พี่สะใภ้ของข้า คือท่านแม่ทัพคนงาม

ที

งของคนที่ถูกพูดถึงเดินผ่านอีกด้านหนึ่งของสวนซึ่งไม่ไกลจากบริเวณที่ทั้งคู่ จางอี้ซวนซึ่งรู้ตัวว่าถูกจับจ้องก็หันมามอง เท่

าหลินซานซานถึง

สามีถึงเพีย

องชายหนุ่ม ก็พบว่าหลิ

ไร ปล่อย

่เขาจะจริงจังกับการสั่งสอนภรรยาใ

องบุรุษที่บัดนี้เอาแต่จ้วงกินอา

ห้นางเป็นผู

ต่างไม่สนใจซึ่งกันและกัน อยู่ร่วมกันประหนึ่งคนแปลกหน้า นางก

ามีและภรรยาที่ดีเสียที่ไหนกัน นางเพิ่งจะอายุเพียงสิบแปด แต่งงานหรือก็ยังไ

วยังจะมาทำเป็นถือดีเก

สอน อย่างน้อยก็ไปพูดให้พี่สะใภ้รู้

จำตัวของจางอี้ซวนไปปลุกผู้เป็นนาย ให้ตื่นด้วย ไม่ใคร่สนใจว่าจางอี้ซวนจะมีอารมณ์ฉุนเฉียวมากเพี

งร้องเรียกของบ่าวรับใช้ ทั้งเสียงโวยวาย แสร้งเ

ปนั่งเล่นที่ศาลากับข้าเถิด ข้าอยู่ในจวนทั

อนด้วยคิดว่าจะช่วยให้พี่สะใภ้เอ็นดูนางได้ หารู้ไม่ว่าคนมองไร้ซึ่งอารมณ์ใดๆ จะเอ็นดูนาง มารบกว

จ ปล่อยให้อีกฝ่ายไ

นที่ศาลา รีบต

จางอี้ซวนระบายลมหายใจอย่างหัวเสีย ก่อนจะห

้น หลินซานซานสั่งให้พ่อบ้านเตรียมน้ำชาและขนมเอาไว้แล้ว คราวนี้ล่ะที่นาง

านคนเดียวที่พูดเจื้อยแจ้วไม่หยุด จางอี้ซวนได้แต่นั่งนิ่ง มือคว้าถ

ด้ชอบ พี่สะใภ้ก็จำเอาไว้สิว่าอาจิ้นชอบ

นี้ ขนมนั้นอาจิ้นก็ชอบ ขนมนี่อาจิ้นก็ชอบ ดูหน้าคนฟังด

ากเลยนะ พี่สะใภ้จำไว้ให้ดีล่

เพื่อนหรอก แต่หลอกล่อให้มานั่งฟังนางพร่ำสอนวิธีการเอาใจสามีต่างหาก พลันก

ใดหรือเจ้าคะ มีอะไรน

ดวงหน้านาง ก่อนผู้

จ้า ข้าก็ไม่จำเป็นต้อ

นพูดเช่นนี้หม

างไร เจ้าเอง

หลินซานซานถึงกับหน้าง

ิ่งใดก็ว่ามาตรงๆ เถ

น้าปั้นปึ่ง น้ำเสียงแข็งกระด้างเล็กน้อย กระนั้นจางอี้ซวนก็หาได้สนใจว่า

ูแลไปเถิด ไม่ต้องมาบอกให้ข้าดูแล ในเมื่

านถึงกับ

งร

อก สายตาที่หลินซานซานของญาติผู้พี่ การกระทำ

ม่ได้ ยื่นมือมาเข้าสอด จู้จี้จัดการเรื่องนั้นเรื่องนี้ราวกับว่าตนเองเป็นฮูหยินเส

.

ียรติ ท่านเสนาบดี...ไม่สิ ท่านพ่อคงไม่ยินยอมแน่ ไม่ว่าอย่างไรก็คงจะให้เจ้าแต่

สะใภ

คิดว่าคนไร้ปากเสียงเช่นพี่สะใภ้ ยามเอ่ย

่อนั้นข้าจะทูลขอฮ่องเต้หย่าขาดกับญาติผู้พี่ของเจ

น้าเนียนแดงเรื่อขึ้นมาด้

กินไปแล้ว

ซวนเลิ

งนี้จริงๆ แต่จางอี้ซวนก็ไม่ได้ตอบโต้สิ่งใด ได้แต่มองห

บแต่งเป็นภรรยาของสามีข้ามากนักก็รอหน่อยแ

ริงหรือไม่ การถูกพูดตอกหน้าเช่นนี้เป็นการดูแคลนนางมิใช่หรือ นาง

้ว แต่เพราะใช่ นางจึงได้แต่เงียบงัน เม้มริมฝีปากแน่นกระท

จ้าก็รออีกสักหน่อยนะ สักวันสวรรค์จะเมตตา

ทุบกำปั้นเล็กๆ ลงบนโต๊ะอย่างเจ็บใจ ทำให้อีกฝ่ายคล้อยตา

เราคงจะเป็นมิตร

อะไรนั่น ล้มเ

ล้ว แต่กลับเป็นหลินซานซานต่างหาก ทุกครั้งที่มีใครพูดถึงพี่สะใภ้ หลินซานซานก็มักจะทำหน้าบึ้งตึงทุกครั

ู้เรื่องนี้ แต่เขาก็หากระทำสิ่งใด

ัวคนเดียว หากไร้ซึ่งเจ้าแล้วก็ไม่มีส

ด้วยอยู่หรอกถ้าหากว่าอ

ม่ควรยุ่ง อีกทั้งยังวางตัวประหนึ่งว่าเป็นฮูหยินของหลินจิ้นฝูเสียเอง การกระทำของนางอาจจะทำให้พี่สะใภ้ไม่

จากที่ไม่สบอารมณ์กับคำพูดของพี่สะใภ้มาแล้วถึงสามวัน แต่กว่าที

นของพี่สะใภ้ บ่าวรับใช้ประจำตัวของจางอี้ซวนออกมาด้านนอกห้องจัง

สะใภ

ยู่ด้านใ

้ไม่แปลกที่จะอาบน้ำเพราะได้เ

ดเจ้าถึงไม

ช่วยเหลือตลอด แต่พี่สะใภ้ของนางกลับไล่คนรับใช้ออกมารออยู่ด้านนอกหล

ู้ใดเข้าไปข้างในจนกว่าน

ไมล

ู้ใดไปใช้งานเลยเจ้าค่ะ แม้แต่ข้าน้อยเอง นานๆ ครั้งก็จะถูกเรียกตัวเหมือนกัน

มานานถึงได้ระแวงผู้คนว่าจะ

ดในตระกูลแม่ทัพ เหล่าแม่ทัพล้วนมีศัตรูรอบด้าน หากจะระ