แดนตะวัน

เช่าเลยไม่ได้เตรียมต้อนรับ” คนพูดยิ้มหวานหยด ทอดสายตา

งอกขนาดนี้ ยังไม่เรียกเตรียมต้อนรับอีกเหรอ” คนรู้ทันบ่

่วางตา คนมีของดีให้โชว์ เ

” แดนตะวัน

น้ำขิงบอกเสียงอ่อนเสียงหวาน ชะม้ายชายต

นได้สติสะดุ้งโหยงหลังจา

าสติกเฮียไม่รู้หรือไง ยายนี่หนักกว่าย

ยงแล้วยกยิ้ม คล้ายอยา

ิกทำไม เจ

้ยกับน้องนะ

ยงหวาน ขัดการทะเลาะวิวาทอย่

นเห็นร่องอก แดนตะวันยื่นมือไป

กด้านและไม่คิดจะแ

ฉันเท่าลูกแตงโมยังไม่โชว์เลยวุ้ย! เด็กสาวทำเสียงในลำคอ อัญช

อกไปเลย ที่นี่บ้านเช่าไม่ใช่มูลนิธิถึงจะให้ใครมานอนฟรีๆ” อัญชัญแบม

ส่งเงินไปช่วยพ่อกับแม่ ไม่มีเงินเลยจริงๆ ค่ะ” เธอเดินมาคุกเข่า

อนยิ่งนัก ถ้าไม่โดนน้ำเย็นๆ หกใส่เสียก่อน

ม่มีแรงน่ะ” อัญชัญ

เรียกสาวน้อยเสียงหนัก ใ

วนั้นมาซับน้ำให้เขา ทำท่าทีตกอกตกใจเหมือนไม่ไ

บิ้งทำเหมือนไม่รู้ว่าเขาโกรธ แดนตะวันเป็นคนโมโหร้ายเอาการ แต่เธอ

จะไปขูดเลือดเขาทำไม” ได้ยิ

ได้ช่วยดูแลปรนนิบัติคุณแดน ถือว่าเป็นค่าเช่า

ในขณะที่หันไปมองสบตากับยายเด็

ดนตะวันหรี่ตามองอย่างไม่ไว้วางใจ แต่ดูเหมือนน้ำขิงจะไม่ได้ระแวงอะไร เธ

้ว เราต้องไปเก็บค่าเช่าอีกหลายหลัง” เธอดึงร่างสูงให้ลุกตาม แดนตะวันหัน

ที่บ้าน หน้าบานเชียวนะคะ” อัญช

ต่เป็นเด็กน้อยตาดำๆ ตัวเล็กๆ เนื้อตัวมอมแมม การเก็บค่าเช่าบ้านนั้นจะมีผู้เช่าหลากหลายประเภท บางคนก็จ่ายตรง บางค

ตรงหน้าเด็กน้อย พูดเสียง

ไม่อยู่ครับ” เด็กน

บลงไปนอนชักดิ้นชักงอบนพื้น ในข

ละทำหน้าดุเหมือนยักษ์ พอส

กัน” อัญชัญลูบศีรษะเด็กน้อยเ

ขน ท่าทางหวาดกลัวของนางทำให้อัญชัญนึกสงสารไม่น้อย สามีของนางติดเหล้า ติดการพนัน

้าตัวเล็กก็ป่วยไม่มีเงินเลยค่ะ” นางร้

่าเช่าบ้านน่ะ เอาไว้มีเมื่อไหร่ค่อยให้ก็แล้วกัน” อั

นเลยค่ะ หรือจะให้น้าไปทำงานที่บ้านใช้หนี้ก็ได้

ไปก่อนนะจ๊ะ” อัญชัญเดินตามแดนตะวันออกมาจากบ้า

าของบ้านเช่ากัน

์ร้ายกาจ เงินอยู่ในกำมืออัญชัญเมื่อไหร่เขาอด แต่เขาก็ย

ำนวนนั้นช่วยเหลือสามคนแม่ลูกนั่นเป็นแน่ แดนตะวันดูเป็นคนน่ากลัวในสายตาของคน

ีย ดีกว่ายายน้ำขิงกั

ื่นนักหนา มีปมเรื่องนมต

บนนะ” เธอเถีย

แกล้งเถียงกับเด็กคอเป็

อเถียงกลับอ

งั้นแก้ผ้

นหัวเราะลงลูกคอเมื่อแกล้งเธอได้สำเร็จ อัญชัญหน้างอมองตามแผ่นหลั

ไม่ได้ เชื่อถืออะไรไม่ได้เลย” เขาพูดลอยๆ

ื่อน คนติดกันงอมแงม ผัวน้าศรีถึงไม่ย

์พี่ชายลูกพี่ลูกน้องของแดนตะวัน ซึ่