icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

คลื่นรักอสูร

บทที่ 6 ตอนที่ 6 : งานที่แท้จริง 3

จำนวนคำ:1854    |    อัปเดตเมื่อ:20/02/2022

เหมือนมีบางเรื่องต

นไม่เห็นเธอจะเอาอกเอาใจอะไรฉันเลย เขาจ้างมาถูก ๆ หรือยังไงกัน ถึงได

งเท่าไหร่ค่ะ” บอกออกไปแบบนี้คงไม่เป็นไร ขืนบอกไปว่า

จากนั้นอนุชิตขึ้นมายกจานชามลงไปเก็บ ตามด้วยดับไฟบนชั้นดาดฟ้า เพื่อนำตะเกียงไฟฟ้าขึ้นมาตั้งอยู่รอบ ๆ บริเวณ พอให้มีแสงสว่

าวินค

าวินรีบละสายตาจากนี

มไม่เรียก” เขาบอกด้วยน้ำเสียงราบเรียบ นีนนาราหายใจติ

” ธาวินน้อมศีรษะให้

ัดมาแต่ไม่เหนียวตัวเหมือนทะเลบางแห่ง หญิงสาวเผลอยกมือขึ้นกอดตัวเองเล็กน้อย แต่แล้วเขาก็เขยิบเข้ามานั่งใก

อาชีพแบบนี้เหลือเกิน แต่ถ้าใกล้กว่านี้อีกนิด จะรู้ว่าหัวใจของเธอนั้นแทบจะเต้นทะลุออกมานอกอ

ห้เธอชงให้ นีนนาราได้โอกาสขยับตัวออกจากอ้อมกอดของเขาเล็กน้อย หัน

็นลงพื้น นีนนาราทำท่าจะก้มลงเก็บ แต่ก็

ทษเขาอีกครั้ง รีบจัดการชงเหล้าให้เ

แข็งไปจากมือของนีนนารา แล

ยกแก้วเหล้าขึ้นจรดริมฝีปาก นีนนาราไม่ตอบเขาเธอทำแค่นั่งนิ่ง ๆ อยู่ที่เดิม แต

ตัวเธอ เข้ามากอดให้แนบชิด ดันศี

มษฐ์บอกแบบยิ้ม ๆ กลางวันเขากำลังหงุดหงิดและโมโหเรื่องงาน

ฉัน เอ่อ” คนกลัวเกิด

หรอนีน” บารเมษฐ์

นไม่เป

องกินเป็นสิ มาฉันป้อน” เขาเอาแก

ๆ” หญิงสาวยกฝ่ามือดันแก้วเหล้าของเ

าตรึงตัวเธอเอาไว้แน่นไม่ยอมปล่อย บัง

ดแหมะลงในทันที แต่ก็ยอมเปิดปากรับเหล้าเข้ามาในลำคอ รสชาติขมจนแส

อไม่เป็นจร

เขารู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาอีกรอบ กะว่าจะได้รับการบริการที่ถึงอกถึงใจ แต่กลับได้เด็กน้อยไร้ความสามารถม

นี่

ค

ามานั่งใก

ปากลง แล้วขยับเข้าไปนั่งใกล้กับเขาอย่างจำใจ ทุกการเคลื่อนไหวของนีนนาร

ยงวางแก้วเหล้ากระแทกพื

ถูกเขาดันตัวลงไปนอนบนเบาะนั่งแนวยาว ดีที่เธ

่มานั่งตัวแข็งเป็นก้อนหินอยู่แบบนี้ ไอ้โชนมันบอกหรือเปล่า ว่าจะจ่ายเท

คุณปล่อยฉันก่อนนะคะ ฉันยั

ินีน นี่เธอขึ้นมาแล้วแปลว่าเธ

ารเมษ

ะไ

บอะไรฉ

ก็จับนมเธ

ลงมองมือของเขาซึ่งกำลังตะปบหน้าอกของเธออยู่

กแรงหนักกว่าเดิม ท่าทางคุกคามขอ

วนะนีน รสนิยมของผู้ชายแต่ละคนไม่เหมือนกันอยู่แล้วนี่ บ

ก่อนจะบดขยี้ริมฝีปาก

าจนสุดกำลัง แต่นั่นเป็นกา

เมษฐ์จับไหล่ทั้งสองข้างของหญิ

เขากำลังทำอยู่ บารเมษฐ์คร่อมทับอยู่บนลำตัวของเธอ โดยที่ขาข้างหนึ่งอยู่บนพื้นอีกข้างชันเข่าอยู่

ม ๆ กัน ฝ่ามือกระด้างของเขาบีบขย้ำทั้งสองเต้าสลับข้างกันไปมา นี

้าอะไร

ฉันเลยนะคะ ฉันไม่พร้อ

ทำก็ได้ไม่ถนัด

ะชากทีเดียวนีนน

เปิดรับโบนัส

เปิด
คลื่นรักอสูร
คลื่นรักอสูร
“(คลื่นรักอสูร) ...เพราะเธอขึ้นเรือผิดลำ คลื่นร้ายจึงซัดแทบกระเจิง... "เธอมันก็แค่ผู้หญิงขายตัว จะมาทำเล่นตัวเรื่องมากไม่ได้รู้ไหม ต่อให้เป็นสินค้าด้อยคุณภาพยังไงก็เถอะ ก็ต้องหัดรู้จักตามใจแขกบ้าง แต่นี่อะไรหาเรื่องใส่ตัวแท้ ๆ คนสอนไม่บอกหรือยังไงว่าไอ้ละครเล่นตัวนี่มันน่ารำคาญไม่ได้ดึงดูดลูกค้าเลย" บารเมษฐ์ต่อว่าพร้อมกวาดสายตามองเหยียดหยามตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ก่อนคลายมือออกจากปลายคางอย่างช้า ๆ "ฉันไม่ได้มาขายตัวสักหน่อย" คนได้รับอิสรภาพรีบบอกเขา "หืม" เขาทำหน้าไม่เชื่อ "ฉันแค่ขึ้นเรือผิดลำ ฉันไม่ได้มาขายตัวจริง ๆ คุณอย่าทำอะไรฉันเลยนะคะคุณบารเมษฐ์" วินาทีนี้เธอกลัวเขามากกว่าใครบนเรือลำนี้เสียอีก เลยเลือกที่จะบอกความจริงกับเขาไป "ขึ้นเรือผิดลำ?" คนพูดหรี่ตาลงอย่างสงสัย "ใช่ค่ะ ฉันขึ้นเรือผิดลำจริง ๆ" "แบบนี้นี่เอง มิน่าล่ะสองคนในห้องเครื่องนั่นถึงได้ลุกลี้ลุกลนนัก" บารเมษฐ์นึกไปถึงท่าทางของอนุชิตกับธาวิน ซึ่งดูเหมือนมีเรื่องเป็นกังวลอยู่ตลอดเวลา "คุณรู้แบบนี้แล้วก็ปล่อยฉันไปเถอะคุณบารเมษฐ์ อย่าทำอะไรฉันเลยนะคะ" นีนนาราขอความเห็นใจจากเขา แต่สายตาที่เขามองกลับมานั้นมันว่างเปล่าชอบกล "รู้อะไรไหมนีนเรื่องนี้ไม่ใช่ความผิดของฉันเลย เธอเป็นคนอยู่ผิดที่ผิดทางเอง เพราะงั้นเธอก็ต้องรับสภาพที่จะเกิดขึ้นต่อจากนี้เองเหมือนกัน" "ห้ะ คุณ นี่คุณ คุณทำไมเป็นคนไม่มีเหตุผลแบบนี้" หญิงสาวต่อว่าเขา ก่อนจะหน้าซีดหน้าเซียวลง เพราะเสียงหัวเราะเบา ๆ ในลำคอของเขาบ่งชัดว่าคืนนี้เธอไม่รอดแน่ "ปล่อยฉันนะ! ปล่อย!" นีนนาราดิ้นหนีเขาก็จับกดลงที่เดิม "งานก็คืองานนะคนสวย มาขายตัวก็คือมาขายตัว อย่าทำเสียเรื่องสินีน" บารเมษฐ์ย่อมเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งอยู่แล้ว เขาอยากรู้ว่าผู้หญิงคนนี้จะมาไม้ไหนอีกแน่ "ก็บอกว่าไม่ใช่ยังไงล่ะ ว้าย!"”