เขียนนิยายให้กลายเป็นรัก

ยมารยาทและเป็นการสายที่น่าเกลียดพอสมควร ดีที่คุรุกิไม่ใช่คนเคร่งครัดอะไร กัลป์เลยพอสบาย

ห้ผมเดานะ เมื่อคืนอาจารย์คงจะอ่านนิยายทั้งคืนจนไม่ได้หลับได้นอนล่ะสิ” คุรุกิว่าขำๆ เมื่อเห็นว่ากัลป์เอาแต่ก้มหัวข

ยิ้มให้อยู่อย่างกระอักกระอ่วน แต่ก็ผ่อนคล

ยๆ ไม่เป็นไรหรอก ทำงานกับผม ขอให

ทว่าจะไม่เบาใจตรงที่คุร

่ากำหนดล่ะก็ ระวังจ

าสบายใจหรือหนักใ

กัลป์ คุรุกิก็หัวเราะเสียงดัง

รู่ ผมว่าน่าสนใจดีนะ ถึงจะเป็นพล็อตตลาดก็เถอะ แต่ถ้าเปิดตัวว

่งที่ออกตามหารักแท้ด้วยการมีสัมพันธ์กับชายอื่น และการมีความสัมพันธ์กับชายแปลกหน้าพวกนั้นก็เป็นเหตุทำให้ได้เจอกับชายคนหนึ่งที่เข้ามาพัวพันกับชีวิตพร้อมก

ได้หรอกนะครับ” กัลป์ว่า ท

ชนะการประกวดจนได้เดบิวท์เป็นน

วนี่ก็เป็นนิยายบอยเลิฟที่เขาไม่เคยเขียน คนไร้ประสบการณ์เรื่อง

้คิดเรื่อยเปื่อย ออกปากชวนกลับ

เย็นขนาดนี้เลยเหรอเนี

พนักงานน้อยใหญ่ในแผนกนิยายบอยเลิฟต่างบอกลาคุรุกิเป็นทิวแถว คุรุกิเองก็ตอบรับด้วยสี

าร ซ้ำยังรูปหล่อ เรียกได้ว่าเป็นดาราได้เลย แถมยังสุภาพ ใจดี

าวๆ แผนกอื่นอีกด้วย สาวๆ พวกนั้นถึงกับขนานนามให้

ุ 30 ที่มีเสน่ห์ไม่น้อยเลยห

กิมาเป็นด้านดีของพระเอกใน

หนึ่งในพระเอก ส่วนนายเอก... อืม คนที่จะไปมีความสัมพันธ์กับคนแปลกหน

งเดินกลับห้อง สายตาก็สังเกตเห็นว่าศาลเจ้าที่อยู่ระหว่างทางที่เขาเดินผ่านทุกวันมีงานเทศกาล ไม่แน่ใจเหมือนกันว่ามีงานอะไร แต่ดูท่าทางจะครึก

เอาไปใส่ใ

จดทุกอย่างลงสมุดโน้ตคงจะไม่ไหว เขาเลยล้วงเอาโทรศัพท์ขึ้นม

นะ เวลาหัวแล่นๆ อย่างนี้ถึงได้มีอุปสร

ทานบ้างแล้วมั้งเนี

ยก็ไม่ได้ ไม่ใช่ว่าที่ญี่ปุ่นไม่มีพิธีแบบนั้น แต่เป็นเพราะเขาไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไรต่างหาก แล

าซอมซ่อและอยู่ในหลืบ ดูเผินๆ จากหน้าร้านก็จะไม่รู้ว่าเป็นร้านขายเครื่องรางหากไม่สังเกตดีๆ อ

หนเลยนอกจากเขาเท่านั้น มีอีกหนึ่งชีวิตก็คือหญ

้าพ่อหนุ่ม มอง

” กัลป์ว่าออกไปตามตรง สายตาก็ปราดมองสารพ

นมาสบตาลูกค้าเล

แบบไหนล่ะ ความรัก

็จผลอะไรแบบนี้” กัลป์แทบไม่ต้องคิดเลยว่าเขาต

รื่องรางมุมหนึ่ง หยิบเครื่อ

ะ พ่อหนุ่มมาเลื

อยู่ ตอนแรกนึกว่าเป็นขยะที่ถูกหนีบเอาไว้ แต่พอดูดีๆ แล้วไม่ใช่ มันมีรูปร่างคล้ายกับสมุดขนาดเอ 6 พอเอื้อมมือไปหยิบออกมาดูแล้ว ก็เห็นว่าเป็นสมุดอย่างที่คิดไว้จริงๆ มันเป็นสมุดที่ปกทำขึ้นจากหนังวัวตากแห้ง กระดาษด้านในเป็นกระด

ว่านี่ขายมั้ย” ว่าพ

ก ดวงตาหรี่เล็

ไปเอามาจา

้นิ้วบอกตำแหน่งที่หยิบออกมา หญิงชร

่อ หาเจอได

อีกฝ่ายรำพึงเท่าไหร่นัก ทว่าก

ดเล่มนี้มั้ยครับ ผมอย

ถูกชะตากับสมุดนี่อย่างบอกไม่ถูก ถึงจะเก่าและมีรูปร่าง

เข้ามาหาแล้วคว้าข้อมือเข

ั้ยว่าสมุดนี่