัก

และไอรอนรู้สึกได้เลยว่าเขาต้องเป็นผู้ชายคนแรกที่ได้จูบเธอแ

นี้ ร่างสูงก็ค่อยๆ ถอนริมฝีปากออก พร

คนที่พรากจูบแรกของเธอไปด้วยอาการงงๆ เบลอๆ ก่อนที่จะพยายามเรียกสติของตนเองให้กลับคืนมา ท

ต่มันก็ทำให้สองขาเรียวแทบหมดแรง แล้วอารมณ์น้อยใจไม่รู้มาจากทิศท

ีย

ขาไปได้อย่างไร ทั้งที่ไม่ได้ตั้งใจแต่ก็เผลอตบหน้าเขาไปแล้วเต็มแรง อาจเพ

มอง แล้วดวงตาคมกล้าก็เปล่งประกายว

อะไร ร่างบางรีบหันหลังกึ่งเดินกึ่งวิ่งออกไปทางถนนใหญ่ก่อนจะโบกแท็กซี่ให้จอดรับแล้วจากไปทันที ทิ

่อนบังอาจม

เปิดรับโบนัส

เปิด
ดั่งเชื้อไฟในเพลิงพิศวาส
ดั่งเชื้อไฟในเพลิงพิศวาส
“ไอรอน คิดว่าดอกไม้ริมทางอย่าง อัญชัน ก็คงต้องการรวยทางรัดด้วยการยัดเยียดตัวเองให้กับผู้ชายรวยๆ อย่างเขาเพื่อแลกกับเงินทองและความสะดวกสบาย 'หล่อนมาได้จังหวะพอดีเลย!' ทว่าชายหนุ่มกลับคิดไม่ถึงว่าอัญชันจะกลายมาเป็นเชื้อไฟชั้นดีที่ทำให้เพลิงปรารถนาในกายของเขาลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง และร้อนแรงยิ่งกว่าเดิมหลายเท่านัก "ว้าย!" ร่างแกร่งกำยำเปลือยเปล่าทั้งร่างที่มีน้ำใสๆ เกาะพราวเต็มตัวตรงหน้า มันช่างเซ็กซีสวยงามบาดอารมณ์สาวมากเหลือเกิน แต่สำนึกที่รู้ว่าร่างแกร่งกำยำที่กอดประคองเธออยู่นี้ไม่ได้สวมใส่อะไรแม้แต่ชิ้นเดียว ก็ทำให้สาวน้อยด้อยประสบการณ์รักแทบลมจับ ไอรอนก็ตกใจแทบช็อกเหมือนกันที่ได้ยินอัญชันร้องเสียงหลงอยู่ใกล้ๆ ดีที่เขาไวมากพอที่จะกระโจนออกมานอกอ่างแล้วรับร่างนุ่มของเธอเอาไว้ได้ทัน ไม่อย่างนั้นแม่สาวน้อยจอมซุ่มซ่ามนี่ได้หัวร้างข้างแตกแน่ๆ "ไม่เป็นอะไรใช่ไหม" "มะ...ไม่เป็นอะไรค่ะ" ร่างเล็กเริ่มขยับตัวแต่เหมือนจะไร้เรี่ยวแรง ลมหายใจขาดห้วง รีบตอบออกไปทั้งที่ใจยังเต้นระทึกไม่หาย ร่างกายเปลือยเปล่าสุดเพอร์เฟกแนบชิดขนาดนี้ ถ้าไม่รู้สึกรู้สาอะไรก็ไม่ปกติแล้ว สาวน้อยตัวแข็งทื่ออยู่ในอ้อมกอดแข็งแรงอยู่นาน เมื่อสบตาเข้ากับดวงตาสีบรั่นดีคมกล้าเป็นประกายระยับ ก่อนจะกวาดมองเครื่องหน้าคมคร้ามที่อยู่ใกล้แค่แมลงวันหนึ่งตัวบินผ่าน ด้วยใบหน้าที่แดงซ่านไปจนถึงใบหูโดยไม่รู้ตัว กว่าจะได้สติร่างสูงก็กอดประคองร่างนุ่มลุกขึ้นยืนเรียบร้อยแล้ว "ขอบคุณ...มาก...นะคะ" หญิงสาวเอ่ยตะกุกตะกัก เขินจนแก้มนวลสองข้างร้อนจัดราวกับถูกไฟลวก พยายามไม่มองต่ำเลยแผงอกแกร่งลงไป ไม่อย่างนั้นเธอต้องลมจับหรือไม่ก็หัวใจวายตายแน่ๆ "เปลี่ยนคำขอบคุณ เป็นอย่างอื่นได้ไหม" แก้มนวลสองข้างที่แดงจัดราวกับมะเขือเทศสุกเพราะความขวยเขินและประหม่ารุนแรงของเจ้าตัว ทำให้ไอรอนนึกอย่างแกล้งลูกเจี๊ยบของเขาขึ้นมาอีกครั้ง ดวงตาคมกริบดุจตาของพญาเหยี่ยวจึงจ้องลึกลงมาไม่กะพริบ มันตรึงทุกความรู้สึกของหญิงสาวราวกับถูกสะกดจิตให้เธอเป็นใบ้ไปชั่วขณะ 'จะเปลี่ยนคำขอบคุณเป็นอะไรหรือ' ทำไมวินาทีนี้สมองถึงคิดอะไรไม่ออก ดวงตาสีน้ำตาลเข้มไหวระริกไปมา มองริมฝีปากบางเฉียบสวยเกินชายที่เคลื่อนเข้ามาใกล้ด้วยจังหวะหัวใจที่เต้นระรัว แรงขึ้น แรงขึ้น จนแทบลืมหายใจ "ยะ..." ร่างนุ่มถูกวางลงบนที่นอนหนานุ่มอย่างเบามือ ก่อนที่ร่างหนาจะตามขึ้นมาคร่อมทับกักขังคนตัวเล็กเอาไว้ด้วยลำตัวที่เต็มไปด้วยเสน่หาของเขา ร่างกายใหญ่โตเหนือร่างช่างอบอุ่นนัก เธอปรารถนาที่จะถูกกักขังไว้ในอ้อมกอดนี้ตลอดกาลหากเป็นไปได้ อยากให้เขามีเธอแค่เพียงคนเดียว อยากให้ดวงตาทั้งสองข้างของเขามีไว้เพื่อมองเธอคนเดียว เธอควรจะทำอย่างไรดี ต้องทำดีมากแค่ไหนถึงจะได้หัวใจของผู้ชายคนนี้มาครอบครองตลอดไป”