icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ดั่งเชื้อไฟในเพลิงพิศวาส

บทที่ 8 ใกล้...เกินเอื้อม 45% เริ่ม NC

จำนวนคำ:1626    |    อัปเดตเมื่อ:19/02/2022

นี่มันชีวิตจริงไม่ใช่โลกของนิยายเธอจึงไม่กล้าหวังในสิ่งที่มันเป็นไปได้ยากยิ่ง ไอรอนไม่มีวันเห็นดอกไม้ริมทางอย่างเธออยู่ในสายตาของเขาแน่ ยิ่งถ้าเธอไปสารภา

น่าจะไปบนบานศาลกล

หว่างที่เดินมานั่งข้างๆ พวงผกา ไอรอนมองตามหลังของคู่เต้นรำแสนสวยของเขาไปจนกระทั่งอั

หนุ่มด้วยการให้เขาถอดหน้ากากออกแนะนำตนเองต่อหน้าแขกผู้มีเกียรติทุกท่าน ท่ามกลางการรอคอยของสาวๆ และพนักงานที่สนใจเป็นจำนวนม

เปิดออก จากนั้นเสียงวิพากษ์วิจารณ์ก็อื้ออึงตามมาจากกลุ่มคนที่คาดไม่ถึงว่าผู้ชายที่อยู่บนเวทีคือเจ้าของล้านนา พาเลชฯ

ป็นเพียงคนธรรมดาๆ คนหนึ่งซึ่งไม่อยากยึดติดกับฐานะหรือว่าตำแหน่งหน้าที่การงาน แต่ที่ผมต้องมาเปิดเผยตัวเองวันนี้ก็แค่อยากให้งานคืนนี

าก” หลายคนลากเสีย

พาเลชฯ และเป็นทายาทลำดับที่สองของตระกูลเฮอริแกรนด์” นี่เป็นเสีย

ระซาบกับมารดาพอให้ได้ยินกันสองคนแม่ลูก ก่อนที่คุณเนตรนภาจะระบายยิ้มทั่วใบหน้าผุดผ่องที่เริ่

ราจะชวนเขาไปเที่ยวบ้านเรานะ” ท่านผู้ว่าฯ สมเกีย

างครื้นเครง ก่อนที่พิธีกรจะเชิญทุกคนให้สนุกสนานไปก

งน้ำ จริงๆ ก็เพื่อเดินตามหาเจ้าของงานที่อาจซ่อนตัวอยู่มุมใดมุมหนึ่งในบริเวณงาน แต่มองหาเท่าไรก็ไม่เห็น อัญชันเพียงแค่อ

องน้ำเพียงลำพัง พอกลับออกมาอีกครั้งก็เดิ

ดว่าเป็นกำแพงก็สอดลำแขนแข็งแรงประคองเอวบางเอา

านไปไม่ได้ ทำให้หัวใจของสาวน้อยเต้นโครมครามอีกครั้ง เพราะเดาออกว่าต้องเป็นเขาแน่ๆ แต่เมื่อเงยหน้าขึ้นมามองก็เห็นว่าชายหนุ่มตรง

ไหลสูบฉีดขึ้นมาบนใบหน้านวลผ่องให้แดงซ่านไปจนถึงลำคอเมื่อสบตาเข้ากับดวงตาคมกล้าสีบรั่นดี ดวงตาแบบนี้มีเพียงเขาคนเดียวเท่านั้น หญิงสาวรู้ในทันทีโดยไม่จำเป็นต้องได้ยินเสียงของเขา เธอก็แน่ใจล้านเป

อรอนเองก็อึ้งไม่น้อยเมื่อรู้ว่าร่างนุ่มๆ ในอ้อมแขนของเขาคืออัญชัน คู่เต้นรำแสนสวยข

าวก้มหน้าตอบก่อนจะกล

วนหย่อมสักครู่ได้ไหมคะ” อัญชันกลั้นใ

เสน่ห์ชวนมองก่อนจะตอบรับเสียงทุ้

คล้ายจะรีบเร่งออกไปทางสวนหย่อมนอกบริเวณงาน และไปหยุดยืนอยู่ที่พุ่มไม้ที่ประดับประดาไปด้ว

เปิดรับโบนัส

เปิด
ดั่งเชื้อไฟในเพลิงพิศวาส
ดั่งเชื้อไฟในเพลิงพิศวาส
“ไอรอน คิดว่าดอกไม้ริมทางอย่าง อัญชัน ก็คงต้องการรวยทางรัดด้วยการยัดเยียดตัวเองให้กับผู้ชายรวยๆ อย่างเขาเพื่อแลกกับเงินทองและความสะดวกสบาย 'หล่อนมาได้จังหวะพอดีเลย!' ทว่าชายหนุ่มกลับคิดไม่ถึงว่าอัญชันจะกลายมาเป็นเชื้อไฟชั้นดีที่ทำให้เพลิงปรารถนาในกายของเขาลุกโชนขึ้นมาอีกครั้ง และร้อนแรงยิ่งกว่าเดิมหลายเท่านัก "ว้าย!" ร่างแกร่งกำยำเปลือยเปล่าทั้งร่างที่มีน้ำใสๆ เกาะพราวเต็มตัวตรงหน้า มันช่างเซ็กซีสวยงามบาดอารมณ์สาวมากเหลือเกิน แต่สำนึกที่รู้ว่าร่างแกร่งกำยำที่กอดประคองเธออยู่นี้ไม่ได้สวมใส่อะไรแม้แต่ชิ้นเดียว ก็ทำให้สาวน้อยด้อยประสบการณ์รักแทบลมจับ ไอรอนก็ตกใจแทบช็อกเหมือนกันที่ได้ยินอัญชันร้องเสียงหลงอยู่ใกล้ๆ ดีที่เขาไวมากพอที่จะกระโจนออกมานอกอ่างแล้วรับร่างนุ่มของเธอเอาไว้ได้ทัน ไม่อย่างนั้นแม่สาวน้อยจอมซุ่มซ่ามนี่ได้หัวร้างข้างแตกแน่ๆ "ไม่เป็นอะไรใช่ไหม" "มะ...ไม่เป็นอะไรค่ะ" ร่างเล็กเริ่มขยับตัวแต่เหมือนจะไร้เรี่ยวแรง ลมหายใจขาดห้วง รีบตอบออกไปทั้งที่ใจยังเต้นระทึกไม่หาย ร่างกายเปลือยเปล่าสุดเพอร์เฟกแนบชิดขนาดนี้ ถ้าไม่รู้สึกรู้สาอะไรก็ไม่ปกติแล้ว สาวน้อยตัวแข็งทื่ออยู่ในอ้อมกอดแข็งแรงอยู่นาน เมื่อสบตาเข้ากับดวงตาสีบรั่นดีคมกล้าเป็นประกายระยับ ก่อนจะกวาดมองเครื่องหน้าคมคร้ามที่อยู่ใกล้แค่แมลงวันหนึ่งตัวบินผ่าน ด้วยใบหน้าที่แดงซ่านไปจนถึงใบหูโดยไม่รู้ตัว กว่าจะได้สติร่างสูงก็กอดประคองร่างนุ่มลุกขึ้นยืนเรียบร้อยแล้ว "ขอบคุณ...มาก...นะคะ" หญิงสาวเอ่ยตะกุกตะกัก เขินจนแก้มนวลสองข้างร้อนจัดราวกับถูกไฟลวก พยายามไม่มองต่ำเลยแผงอกแกร่งลงไป ไม่อย่างนั้นเธอต้องลมจับหรือไม่ก็หัวใจวายตายแน่ๆ "เปลี่ยนคำขอบคุณ เป็นอย่างอื่นได้ไหม" แก้มนวลสองข้างที่แดงจัดราวกับมะเขือเทศสุกเพราะความขวยเขินและประหม่ารุนแรงของเจ้าตัว ทำให้ไอรอนนึกอย่างแกล้งลูกเจี๊ยบของเขาขึ้นมาอีกครั้ง ดวงตาคมกริบดุจตาของพญาเหยี่ยวจึงจ้องลึกลงมาไม่กะพริบ มันตรึงทุกความรู้สึกของหญิงสาวราวกับถูกสะกดจิตให้เธอเป็นใบ้ไปชั่วขณะ 'จะเปลี่ยนคำขอบคุณเป็นอะไรหรือ' ทำไมวินาทีนี้สมองถึงคิดอะไรไม่ออก ดวงตาสีน้ำตาลเข้มไหวระริกไปมา มองริมฝีปากบางเฉียบสวยเกินชายที่เคลื่อนเข้ามาใกล้ด้วยจังหวะหัวใจที่เต้นระรัว แรงขึ้น แรงขึ้น จนแทบลืมหายใจ "ยะ..." ร่างนุ่มถูกวางลงบนที่นอนหนานุ่มอย่างเบามือ ก่อนที่ร่างหนาจะตามขึ้นมาคร่อมทับกักขังคนตัวเล็กเอาไว้ด้วยลำตัวที่เต็มไปด้วยเสน่หาของเขา ร่างกายใหญ่โตเหนือร่างช่างอบอุ่นนัก เธอปรารถนาที่จะถูกกักขังไว้ในอ้อมกอดนี้ตลอดกาลหากเป็นไปได้ อยากให้เขามีเธอแค่เพียงคนเดียว อยากให้ดวงตาทั้งสองข้างของเขามีไว้เพื่อมองเธอคนเดียว เธอควรจะทำอย่างไรดี ต้องทำดีมากแค่ไหนถึงจะได้หัวใจของผู้ชายคนนี้มาครอบครองตลอดไป”