เติมเงิน

ประวัติการอ่าน

ออกจากระบบ

ดาวน์โหลดแอป

เล่ห์ร้าวรัก

ผู้เขียน: pimmas

บทที่ 1 บทนำ

จำนวนคำ:1931 | อัปเดตเมื่อ：19/02/2022

ประเท

ายน

มมี

เรียก ร่างผอมเพรียวผิวน้ำผึ้งเจ้าของดวงหน้านวลใสแต้มบลัชออนเนื้อแมตต์สีพีชอมส้มอ่อนปรากฏรอยยิ

นต้องวิ่งเลย แม่ไม่

บแขนอ้วนรอบคอมารดาก่อนจะกดจมู

เวลาแล้วนี่ วันนี้เร

ินก

. ไส้กร

ือฮ

้อมขึ้นฟ้าสิมิลันหันไปมองหญิงรูปร่างอวบวิ่งกระหืดกระหอบ

้องอาร์มไวมาก พี่ต

ะ แกคงเห็นว่

ค่ะ แต่คุณกำลังมองไปทางลอนด

ียบ “วันนี้พี่กลับก่อนได้เลยนะคะ เด

เค้าจะว

จ้ะ เดี๋ยวม

ี้ยงเด็กน้อยรับคำก่อนจะ

กันสามปีเดินลับตาก่อนจะก้มดูนาฬิกาข้อมือด้

มว่าวันนี้เ

ะดุ้งสุดตัวทรุดนั่งตรงกันข้ามแล้วลูบศีรษ

รึยั

ต่ไม่เห็นแม้เงาจึงหันกลับมาหามารดาด้วยสีหน้า

งติดธุระแ

จร

ดดี้ได้

ไม่หยุดโอดครวญ สิมิลันกลั้นยิ

องคนก็ได้นี่นา หรือว่าอาร์ม

็กน้อยพูดพลางทำตา

จะยื่นแก้มให้ “งั้นหอมก่อน เด

้า

สื้อสเว็ตเตอร์สีเทาหม่นหยิบไวท์ช็อกโกแลตลูกกลมในขวดโหลแก้วขน

ของหนู แต่ให้ก

ตะโกนลั่นแล้วหอมฟอด

ะเปลือกอย่างรีบร้อนก่อนจะใช้ลิ้นเลียแวบหนึ่งแล

ย่อ

อมมี้ให้ลูกเดียวแล้ว

ค้

ป้อม ๆ หยิบชิ้นช็อกโกแลตกำลังจะใส่ปาก ทันใดเสียงหวูดเ

อยร้องไห้จ้าชี้มือชี้ไม้ สิมิลันมองตามไวท์ช็อกโกแลตกลิ้งไปชนขอบเหล็กก่อนจะ

ด้านข้างของคนที่ยืนอยู่ตรงกาบเรือเยื้

ล่อนต

งเห็นในระยะไกลอย่างลอนดอน

้น แต่ยิ่งมองกลับยิ่งคิดถึงจนไม่รู้ตัวว่าเผลอแสดงความรู้สึกส่วนลึกในใจออ

. อาร

่าร

ยงประโยคสั้น ๆ แล้วหอมแก้มมารดาพล

้ะ มอมมี้

วช้อนอุ้มร่างเล็กขึ้นมากอดแนบอก ทันใดก็ปรากฏร่างใหญ่ในชุดโอ

น... พี่มา

ร์มร้องลั่นดี

วใช่ไหม

คำทั้งสีหน้าและน้ำ

พอเป็นอิสระเด็กน้อยก็กระโจนเข้าหาอ้อมแขนแข็งแร

ห็นทีมอมมี้ต้อ

าร์มก็ดีใจมากแล้ว” สิมิลันแบ่งรับแบ่งสู้

ในเมื่อพี่เป็นแด๊ด

แผ่ว จ้องมองภาพความสนิทสนมของบุตรชายกับชาย

รคิดถึงใคร

คือครอบครัว คือส

ว่า อาร์มอยาก

น้อยตอบยืนยัน

ชานนท์ว่าพลางชี้มือไปด้านหน้า เด็

รีโก

มื่อครู่ ก่อนที่ชานนท์จะหันกลับมาส่งรอยยิ้มใจดีมาให้ทั้งยังกระชับร่างกลมป้อมด้วยแขนข้างหนึ่ง อีก

นายืนอยู่บนกาบเรือที่เพิ่งแล่นผ่านสะพานฮังเกอร์ฟอร์ดไป ชายหนุ

งลอนดอนอายที่ตั้งอยู่ริม

นกลับมายามที่เรือแล่นเข้าใกล้จนลอนดอนอายผ่านเข้ามาในครรลองสา

ะพามินไปแต่งง

โอมกำลังฝัน

นคิดอย่าง

ต้องเล่นเพลงโปรดของ

Rain เนอะ ฉันจะซ้อมต

ว่าสักวันจะพาหล่อนมาที่นี่มายังสถานท

งหล่อนอยู

งเขาก็อยู

อาย’ ดวงตาข

งเขากับหล่อน ซึ่งครั้งหนึ่งเป็นคนที่รักกันสุดหัวใจ แต่ต

สิ้นสุดบท

บทถัดไป

เปิดรับโบนัส

เปิด

เล่ห์ร้าวรัก

pimmas โรแมนติก

“"อีกหน่อยฉันจะพามินไปแต่งงานบนลอนดอนอาย" "หืม... นี่โอมกำลังฝันอยู่รึเปล่า" "ไม่ ๆ ฉันคิดอย่างนั้นจริง ๆ" "งั้นวันแต่งงาน โอมต้องเล่นเพลงโปรดของเราด้วยนะ มินจะรอฟัง" "ได้สิ... Kiss in the Rain เนอะ ฉันจะซ้อมตั้งแต่วันนี้เลยเป็นไง" ยังจำได้ว่าเขารับปากเป็นมั่นเป็นเหมาะ ว่าสักวันจะพาหล่อนมาที่นี่มายังสถานที่ที่เป็นเหมือนสัญญารักของเขากับหล่อน ความฝันของหล่อนอยู่ที่นี่... ความรักของเขาก็อยู่ที่นี่... ที่ 'ลอนดอนอาย' ดวงตาของ... ลอนดอน เมืองแห่งฝนผู้คนเหงาและเรื่องราวความรักที่มีความทรงจำของเขากับหล่อน ซึ่งครั้งหนึ่งเป็นคนที่รักกันสุดหัวใจ แต่ตอนนี้หล่อนจากเขาไปนานแสนนานแล้วและไม่เคยได้พบกันอีกเลย... +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ เรื่องของอดีตคู่รักที่เคยคบหากันตั้งแต่สมัยมหาวิทยาลัย แต่มีอันต้องแยกจากไปเพราะเหตุการณ์บางอย่าง หลายปีต่อมา อธิปก หมดพันธะจึงกลับมาเพื่อทวงสัญญารักที่เขาเคยให้ไว้แต่กลับพบว่า สิมิลัน มีคนรักแล้ว เขาคนนั้นไม่ใช่ใครแต่คือ พฤกษ์ รุ่นพี่ที่นับถือและฝากให้ช่วยดูแล พฤกษ์เก็บจดหมายฉบับนั้นไว้และดูแลสิมิลันด้วยความรักทั้งหมดที่มีจนลืมนึกถึง รินลดา พี่สาวของสิมิลันที่เป็นเพื่อนสนิทและหลงรักเขาอยู่ สองคนกลับมาเจอกันในวันที่สิมิลันเข้าใจว่าเขาไม่โสด เธอจึงวิ่งหนีหัวใจตัวเอง แต่สุดท้ายทุกอย่างยิ่งเลวร้ายเพราะเมื่อพบแล้วว่าต่างก็ยังรักกันแต่มีเหตุให้อธิปกประสบอุบัติเหตุเป็นเจ้าชายนิทรา สิมิลันตัดสินใจไปลอนดอนโดยไม่รู้เลยว่ามีเลือดเนื้อเชื้อไขของเขาติดไปด้วย วันนั้นเองอธิปกก็ฟื้นขึ้นมาโดยไม่มีเธอในชีวิตอีก เขาเก็บความเสียใจไว้จนกระทั่งสองปีต่อมาทั้งสองจึงได้พบกันอีกครั้ง...”