icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

รักซ้ำรอย

บทที่ 6 ตอนที่ : 6 คำขอร้องของยายเฉลาลักษณ์ 3

จำนวนคำ:1935    |    อัปเดตเมื่อ:21/02/2022

ศก็เป่าลมออกปากอยู่เป็นระยะ หยาดเหงื่อเริ่มผุดเต็มขมับ ลม

่นิภาแบบไม่ยั้ง เม็ดเหงื่อที่ผุดมันปลาบไปทั้งตัว บ่งบอกว่าทั้งคู่เดินทางร่วมรัก กันมาอย่าง

กการเคลื่อนตัวแบบถี่ ๆ ของเขา ม

ต่ำออกมาเป็นระยะ สะโพกที่บดสะบัดเข้าใส่เริ่มคร่อมจังหวะ ลมหายใจขาดห้วงจากการควบคุมไม่อยู่

า ๆ ทิ้งตัวซบนิ่งบนเนินอกอวบอิ่ม ซึ่งกำลังสะท้อนลมหายใจขึ้นลงแรง ๆ ไม่ต่างจากเ

งความสูญเสีย คิดว่าเรื่องนี้เกิดขึ้น เพราะความหวังของยายเฉลาลักษณ์ เธอจะไม่ร้องไห้เพราะควา

ครั้งนะภูมิจะไ

กมาจากปากของนิภาในตอนร่วมรัก มีเพียงกายสัมผัสที่รัดแน่น ยามเจ็บจนแทบจะทนไ

งียบชนิดที่ว่า ได้ยินแค่เสียงลมหายใจของกันและ

ง ความเจ็บก่อนหน้ายังไม่บรรเทาเขาก็เริ่มบทรักครั้งใหม่อีกแล้ว ไม่ใช่แค่ครั้งเดียวแต่เ

ละลุกออกจากห้องไป ก้มลงมองดูร่องรอยความยับย่นของผ้าปูที่นอน กับเสื้อผ้าของเธอ ที่หล่นเกลื่อนพื้นห้อ

ยู่หน้าประตู นิภาก้มลงมองตัวเองแล้วหลับตาลงแน่น ค

ยู่บนเตียงนอน ก็นึกเจ็บแปลบอยู่ในอก นิภาควรจะได้มีครอบครัวของตัวเอง เหมือนหญิงสาว

่งลงบนขอบเตียงด้านข้าง นิภาโถมตัวเข้าหาท่

เป็นไรจริง ๆ” ฝ่ามือของยาย

ข้าวต้มไว้ให้ตั้งแต่เช้าแล้ว ตาภูมิก็กินก่อนกล

นล้มไปจะทำยังไงคะคุณยาย” นิภาดันตัวเองออกจากอกของท

รืออีกนัยหนึ่งก็คืออยากไถ่โทษ ที่ทำ

นดีกว่าภาจะได

ะคุณ

สีหน้าไม่สู้ดีนัก เพราะเรื่องที่คุยกับธาว

พอนะครับคุณยาย ผมไม่

ูก บางคนปล่อยเป็นปียังไม่ติดเล

ดูก็ได้ ถ้ามันจะติดมันก็ติดเองนั่นแหละครับ แค่นี้ผมก็รู้สึกผ

ลักษณ์หมดหวัง ที่จะให้ทั้งคู่ได้อยู่ด้วยกันอีก ค

้าวต้มมื้อเช้า สภาพดูอิดโรยจ

ู้ว่าภาจะ

ัวแต่เหม่อลอยจึงไม่ทันได้ยิน

าจะท้องได้ไหม แค่คืนเดีย

ไม่เข้าใจกับคำพูดน

เทพฯ เลย ยายรั้งยังไงก็ไม่ยอมอยู

ก เขาคงไม่ชอบเธอจริง ๆ ถึงได

ว่าภาไม่ได้ท้องมันก็เหมือนยายทำร้ายภา โดยที่ไม่มีประโยชน์อะไรเลยจากเรื่องนี้” ยายเฉลาลักษณ์พูดออกม

องคืนเดียวก็ท้องได้ค่ะ เว้นแต่ว่าเข

ตามแต่บุญแต่กรรมเถอะ” หญิงชราแลดูจะปลงตก หลังเรื่องนี้ได้ผ่านพ้นไป เห็นสีหน้าและแ

อ๊ะ

ุกไปประคอง คนที่ทำท่

่อนนะคะภาไปชงยาหอมให้ก่อน” หญิงสาวกระวี

ึ้นไห

้ยายเป็นอะไรก็ไม่รู้มันว

เราไปหาหมอก่อนนัดดีไหมคะคุณยาย” นิภา

เดี๋ยวหายนั่งพักสักแป๊บก็ดีขึ้นแล้วล่ะ

น่น

ให้อิ่มก่อนเถอะลูก

ตรงนี้ก่อนนะคะ อย่าเพิ่ง

งมากจริ

องเหมือนกัน ท่านได้เตรียมการเรียกทนายความประจำตระกูลเข้าพบ แต่ว่าทนา

เปิดรับโบนัส

เปิด
รักซ้ำรอย
รักซ้ำรอย
“"ก่อนทำเรื่องนี้พี่ขอถามน้องภาสักข้อได้ไหม" ธาวิศพูดแล้วก้าวเท้าเข้าไปหาคนบนเตียง "ได้ค่ะ" นิภาก้มหน้ายามตอบ ธาวิศทิ้งสะโพกลงนั่งด้านข้าง พร้อมกับดันปลายคางของหญิงสาวให้ขึ้นมองหน้าเขา "น้องภาเต็มใจใช่ไหม" แววตาของคนถูกถามสั่นระริกไปมา ปากจิ้มลิ้มก็ขยับขึ้นลงเหมือนคนคิดไม่ออกว่าควรตอบอย่างไร "น้องภาพี่ถามว่าเต็มใจใช่ไหม หรือว่าถูกคุณยายบังคับ" คราวนี้ธาวิศเน้นน้ำหนักเสียงมากขึ้นกว่าเดิม "ภาเต็มใจค่ะ" หญิงสาวตอบเขาแล้ว แต่เป็นคำตอบที่เต็มไปด้วยความไม่มั่นใจในตัวเอง "ไม่ได้ถูกบังคับแน่นะ" "ค่ะ ภาไม่ได้ถูกบังคับ ภาเต็มใจค่ะพี่ภูมิ" ธาวิศกัดฟันกรอดในคำตอบที่เขาไม่ปรารถนาจะได้ยิน ออกแรงผลักหน้าอกนิภาจนล้มลงไปนอนอยู่บนเตียง ปลดกระดุมเสื้อนอนของตนเองออกทีละเม็ด โดยที่สายตาก็ยังจดจ้องอยู่กับคนตรงหน้า "ระหว่างเรามันจะไม่มีความผูกพันอะไรกันทั้งนั้น เราทำเรื่องนี้ก็เพื่อคุณยาย เสร็จจากนี้ไปพี่ก็จะกลับกรุงเทพฯ ไปใช้ชีวิตกับคนรักของพี่ตามเดิม ภายังรับได้อยู่ใช่ไหม" ชายหนุ่มพูดจบก็ทิ้งเสื้อนอนลงบนพื้น คนบนเตียงก็ยังเม้มริมฝีปากตัวเองเอาไว้แน่น คำตอบไม่มาสักทีเขาเลยต้องเลิกคิ้วขึงตาใส่ "ค่ะภารับได้" คำพูดที่เปล่งออกมาช่างเบาหวิว คงไม่ต่างไปจากอารมณ์ของคนพูด "รับได้ก็ดี อย่ามาเรียกร้องอะไรทีหลังก็แล้วกัน ไม่งั้นพี่เอาตายแน่" ธาวิศทาบร่างตัวเองลงบนลำตัวของนิภา มองจุดหมายแรกที่จะเริ่มต้นทำรัก ประทับจูบลงบนริมฝีปากนุ่มนิ่มของหญิงสาว สัมผัสแรกของทั้งคู่ช่างตราตรึงในความรู้สึก จากที่จะจูบเพียงแผ่วเบากลายเป็นแทรกลึกดูดดื่มขึ้นตามอารมณ์ (รักซ้ำรอย)”