icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

Master & Me คุณท่านของผม

บทที่ 10 เจ้านกน้อยตัวนี้โกหก

จำนวนคำ:2520    |    อัปเดตเมื่อ:21/02/2022

ที

ั้นเขาก็ไม่ไปพบหน้าของทวิชอีกเลย ไม่ใช่ว่าเพราะไม่อยากเจอ แต่เขาต้องการให้ทวิชได้ใช้เวลาคิดทบทวนการกระทำของตัวเองต่างหาก ถ

งพูดพร่ำถึงเรื่องปลดแอกอีกหรือไม่ ก็ได้คำตอบว่า ‘ไม่’ อย่างชัดเจน มิหนำซ้ำยังมีท่าทางเซื่องซ

อย่างนั้นคงต้องสั่

ยตาทอดมองออกไปยังสวนด้านนอก มองหาร่างผ่ายผอมของเด็กหนุ่

นี้กลับไม

องไปด้านนอกหน้าต่าง กระนั้นก็ยังไม่เห็นทวิชโผล่หน้ามาสักที เห็นแต่คนสวนคนอื่นๆ ทำเอาเวหาชักจะห

ออกไปข้างน

อ ปล่อยให้ธามต้องรีบไปคว้าเสื้อสูทของเจ้านายตัวเองเดิ

าหน้าคฤหาสน์ เขากลับยืนกวาดตามองไปรอบๆ สวนเพื่อมองหาใครบา

ูกย้ายไปทำ

่ได้ทำให้เวหายินดี เขาขมวดคิ้ว

งาน

ว่าถูกย้ายไปช่วยงา

รือ? ถ้าอย่างนั้นก็เป็นคำตอบล่ะสินะว่าทำ

ว่ามีสิทธิ์อะไรโ

และแน่นอนว่าธามไปถามมาก่อนหน

นคนย้ายเองครับ แต่เด

.

ยขอไปทำงานที่พ้นหูพ้นตาคุณเวหา คุณเ

รมณ์ไม่ดีเวลาเ

ละ อุตส่าห์คิดว่าคงจะไม่ดื้อดึ

าให้ฉัน...

จแทนเขา อะไรไม่ว่า การไปขอร้องหัวหน้าทาสให้โยกย้ายตัว

หักปีกก็แล้ว ยังจะ

น้อยๆ อย่างนี้ แต่เห็นสีหน้าดุดันของอีกฝ่ายแล้วก็ไม่กล้าพูดอ

ฤหาสน์เช่นเดิม ไม่เข้าไปนั่งรอข้างในเพราะหงุดหงิดใจเกินกว่าจะทำใจให้เย็น

อตัดสินใจอะไ

ทำสวนไปช่วยงานโรงครัวทุกวัน แต่การไปทำงานโรงครัวมันเป็นงานหนักกว

อโทษ

ว้ก่อน แต่คำขอโทษไม่ได้ทำให้เวหาคลายรอยย่นยู่ที่หัวคิ

ใจหลบห

งไปอีกครั้ง คราวนี้ถึงกับหน้า

บทำ

งที่เกิดขึ้น เวหาใจดีกับเขาถึงขนาดนี้ แต่เขากลับไม่สาม

ยังคงอยากได้อยู่เหมือนเดิมแม

ามก็ต

ร็วเมื่อเห็นสายตาคมจับจ้อง ก่อนจะรีบตอ

น้าที่ครับ ไม่ได้อ

หก

น้อยตั

ะถูกตัดลิ้น

ังไม่จางหายไปสักเท่าไรเลย ขืนทำ มีหวังเจ้านกตั

้สั่ง ใครก็ตามในสังกัดน

กพึมพำเสียงเบา

ๆ ที่สวมผ้ากันเปื้อนมอซอ ศีรษะมีหมวกโพกหัวก

างยอมแพ้ในความสลดนี้ จ

หน้า

อสายตาสบกับใบหน้าคร้ามคม ทวิชก็แทบลืมหาย

ิ์ในการปลดแอกตัวเองเมื่ออายุถึง

น้า พลันเ

ของฉันฝึกฝนการต่อสู้ของเธอให้ด้วย

้ ทวิชก็เบ

ท่านพูดจร

ปากของเวหาแล้วเป็นเรื่องล้อ

ขของฉันก

ค้นพบว่าตัวเองแทบจะช็อกตาย

จะให้เธอมาเป็นทาสส่วนตัว ถ้าทำให้ฉันพอใจได้เมื่อไร

!

ไม่ได้ ก็อย่าหวังว่

ษที่เขาบังอาจหลบหน้า แต่เป็นเพราะดีใจจนไม่รู้จะบรรยายออกมาอย่า

ยๆ แค่นี้ ท

้องตอบรับอ

้! ขอบคุณคุณท่านมา

วยความดีใจ แววตาประกายเต็มไปด้ว

ังเป็นคนโง่

็นคนโง่ที่น่า

ั้งเช้า กลางวัน เย็น และก่อนนอนทุกวัน มันชัดเจนอยู่แล้วว่าเขาหมายถึงจะให้ดูแลอะไร แม้แต่คนอื่นๆ ท

็นทาสส่วนตัว มันหมายถึง

แม้ว่าจะรู้ดีว่านี่คือโอกาสได้เป็นคนโปรดของนาย แต่มีทาสที่ไหนบ้างล่ะที่อยากจะใกล้ชิดกับนายจนเกินไป ความแตกต่างระหว่างชนชั้นมันสร้างคว

บัติตั้งแต่เมื่อไรดีคร

่าจะให้เวลาอีกฝ่ายไปเตรียมใจก่อนสัก

้อย คืนนี้ฉันจะต้องเ

์ ปล่อยให้ธามได้ยืนมองใบหน้าเปื้อนยิ้มระคนงุนงงของเด็กหนุ่มด้วยความระอาใ

กลัว

ขาด้วยประโยคนี้ ตามมา

ากลัวเห

้อจนน่

งเจ้านายก็พอ ส่วนเรื่องที่เหลือจะเป็นอย่างไ

ีเวลาแค่หนึ่งชั่วโมง ไปเตรีย

รั

้วก็ไม่ไว้ใจแปลกๆ สุดท้ายก็ต้องเดินตามไปกำกับถึงที่ด้วยกลัวว

่างนี้ เขาขอกำกับทุ

เปิดรับโบนัส

เปิด
Master & Me คุณท่านของผม
Master & Me คุณท่านของผม
“หลังยุคทุนนิยมล่มสลาย โลกเปลี่ยนแปลงไปไม่เหลือเค้าเดิม สามชนชั้นถือกำเนิดขึ้นใหม่ 'นาย' 'ไท' และ 'ทาส' เมื่อไม่สามารถเอาตัวรอดได้ในสังคมอันโหดร้าย ผู้คนจึงจำหน่ายตัวเองเป็นทาสเข้าสังกัดนาย 'ทวิช' เป็นหนึ่งในผลพวงนั้น เด็กหนุ่มถูกจำหน่ายเข้าเป็นทาสในสังกัดของ 'เวหา จันทรานิรันดร์' และนั่นคือการจำหน่ายครั้งสุดท้ายในความเป็นทาสเพราะทวิชหมายมั่นปั้นมือว่าเมื่ออายุครบยี่สิบ เขาจะใช้ชีวิตของเขาเพื่อไถ่ตัวเองเป็นไท ความแน่วแน่และบ้าบิ่นของเด็กหนุ่มทำให้เวหาซึ่งไม่เคยรู้ว่ามีทาสใจกล้าอยู่ในสังกัดอดไม่ได้ที่จะให้ความสนใจ ความสนุกจากการได้เห็นทวิชเล่นกับชีวิตของตนเองแปรเปลี่ยนไปเมื่อเวหาค้นพบว่าทวิชไม่เหมือนกับทาสทั่วๆ ไป รู้ตัวอีกที...ก็ตกหลุมรักทาสของตนไปแล้ว หากแต่ทวิชคือลูกนกที่สยายปีกแผ่กว้างเตรียมออกบิน ท้องฟ้าอย่างเขาจะต้องทำอย่างไรถึงจะได้หัวใจของนกตัวนั้นมาโบยบินอยู่ข้างกายเขาสิ่งของมีค่าเท่าไรถึงจะมากพอที่จะซื้ออิสระของเด็กหนุ่มได้... เป็นเรื่องที่เวหาคิดไม่ตกเสียเหลือเกิน...”