icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เสี้ยวอสูร

บทที่ 6 ทาส

จำนวนคำ:2752    |    อัปเดตเมื่อ:22/02/2022

ที

ก็ปรากฏให้เห็นในห้องรับรองของเรือนหลังใหญ่ เทียนอี้ซึ่งนั่งพินิจเครื่องประดับผมในมื

สัตว์ รองเท้าสานจากหญ้าแห้ง เครื่องแต่งกายนี้บ่งบอกให้รู้ว่าเป็นเอกลักษณ์ของเผ่าใด สำหรับซิ่นเฉิงแล้ว คง

ย่างใดเมื่อซิ่นเฉิงออกป

่องประดั

ายตามอง ชู

ันมาใ

ต่น้อย แต่เทียนอี้ก็ไม่ได้ต่อว่าใดๆ นอกเสียจ

ีสีหน้ายากจะอ่านปรากฏให้เห็น ก่อนจะม

าเผ่าของเจ้าไม่ว่าจะชายหรือหญิงก็ล้ว

กฝ่ายเขม็ง สายตาบ่งบอกชัดเจนว่าจะดื

็ส่งคืนให้ข้าเก

าจะ

ง และจัดการสานกันเป็นเปียเล็กๆ ครั้นพ่อบ้านเหลียงส่งเชือกให้มัด เขาก

โมยเมื่อหลายราตรีก่อนไม่น้อย เมื่อเนื้อตัวสะอาดสะอ้านไร้คราบเปรอะเปื้อน เขาเองก็เป็นหนุ่ม

ปที่คุกได

เฉิงก็โพล่งขึ้นมา ดูก็รู้ว่าเ

ต่อหน้าของแม่ทัพเทพอสูรตนนี้ช่างทำให้เขาประหม่าเสียเหลือเกิน เทีย

่องจะต่อร

งอันใดก็

นว่ารังเกียจที่จะเสวนาด้วย

าปฏิบัติตนเยี่ยงข

ิ์กับตนเป็นทาส หากแต่เป็นคนมาช่วยแบ่งเบาภาระหน้าที่ต่างๆ ในจวนให้เขามากกว่า แม้ว่าสถานะที่แท้จริงจะ

้ว เมื่อได้ยินอีกฝ่า

สของเจ้าจริงๆ เช่นนั้นหรื

ิยาตอบกลับอย่างนี้ พลันเทียนอี้ก็หันไปพยั

ถึงได้บอกว่ามีเรื่องต่อรอง

ี่จะเบิกตาโตทันทีที่เห็นว่า

ระดับเงิ

ว้ก่อนปลอมตัวเป็นพ่อค้าแ

ด้คืนก็ได้ เขาจะสวมวิญญาณโจรทะเลทราย ปล้นชิงจากกองคาราวานมาอี

ับการแต่งตั้งเป็นหัวหน้านักรบ มันเป็นเครื่องหมายของกา

ใหญ่เข้าสู่ชายหนุ่มวัยแรกรุ่น เป็นสัญลักษณ์ขอ

รับการแต่งตั้งเป็นหัวหน้านักรบ นั่นหมายถึงการแสด

วิญญาณทั้งสิ้น มันเป็นสิ่งที่ผลัก

ก็ไม่อาจเข้าใกล้ด้วยทหารรับใช้ของเทียนอี้เข้ามาสกัดไว้เ

รู่หนึ่งซิ่นเฉิงถึง

้าฝากมาให้ ข้าจะคืนมันใ

ป่าตัวนี้เคยให้อะไรเขาโดย

ิงชักหัวเสีย ต

วังท่าทีไว้บ้าง แต่เห็นว่าเทียนอี้ไม่พูดอะ

ิ้นต่อการเชื่อฟังครั้งหนึ่ง หากเจ้าเชื่อฟัง

เดียวด้วยเขารู้ดีว่าคนอย่างซิ่นเฉิง ต่อให้ไม่อยากทำเพียงใด แต่เ

าจะให้พ่อบ้านเหลียงเป็นคน

ิ่นเฉิงก็ต้

ข้า

งพอใจ พลันหันไป

้วย ตั้งแต่วันนี้ให้พาไป

สร็จ พ่อบ้านเหลียงก็ตรงมายัง

าเชียว เจ้าจ

งสรรพเสียง ทำเพียงเดินตามหลังพ่อบ้านเหลียงไปเท่านั้น ปล่อยใ

เมื่อครั้งที่เขายังมีอิสระ เขาก็คลุกคลีกับพวกนักรบคนอื่นๆ นอนกลางดินกินกลางทรายด้วยกันเป็นประจำอยู่แล้ว แต่ที่ทำให้เขาน

ครั้นพ่อบ้านเหลียงพาออกมาสอนงานที่ต้องทำในจวนให้ ซิ่นเฉิงก็ทำไม่ได้ทุกงานไป ความอดทนต่ำถึงขีดสุด ทำได้ไม่เท่าไรก็ออกอาการอาละวาดเสียจนคนรับใช้ค

ิมมาสาดน้ำใส่ พอพ่อบ้านเหลียงเข้ามาห้ามปราม ซิ่นเฉิงก็จัดการเอาถังไม้นั้นแกว่งกระหวัดฟาดเสียอย่างนั้น เคราะห์ดีที่พ่อบ้านเหลียงมีวรยุทธ์ด้วยเดิมทีเองก็เป็

วดกะโหลก

บ พ่อบ้านเหลียงพยายามเข้าใจว่าเป็นเพราะซิ่นเฉิงใช้ชีวิตอย่างอิสระ เมื่อถูกกำหนดกฎเกณฑ์ก็อึดอัดจน

ถึงหูท่านแม่ทัพ แม้ไม่อยากจะให้มีเรื่องรำค

นั้นเสียให้เด็ดขาดแล้วขอรับ เพราะท่านใจด

หลียงจะต้องมาคุยกับเขาเรื่องนี้ เขาว

ป็นกา

ศได้ ก็ต้องค่อยเป็นค่อยไป แต่สำหรับพ่อบ้านเหลียงแล้ว เขาคิดว่าไม้อ่อนคงจะใช้

่จะทำให้เจ้ามนุษย์นั่นได้ใจนะขอรับ ข้าว่าท่านทำอะไร

กาจอะไร ที่บุกเข้ามาในจวนเขายามวิกาลนั่นก็เพราะเป็นห่วงน้องสาวร่วมสายโลหิต ยอมสละตนเองเพ

ทำตามที่ข้าสั่งไ

มีความเห็นใดอีก พ่อบ้าน

่ว่

น่อย ราตรีนี้เจ้าไม่ต้องตามมาคอยรับใ

อไม่ออก ได้แต่ระบายลม

ยนอี้จะชะล่าใ

เปิดรับโบนัส

เปิด
เสี้ยวอสูร
เสี้ยวอสูร
“ครั้นเหล่าแม่ทัพเซียนแห่งสวรรค์ถูกขับไล่ด้วยกระทำผิดเมืองมนุษย์จึงเป็นแหล่งพักพิงสุดท้ายที่พวกเขามาสิงสถิต หากแต่เมื่อฝ่าเท้าสัมผัสผืนแผ่นดิน ร่างกายก็พลันถูกกองเพลิงห่อหุ้มไว้ เผาผลาญรูปลักษณ์งดงามมอดไหม้ ทว่า...เทพสวรรค์ไม่มีวันดับสูญ จึงจุติมาอุบัติใหม่ในร่างอันอัปลักษณ์ กึ่งมนุษย์ กึ่งสัตว์...ถือกำเนิดเป็น 'เทพอสูร' เมื่อได้รู้ว่าน้องสาวฝาแฝดถูกบิดาขายให้ไปเป็นฮูหยินของเทพอสูรตนหนึ่งแลกกับแหล่งน้ำอันน้อยนิด 'ซิ่นเฉิง' นักรบแห่งชนเผ่าเร่ร่อนก็โกรธเกรี้ยวยิ่งนัก อาจหาญถึงขั้นบุกจวนแม่ทัพแห่งแคว้นเฟิงฝู 'เทียนอี้' จึงไปดูหน้าหัวขโมยด้วยตนเอง เมื่อเห็นใบหน้าของอีกฝ่าย วิญญาณของซิ่นเฉิงก็แทบหลุดจากร่าง เทียนอี้เป็นสุนัขป่า!? ตะลึงงันขึ้นไปอีกเมื่อเทียนอี้เสนอเงื่อนไขที่ทำให้กลืนไม่เข้าคายไม่ออก "หากเจ้าไม่อยากตาย ก็จงเลือกเอาว่าจะให้น้องของเจ้าเป็นฮูหยินของข้า หรือเจ้าจะมาเป็นฮูหยินเสียเอง"”