เขียนนิยายให้กลายเป็นรัก

ที

างเลือกหรือเหยียดเพศหรอกนะ เขาค่อนข้างจะเปิดใจกว่าคนญี่ปุ่นทั่วไปที่นี่ด้วยซ้ำ แต่จะให้ผู้ชายแท้ๆ อย่าง

มันบ

รก็ไม่รู้ โดยเฉพาะเรื่องที่ฟุรุคาวะบอกให้เขาเป็นนักเขียนไอดอล ซึ่งมันเป็นงานขายหน้าตาและไม่ได้เกี่ยวอะไรกับ

งขยะใกล้ๆ เขาก็ต้องชะงัก ยืนคิดทบทวนอ

เห็นความเป็นไปและกลไกต่างๆ แล้ว เขาถึงได้รู้ว่าถ้ารักจะยึดอาชีพนักเขียนในการเลี้ยงชีพ ต้องคำน

ถนัดก็เถอะ แต่ถ้าดังเมื่อไหร่แล้วค่อยวกกลับไปเขียนแนวที่ตัวเองชอบอีกครั้งก็ยังไม่สาย เผลอๆ ชื่อเสียงจากนิยายแนวอื

นี่นา ดูท่าจะขายได้ไม่ยาก ขายหน้าตาแล้ว

ขาจะคลี่นามบัตรยับยู่ออก มือหนึ่งก็คว้าโทรศัพท์ขึ้นมา กดเบอร์ตามหมายเ

เต้นระทึก ก่อนจะควบคุมสติ บัง

มกัลป์ครับ บ.ก.ฟุรุคาวะแ

มมาด้วยน้ำเสียงดี

ุคาวะเพิ่งโทรมาบอกผมเมื่อกี้ ไม่ทราบว

น้าครับ เดี๋

ับเข้ามาเลย มาคุย

ก้าวเข้าไปข้างใน ในหัวก็คิดติดตลกไปด้วยว่าตอนเขาก้าวออกมาเมื่อครู่ มันคือการสิ้นสุดการ

ะสบการณ์แล้วกัน ไม่เวิร์คก็ออกแ

นไร นี่มันเร

แลต้นฉบับคนใหม่สำหรับเรื่องของการเขียนนิยายบอยเลิฟ ในเรื่องการเป็นไอดอลนี่ เขาไม่มีปัญหาเท่าไหร่นักเพราะมันก็แค่ไปถ่ายแบบ โชว์ตัวตามงานอีเว้นท

รับลงนิตยสาร BL รายสัปดาห์เพื่อทดลองตลาดและมีกำหนดส่ง 2 อาทิตย์ก็เถอะ แต่เ

กินตอนที่หอบหนังสือนิยายบอยเลิฟตั้งใหญ่ไปจ่ายเงินท่ามกลางสายตาสาวๆ ฟุโจชิแบบนั้น ไม่รู้ทำไมปกนิยายแนวนี้จะต้องวาดให้มันดูอีโรติกด้วย ผู้ชายอย่างเขาถือหนังสือ

ๆ อ่านหนังสือพวกนั้นไม่หยุด อ่านแล้วก็ต้องเบ้หน้าไป

รับทำเรื่องอย่างนั้นสักหน่อย ดันทุรังอย

าลูบตา คิดไม่ออกเลยว่ามันจะรู้สึกอย่างไร แต่ก็เอาเถอะ เขาเองก็ไม่ได้อยากจะคิดมากนักหรอก สิ่งที่ควรทำตอนนี้คือก

าปากกามาจรดเขียนข้อสรุปลงไปเป็นข้อๆ อย่างเคยชิน เขาม

วามรักระหว่างผ

พศสัมพันธ์เข

มักจะตัวใหญ่และโหด

ะร่างเล็ก หน้าสวยและอ่อ

ฟซีนเยอะๆ จะได้รับความสนใจเป็นพ

นไปเมื่อครู่พลางยกแก้วก

น หน้าสวยนี่ยังพอเข้าใจได้ แต่อ่อนแอจนต้องให

อนพวกนายเอกในนิยายพวกนั้นนี่ ออกจะสูง แถมยังมีกล้ามเนื้อเหมือนผู้ชายคนอื่นทุกประการ ถึงจะมีคนเข้าใจผิดบ้

ถึงจะเป็นฝ่ายรับ ยังไงก็คือผู้ชายอยู่วันยังค่ำ เขีย

วเองที่อยากให้เป็นลงไป แต่ก็ยังคงคอนเซ็ปต์หน้าหวาน ทว่าพอมาอ่านแล้วก็เหมือนเอาตัวเองไปเป็นนายเอกยังไงไ

อกงานอีเว้นท์ เดี๋ยวได้มีคนเข

ี รู้ตัวอีกทีก็หลังจากผล็อยหลับและตื่นขึ้นมาอ

่อนคว้าโทรศัพท์มาดูหน้าจอ พอเห็นว่าเป็นชื่อของคุ

รั

นะครับอาจารย์กัลป์

ะจำได้ว่าเมื่อวานเขานัดเข้าไปคุยกับคุรุกิเรื่องแผนกา

รับ ตอนบ่

จารย์ยังไม่มาสักที ผมก็เลยโทรหาน่ะ

หายไปทันตา สายตารีบปราดไปมองยังนาฬิกาตั้งโต๊ะ พอเห็นเข็ม

.เดี๋ยวผมรีบเข้าไป

่ตื่นแน่ แต่ก็ไม่ได้ถือสาอะไรถ้าอีกฝ่ายจะมาสายเพราะช

ได้ครับ ค่อยๆ

ีบจัดการตัวเองด้วยความเร็วแสง