icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

คลื่นรักอสูร

บทที่ 5 ตอนที่ 5 : งานที่แท้จริง 2

จำนวนคำ:1905    |    อัปเดตเมื่อ:20/02/2022

มือมาลูบแผ่นหลังของเขาเบา ๆ จากน

องสำรวจคนที่มีอาการ

ๆ ฉันรู้สึกอึดอัด เลยอยาก

ยวก็จะวนรอบเกาะ

ราตกใจเล็กน้อยที่เขาเข้าม

มงดงามใต้ท้องทะเล ทำให้นีนนาราลืมความกลัวไปชั่วขณะหนึ่ง เขาพาโผล่ขึ้นมาสูดอากาศเหนือน้ำอีกสองครั้ง กว่าจะด

องเจนธรรมตะโกนเสียงดังมาแต่ไกล เขากำลั

ษฐ์เลยตะโกนตอบกลับไปบ้าง

ัววันเลย

้นเป็นอย่างดี หญิงสาวหันไปมองเจนธรรม เห็นเขากำลังกอดเอวจิลา

นอะไ

นอยากขึ้นเรือแล

ขาว่ายน้ำไปดึงห่วงยางออกจากกิ่งไม้ น

ห้องนอนจากตรงนี้ได้เลย ตรงเข้าไปหาห้องน้ำในทันที สายตาของหญิงสาว พลอยแต่จะหันไปมองอ่างอาบน้ำอยู่เรื่อย เหมือนมันมีเอาไว้เพื่

ผงะเมื่อเห็นเขานั่งอยู่บนเก้าอี้หน้าโต๊ะก

่านีน” เขาส่ายหน้าไปมาอย่างช้า ๆ ล

ดังประเดเข้ามาอยู่แบบนี้ เดินไปทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ แล้วหยิบไดร์ออกมาเป่าผมตัวเองให้แห้ง เปิดก

นีน ขนาดใส่บิกินี

ะจก หญิงสาวนั่งเล่นอยู่ภายในห้องฆ่าเวลาไปก่อน เพ

ด้วยชุดคลุมอาบน้ำ เขาปรายตามาทางนีนนาราเล็ก

หน่อย” เป็นครั้งแร

ิงสาวรีบลุกขึ้นจากที่นั่

น้ากันแล้ว เพียงแต่เขาไม่ได้ให้สนใจหญิงสาวเท่าไรนัก เขาผ่านมาเยอะจนล้นความต้องการ ช่วงเว

ที่กำลังจับผ้าขนหนูผืนเล็ก เช็ดเส้นผมของเขาต้

ยอมรับเพราะไม่อยากให้ทุกคนเดือดร้อน

ำชองไม่น้อยสินะ”

ก็เกิ

้เขา สายตาของเธอจ้องเพียงเส้นผมบนศีรษะของเขา ไม่ได้รู้

ปลั่ง เส้นผมยาวสลวยดำขลับตัดกับกรอบหน้ารูปไข่ ริมฝีปากสีชมพูสดเป็นก

ีน

ค

องเสื้อผ้าเ

” เธอก้มลงมอง

ลี่ยนชุดใหม่เลยนะ เดี๋ยวคนอื่นจะได้หัวเราะเยาะฉันเอาพอดี” สีหน้าของบารเมษฐ์ ไม่ได้บอกว่าเขาพูดเล่นเลยแม้แต่

างผมของเขาให้เข้าที่ ก่อน

กัน” เขาบอกแล้วลุกเดินไปยังตู้เสื้อผ้า ส่วนนีนนารานั้นเดินไ

นอยู่หน้าบันไดทางขึ้น เขามองเธอด้วยสายตาไม่พอใจ

เพิ่ง

มีอะไรกับ

มันทำ ยกขึ้นไปให้เจ้านายบนดาดฟ้าด้

วตามที่อีกฝ่ายบอก พบอนุชิตในชุดผ้าก

นให้มายก

มื่อกี้คุณจิลก็ยกไปแล้วชุดหนึ่ง เอาเข

นห้อง

ัดนะครับ” อนุชิตกระซิบเบา ๆ พอให้ได้ยินกันแค่สองคน นีนนาราได้แต่ย

ารเมษฐ์เพียงคนเดียว สองคนนั้นยังอยู่ในห้องนอ

วางถาดอาหารลงบนโต๊ะ ปรายตามองชุดที

าชุดได้แค่นี

ครั้งที่สองหน้าสลดลงเล็กน้อย คิดว่าชุดนี้น

วไม่ต้องใส่ เลยไม่ได้เตรียมชุดอ

ตรียมมาแค่นี้จริง ๆ ค่ะ” นีนนารารีบปฏิเ

้างนอกห้องจนถึงเช้าแน่ เพราะฉะนั้นคงม

เขาทำนีนนาราต

ตรงหน้า บารเมษฐ์กินทุกอย่างด้วยความเอร็ดอร่อย ผิ

เปิดรับโบนัส

เปิด
คลื่นรักอสูร
คลื่นรักอสูร
“(คลื่นรักอสูร) ...เพราะเธอขึ้นเรือผิดลำ คลื่นร้ายจึงซัดแทบกระเจิง... "เธอมันก็แค่ผู้หญิงขายตัว จะมาทำเล่นตัวเรื่องมากไม่ได้รู้ไหม ต่อให้เป็นสินค้าด้อยคุณภาพยังไงก็เถอะ ก็ต้องหัดรู้จักตามใจแขกบ้าง แต่นี่อะไรหาเรื่องใส่ตัวแท้ ๆ คนสอนไม่บอกหรือยังไงว่าไอ้ละครเล่นตัวนี่มันน่ารำคาญไม่ได้ดึงดูดลูกค้าเลย" บารเมษฐ์ต่อว่าพร้อมกวาดสายตามองเหยียดหยามตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ก่อนคลายมือออกจากปลายคางอย่างช้า ๆ "ฉันไม่ได้มาขายตัวสักหน่อย" คนได้รับอิสรภาพรีบบอกเขา "หืม" เขาทำหน้าไม่เชื่อ "ฉันแค่ขึ้นเรือผิดลำ ฉันไม่ได้มาขายตัวจริง ๆ คุณอย่าทำอะไรฉันเลยนะคะคุณบารเมษฐ์" วินาทีนี้เธอกลัวเขามากกว่าใครบนเรือลำนี้เสียอีก เลยเลือกที่จะบอกความจริงกับเขาไป "ขึ้นเรือผิดลำ?" คนพูดหรี่ตาลงอย่างสงสัย "ใช่ค่ะ ฉันขึ้นเรือผิดลำจริง ๆ" "แบบนี้นี่เอง มิน่าล่ะสองคนในห้องเครื่องนั่นถึงได้ลุกลี้ลุกลนนัก" บารเมษฐ์นึกไปถึงท่าทางของอนุชิตกับธาวิน ซึ่งดูเหมือนมีเรื่องเป็นกังวลอยู่ตลอดเวลา "คุณรู้แบบนี้แล้วก็ปล่อยฉันไปเถอะคุณบารเมษฐ์ อย่าทำอะไรฉันเลยนะคะ" นีนนาราขอความเห็นใจจากเขา แต่สายตาที่เขามองกลับมานั้นมันว่างเปล่าชอบกล "รู้อะไรไหมนีนเรื่องนี้ไม่ใช่ความผิดของฉันเลย เธอเป็นคนอยู่ผิดที่ผิดทางเอง เพราะงั้นเธอก็ต้องรับสภาพที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้เองเหมือนกัน" "ห้ะ คุณ นี่คุณ คุณทำไมเป็นคนไม่มีเหตุผลแบบนี้" หญิงสาวต่อว่าเขา ก่อนจะหน้าซีดหน้าเซียวลง เพราะเสียงหัวเราะเบา ๆ ในลำคอของเขาบ่งชัดว่าคืนนี้เธอไม่รอดแน่ "ปล่อยฉันนะ! ปล่อย!" นีนนาราดิ้นหนีเขาก็จับกดลงที่เดิม "งานก็คืองานนะคนสวย มาขายตัวก็คือมาขายตัว อย่าทำเสียเรื่องสินีน" บารเมษฐ์ย่อมเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งอยู่แล้ว เขาอยากรู้ว่าผู้หญิงคนนี้จะมาไม้ไหนอีกแน่ "ก็บอกว่าไม่ใช่ยังไงล่ะ ว้าย!"”