icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

คลื่นรักอสูร

บทที่ 6 ตอนที่ 6 : งานที่แท้จริง 3

จำนวนคำ:1854    |    อัปเดตเมื่อ:20/02/2022

เหมือนมีบางเรื่องต

นไม่เห็นเธอจะเอาอกเอาใจอะไรฉันเลย เขาจ้างมาถูก ๆ หรือยังไงกัน ถึงได

งเท่าไหร่ค่ะ” บอกออกไปแบบนี้คงไม่เป็นไร ขืนบอกไปว่า

จากนั้นอนุชิตขึ้นมายกจานชามลงไปเก็บ ตามด้วยดับไฟบนชั้นดาดฟ้า เพื่อนำตะเกียงไฟฟ้าขึ้นมาตั้งอยู่รอบ ๆ บริเวณ พอให้มีแสงสว่

าวินค

าวินรีบละสายตาจากนี

มไม่เรียก” เขาบอกด้วยน้ำเสียงราบเรียบ นีนนาราหายใจติ

” ธาวินน้อมศีรษะให้

ัดมาแต่ไม่เหนียวตัวเหมือนทะเลบางแห่ง หญิงสาวเผลอยกมือขึ้นกอดตัวเองเล็กน้อย แต่แล้วเขาก็เขยิบเข้ามานั่งใก

อาชีพแบบนี้เหลือเกิน แต่ถ้าใกล้กว่านี้อีกนิด จะรู้ว่าหัวใจของเธอนั้นแทบจะเต้นทะลุออกมานอกอ

ห้เธอชงให้ นีนนาราได้โอกาสขยับตัวออกจากอ้อมกอดของเขาเล็กน้อย หัน

็นลงพื้น นีนนาราทำท่าจะก้มลงเก็บ แต่ก็

ทษเขาอีกครั้ง รีบจัดการชงเหล้าให้เ

แข็งไปจากมือของนีนนารา แล

ยกแก้วเหล้าขึ้นจรดริมฝีปาก นีนนาราไม่ตอบเขาเธอทำแค่นั่งนิ่ง ๆ อยู่ที่เดิม แต

ตัวเธอ เข้ามากอดให้แนบชิด ดันศี

มษฐ์บอกแบบยิ้ม ๆ กลางวันเขากำลังหงุดหงิดและโมโหเรื่องงาน

ฉัน เอ่อ” คนกลัวเกิด

หรอนีน” บารเมษฐ์

นไม่เป

องกินเป็นสิ มาฉันป้อน” เขาเอาแก

ๆ” หญิงสาวยกฝ่ามือดันแก้วเหล้าของเ

าตรึงตัวเธอเอาไว้แน่นไม่ยอมปล่อย บัง

ดแหมะลงในทันที แต่ก็ยอมเปิดปากรับเหล้าเข้ามาในลำคอ รสชาติขมจนแส

อไม่เป็นจร

เขารู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาอีกรอบ กะว่าจะได้รับการบริการที่ถึงอกถึงใจ แต่กลับได้เด็กน้อยไร้ความสามารถม

นี่

ามานั่งใก

ปากลง แล้วขยับเข้าไปนั่งใกล้กับเขาอย่างจำใจ ทุกการเคลื่อนไหวของนีนนาร

ยงวางแก้วเหล้ากระแทกพื

ถูกเขาดันตัวลงไปนอนบนเบาะนั่งแนวยาว ดีที่เธ

่มานั่งตัวแข็งเป็นก้อนหินอยู่แบบนี้ ไอ้โชนมันบอกหรือเปล่า ว่าจะจ่ายเท

คุณปล่อยฉันก่อนนะคะ ฉันยั

ินีน นี่เธอขึ้นมาแล้วแปลว่าเธ

ารเมษ

ะไ

บอะไรฉ

ก็จับนมเธ

ลงมองมือของเขาซึ่งกำลังตะปบหน้าอกของเธออยู่

กแรงหนักกว่าเดิม ท่าทางคุกคามขอ

วนะนีน รสนิยมของผู้ชายแต่ละคนไม่เหมือนกันอยู่แล้วนี่ บ

ก่อนจะบดขยี้ริมฝีปาก

าจนสุดกำลัง แต่นั่นเป็นกา

เมษฐ์จับไหล่ทั้งสองข้างของหญิ

เขากำลังทำอยู่ บารเมษฐ์คร่อมทับอยู่บนลำตัวของเธอ โดยที่ขาข้างหนึ่งอยู่บนพื้นอีกข้างชันเข่าอยู่

ม ๆ กัน ฝ่ามือกระด้างของเขาบีบขย้ำทั้งสองเต้าสลับข้างกันไปมา นี

้าอะไร

ฉันเลยนะคะ ฉันไม่พร้อ

ทำก็ได้ไม่ถนัด

ะชากทีเดียวนีนน

เปิดรับโบนัส

เปิด
คลื่นรักอสูร
คลื่นรักอสูร
“(คลื่นรักอสูร) ...เพราะเธอขึ้นเรือผิดลำ คลื่นร้ายจึงซัดแทบกระเจิง... "เธอมันก็แค่ผู้หญิงขายตัว จะมาทำเล่นตัวเรื่องมากไม่ได้รู้ไหม ต่อให้เป็นสินค้าด้อยคุณภาพยังไงก็เถอะ ก็ต้องหัดรู้จักตามใจแขกบ้าง แต่นี่อะไรหาเรื่องใส่ตัวแท้ ๆ คนสอนไม่บอกหรือยังไงว่าไอ้ละครเล่นตัวนี่มันน่ารำคาญไม่ได้ดึงดูดลูกค้าเลย" บารเมษฐ์ต่อว่าพร้อมกวาดสายตามองเหยียดหยามตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ก่อนคลายมือออกจากปลายคางอย่างช้า ๆ "ฉันไม่ได้มาขายตัวสักหน่อย" คนได้รับอิสรภาพรีบบอกเขา "หืม" เขาทำหน้าไม่เชื่อ "ฉันแค่ขึ้นเรือผิดลำ ฉันไม่ได้มาขายตัวจริง ๆ คุณอย่าทำอะไรฉันเลยนะคะคุณบารเมษฐ์" วินาทีนี้เธอกลัวเขามากกว่าใครบนเรือลำนี้เสียอีก เลยเลือกที่จะบอกความจริงกับเขาไป "ขึ้นเรือผิดลำ?" คนพูดหรี่ตาลงอย่างสงสัย "ใช่ค่ะ ฉันขึ้นเรือผิดลำจริง ๆ" "แบบนี้นี่เอง มิน่าล่ะสองคนในห้องเครื่องนั่นถึงได้ลุกลี้ลุกลนนัก" บารเมษฐ์นึกไปถึงท่าทางของอนุชิตกับธาวิน ซึ่งดูเหมือนมีเรื่องเป็นกังวลอยู่ตลอดเวลา "คุณรู้แบบนี้แล้วก็ปล่อยฉันไปเถอะคุณบารเมษฐ์ อย่าทำอะไรฉันเลยนะคะ" นีนนาราขอความเห็นใจจากเขา แต่สายตาที่เขามองกลับมานั้นมันว่างเปล่าชอบกล "รู้อะไรไหมนีนเรื่องนี้ไม่ใช่ความผิดของฉันเลย เธอเป็นคนอยู่ผิดที่ผิดทางเอง เพราะงั้นเธอก็ต้องรับสภาพที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้เองเหมือนกัน" "ห้ะ คุณ นี่คุณ คุณทำไมเป็นคนไม่มีเหตุผลแบบนี้" หญิงสาวต่อว่าเขา ก่อนจะหน้าซีดหน้าเซียวลง เพราะเสียงหัวเราะเบา ๆ ในลำคอของเขาบ่งชัดว่าคืนนี้เธอไม่รอดแน่ "ปล่อยฉันนะ! ปล่อย!" นีนนาราดิ้นหนีเขาก็จับกดลงที่เดิม "งานก็คืองานนะคนสวย มาขายตัวก็คือมาขายตัว อย่าทำเสียเรื่องสินีน" บารเมษฐ์ย่อมเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งอยู่แล้ว เขาอยากรู้ว่าผู้หญิงคนนี้จะมาไม้ไหนอีกแน่ "ก็บอกว่าไม่ใช่ยังไงล่ะ ว้าย!"”