แดนตะวัน

“"เฮีย! ขึ้นมาทำไม ทำไมไม่ไปนอนที่ห้องตัวเอง" "ทีเมื่อกี้เรียกร้องจะให้นอนด้วย" "นั่นมันเมื่อก่อนนะ แต่ตอนนี้ไม่อยากให้นอน" "ใจร้าย..." เขาบ่นอุบ ซุกหน้าเข้าหาอกอวบๆ ของเมีย "เฮีย... จะมาซงมาซุกทำไมนี่" "พอได้เฮียเป็นผัวก็จะไล่ใช่ไหม เห็นเฮียเป็นของตาย" "ไม่ใช่ อัญกลัวเฮียจะลักหลับอัญ" เธอนิ่วหน้ายังเจ็บตรงหว่างขาอยู่เลย "เฮียไม่ลักหลับหรอก ชอบแบบดิ้นได้มากกว่า โอ๊ย! หยิกทำไมนี่ ยัยเด็กซาดิสม์" "ถ้าจะนอนด้วยกันก็อย่าลามกนะคะ" อัญชัญอ้าปากหาวอีก ซุกหน้าเข้าหาหมอน แต่เขาดึงศีรษะของเธอให้มาซุกหน้าเข้าหาอกกว้างของเขาแทน "ซุกตรงนี้" "เฮียไม่ใช่หมอนเสียหน่อย" เธอบ่นเสียงอู้อี้อยู่ที่อกเขา ตาปรือด้วยความง่วง ตะกายมือกับเขากอดเขาเหมือนเขาเป็นหมอนข้าง”