icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

คลื่นรักอสูร

บทที่ 5 ตอนที่ 5 : งานที่แท้จริง 2

จำนวนคำ:1905    |    อัปเดตเมื่อ:20/02/2022

มือมาลูบแผ่นหลังของเขาเบา ๆ จากน

องสำรวจคนที่มีอาการ

ๆ ฉันรู้สึกอึดอัด เลยอยาก

ยวก็จะวนรอบเกาะ

ราตกใจเล็กน้อยที่เขาเข้าม

มงดงามใต้ท้องทะเล ทำให้นีนนาราลืมความกลัวไปชั่วขณะหนึ่ง เขาพาโผล่ขึ้นมาสูดอากาศเหนือน้ำอีกสองครั้ง กว่าจะด

องเจนธรรมตะโกนเสียงดังมาแต่ไกล เขากำลั

ษฐ์เลยตะโกนตอบกลับไปบ้าง

ัววันเลย

้นเป็นอย่างดี หญิงสาวหันไปมองเจนธรรม เห็นเขากำลังกอดเอวจิลา

นอะไ

นอยากขึ้นเรือแล

ขาว่ายน้ำไปดึงห่วงยางออกจากกิ่งไม้ น

ห้องนอนจากตรงนี้ได้เลย ตรงเข้าไปหาห้องน้ำในทันที สายตาของหญิงสาว พลอยแต่จะหันไปมองอ่างอาบน้ำอยู่เรื่อย เหมือนมันมีเอาไว้เพื่

ผงะเมื่อเห็นเขานั่งอยู่บนเก้าอี้หน้าโต๊ะก

่านีน” เขาส่ายหน้าไปมาอย่างช้า ๆ ล

ดังประเดเข้ามาอยู่แบบนี้ เดินไปทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ แล้วหยิบไดร์ออกมาเป่าผมตัวเองให้แห้ง เปิดก

นีน ขนาดใส่บิกินี

ะจก หญิงสาวนั่งเล่นอยู่ภายในห้องฆ่าเวลาไปก่อน เพ

ด้วยชุดคลุมอาบน้ำ เขาปรายตามาทางนีนนาราเล็ก

หน่อย” เป็นครั้งแร

ิงสาวรีบลุกขึ้นจากที่นั่

น้ากันแล้ว เพียงแต่เขาไม่ได้ให้สนใจหญิงสาวเท่าไรนัก เขาผ่านมาเยอะจนล้นความต้องการ ช่วงเว

ที่กำลังจับผ้าขนหนูผืนเล็ก เช็ดเส้นผมของเขาต้

ยอมรับเพราะไม่อยากให้ทุกคนเดือดร้อน

ำชองไม่น้อยสินะ”

ก็เกิ

้เขา สายตาของเธอจ้องเพียงเส้นผมบนศีรษะของเขา ไม่ได้รู้

ปลั่ง เส้นผมยาวสลวยดำขลับตัดกับกรอบหน้ารูปไข่ ริมฝีปากสีชมพูสดเป็นก

ีน

องเสื้อผ้าเ

” เธอก้มลงมอง

ลี่ยนชุดใหม่เลยนะ เดี๋ยวคนอื่นจะได้หัวเราะเยาะฉันเอาพอดี” สีหน้าของบารเมษฐ์ ไม่ได้บอกว่าเขาพูดเล่นเลยแม้แต่

างผมของเขาให้เข้าที่ ก่อน

กัน” เขาบอกแล้วลุกเดินไปยังตู้เสื้อผ้า ส่วนนีนนารานั้นเดินไ

นอยู่หน้าบันไดทางขึ้น เขามองเธอด้วยสายตาไม่พอใจ

เพิ่ง

มีอะไรกับ

มันทำ ยกขึ้นไปให้เจ้านายบนดาดฟ้าด้

วตามที่อีกฝ่ายบอก พบอนุชิตในชุดผ้าก

นให้มายก

มื่อกี้คุณจิลก็ยกไปแล้วชุดหนึ่ง เอาเข

นห้อง

ัดนะครับ” อนุชิตกระซิบเบา ๆ พอให้ได้ยินกันแค่สองคน นีนนาราได้แต่ย

ารเมษฐ์เพียงคนเดียว สองคนนั้นยังอยู่ในห้องนอ

วางถาดอาหารลงบนโต๊ะ ปรายตามองชุดที

าชุดได้แค่นี

ครั้งที่สองหน้าสลดลงเล็กน้อย คิดว่าชุดนี้น

วไม่ต้องใส่ เลยไม่ได้เตรียมชุดอ

ตรียมมาแค่นี้จริง ๆ ค่ะ” นีนนารารีบปฏิเ

้างนอกห้องจนถึงเช้าแน่ เพราะฉะนั้นคงม

เขาทำนีนนาราต

ตรงหน้า บารเมษฐ์กินทุกอย่างด้วยความเอร็ดอร่อย ผิ

เปิดรับโบนัส

เปิด
คลื่นรักอสูร
คลื่นรักอสูร
“(คลื่นรักอสูร) ...เพราะเธอขึ้นเรือผิดลำ คลื่นร้ายจึงซัดแทบกระเจิง... "เธอมันก็แค่ผู้หญิงขายตัว จะมาทำเล่นตัวเรื่องมากไม่ได้รู้ไหม ต่อให้เป็นสินค้าด้อยคุณภาพยังไงก็เถอะ ก็ต้องหัดรู้จักตามใจแขกบ้าง แต่นี่อะไรหาเรื่องใส่ตัวแท้ ๆ คนสอนไม่บอกหรือยังไงว่าไอ้ละครเล่นตัวนี่มันน่ารำคาญไม่ได้ดึงดูดลูกค้าเลย" บารเมษฐ์ต่อว่าพร้อมกวาดสายตามองเหยียดหยามตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ก่อนคลายมือออกจากปลายคางอย่างช้า ๆ "ฉันไม่ได้มาขายตัวสักหน่อย" คนได้รับอิสรภาพรีบบอกเขา "หืม" เขาทำหน้าไม่เชื่อ "ฉันแค่ขึ้นเรือผิดลำ ฉันไม่ได้มาขายตัวจริง ๆ คุณอย่าทำอะไรฉันเลยนะคะคุณบารเมษฐ์" วินาทีนี้เธอกลัวเขามากกว่าใครบนเรือลำนี้เสียอีก เลยเลือกที่จะบอกความจริงกับเขาไป "ขึ้นเรือผิดลำ?" คนพูดหรี่ตาลงอย่างสงสัย "ใช่ค่ะ ฉันขึ้นเรือผิดลำจริง ๆ" "แบบนี้นี่เอง มิน่าล่ะสองคนในห้องเครื่องนั่นถึงได้ลุกลี้ลุกลนนัก" บารเมษฐ์นึกไปถึงท่าทางของอนุชิตกับธาวิน ซึ่งดูเหมือนมีเรื่องเป็นกังวลอยู่ตลอดเวลา "คุณรู้แบบนี้แล้วก็ปล่อยฉันไปเถอะคุณบารเมษฐ์ อย่าทำอะไรฉันเลยนะคะ" นีนนาราขอความเห็นใจจากเขา แต่สายตาที่เขามองกลับมานั้นมันว่างเปล่าชอบกล "รู้อะไรไหมนีนเรื่องนี้ไม่ใช่ความผิดของฉันเลย เธอเป็นคนอยู่ผิดที่ผิดทางเอง เพราะงั้นเธอก็ต้องรับสภาพที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้เองเหมือนกัน" "ห้ะ คุณ นี่คุณ คุณทำไมเป็นคนไม่มีเหตุผลแบบนี้" หญิงสาวต่อว่าเขา ก่อนจะหน้าซีดหน้าเซียวลง เพราะเสียงหัวเราะเบา ๆ ในลำคอของเขาบ่งชัดว่าคืนนี้เธอไม่รอดแน่ "ปล่อยฉันนะ! ปล่อย!" นีนนาราดิ้นหนีเขาก็จับกดลงที่เดิม "งานก็คืองานนะคนสวย มาขายตัวก็คือมาขายตัว อย่าทำเสียเรื่องสินีน" บารเมษฐ์ย่อมเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งอยู่แล้ว เขาอยากรู้ว่าผู้หญิงคนนี้จะมาไม้ไหนอีกแน่ "ก็บอกว่าไม่ใช่ยังไงล่ะ ว้าย!"”