Omega's instinct สัญชาตญาณดิบ [Omegaverse]

ที

อกมา พวกเพื่อนของชายหนุ่มที่ยืนรอดูสถานการณ์อยู

ล่ สะใจไม่น้อยที่จู่ๆ

ร้ายกาจ และธีโอก็ไม่ชอบมันทุกครั้งที่เห็นเสียด้

ปภายในส

ันเอาคืนแกแน่”

ตาแล้วออกป

อยู่ใกล้ๆ มากระชับในมือมั่น แค่นั้นก็ไม่มีเหตุผลที่จะให้ธีโอและผองเพื่อนอยู่อีกต่อไป ทั้งหมดรีบพากันออกไ

หล็กทิ้ง ปัดมือที่เปื้อนฝุ่นออกสองสาม

้เจอหน้าจะเล่นสนุกกับพวกมันอีก น

ะกลายเป็นเรื่องใหญ่ได้แล้วนะ” ได้

กันโดยบังเอิญเสียอ่วมเพราะโอเมก้าคนเดียวขนาดนั้น มันชวนให้ความสั

น ปรายตามองยังต้นแขนผ่ายผอมข้างขวาที่มีรอยสักเป็นสัญลักษณ์โอเมก้าขนาดเท่าปลายนิ้วก้อยตรงหัวไห

นเหมือนจะม

ั้นอื่นๆ สำหรับโอเมก้าอาจจะพิเศษหน่อยตรงที่ไม่จำเป็นต้องอายุครบกำหนดก็สามารถสักได้ แค่รู้ว่าเป็นโอเมก้าก็ถูกตีต

่ใหญ่ให้คนถูกมองเสียวสันหลังวาบ

ชื่อ

บเสียงสั่น ไม่กล้าเงยหน้า

ามต่ออีก “ตอนนี

มาถึงมาอยู่ในที่แบบนี้ ซึ่งก็

..มะ...ไ

ซื้อใหม่ หนักหน่อยก็ถึงขั้นฆ่าทิ้ง ดีที่ลูก้ายังรอดมาได้

ัลเบิร์ตเองยังอดอึดอัดกับการจ้องมองของเจเรมีไม่ได้เลย อันที่จริงเขาอึดอัดเพราะต้องมาอยู่ใกล้ๆ กับโ

เรื่องแล้วพ

กระดุมเสื้อเครื่องแบบของตัวเองออก ถอดมันออกมา เหลือเพี

ครเห็นว่าถูกขายมา

วยความตกใจ เจเรมีวางท่าทีเฉ

้แล้ว จะอยู่อย่

ทำอะไรไว้ถึงได้ถูกผู้ชายสามคนนั้นไล่ตามมา แต่ก็ไม่คิดที่จะอธิบายอะไรให้เสี

คุณครับ ข

็นได้ชัดเจนก็รีบหันหนีแล้วออกวิ่งไปอย่างไม่คิดชีวิ

ว อัลเบิร์ตก็ยก

รื่องเป็นครั้งที่สองแล้วนะ คร

ม่ได้ฟังที่อัลเบิร์ตพูดสักนิด

ไม่เชื่อว่าเขาจะทำแบ

นายเลิก

แต่ตัวเล็กขนาดนั้น อาจจะสิบหก

ุดท้ายเพื่อนสนิทก็ถอดใจแล้วกลอกตาพลางโบกม

ากลับนอนกับเด็กนั่นไม่

ยวไม่หยุด ก็อดไม่ได้ที

ได้แล้ว ฉันปวดห

มีอารมณ์ขั

คงจะเป็นตลกร้ายหรือไม่ก็มีแค่เจเรม

สีซีดขาวไม่ต่างอะไรจากกระดาษ สงสัยวัน

ก็เลิกทำหน้าอย่างนั้

่โดยง่าย ทว่าก

้ว ยังดีที่เจเรมียอมทำตามคำขอของเขา ก่อนที่จะถูกอีกฝ่ายกอดคอแล้วล

ให้โอเมก้าคนนั้นไปมัน

ทางสบายใจเหมือนไม่มีอะไรเก

. หวังว่านะ ก็เจมีเป็นจอม

เอาเข้าจริงก็ไม่ได้กลับเพราะถูกเจเรมีลากมาที่บ้านแทน อัลเบิร์ตนึกอยากจะปฏิเสธอยู่หรอก แต่ก็

านของเพื่อนสนิทไป ทักทายกับคุณนายเมอร์ซีที่เปิดประตูออกมาต้อนรับเรียบร

รับ” เอ่ยปากถามออกไปด้วยใจสั่นระรัว เกรงว่าที่บิดามาโผล่ในบ้านเพื่อนส

กถ้วยชาคาโมมายล์ขึ้นดื่มเหลี

องจะคุยกับพ่อนิดห

อย่างไร บิดาถูกเรียกตัวมาอย่างนี้แสดงว่ารู้เรื่องวันนี้ทั้งหมดแ

นว่า...เจเร

า...” ออกปากแก้ตัวไปโดยอัตโนมั

า พ่อรู้หมดแล้ว มีคนมาบอกเรียบร้อย และก็ไม่ต

ือไม่ แต่เจเรมีไม่สะทกสะท้า

ระดับสูงเนี่ย” หมายถึงชนชั้นสูงที่อยู่

ของชายหนุ่มที่เห็นมาตั้งแต่เล็ก

ก็ดี ฉันขี้เกียจฟังเรื่องร้องเ

ขึ้นถึงขนาดนี้แล้ว อีกไม่นานก็จะได้ประทับรอยสักแล้วสินะ” แมทธิวเสริม สายต

ก็ยังไม่ได้รับการสักเหมือนกัน แต่คงอีกไม่นา

สาระ” เจเรมี

่าคำพูดของเขาทำคู่สนทนายู่หน้าด้วยเข้าใจดีเลยว่าเจเรมีเบื่อหน่ายกับจารีตประเพณีทางสังคมเพียงใด เ