icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ดวงใจแค้นแสนรัก

บทที่ 8 ตอนที่ : 8 ไฟสุมทรวง 2

จำนวนคำ:1415    |    อัปเดตเมื่อ:24/02/2022

ช่วงเย็น ทุกคนต่างแสดงความยินดีกับเขา และเห็นด้วยกับเรื่องนี้

สียอีก แปลกใจมากเลยนะคะเนี่ยที่แต่งงานตอนนี้ แ

เยอะไปกว่านี้จะมีลูกลำบาก แม่ว่าพี่เอื้อเขาคิดเรื่องนี้เอาไว

อยากให้ฝ้ายรอนานไ

ามยามดีไหมคุณฤทัย”

้วค่อยไปคุยเรื่องฤกษ์ยามกัน ว่าแต่เอื้อนัดแนะกับบ้านห

ขาตกลงกับที่บ้านก่อน ค่อ

แม่จะได้ไป

ามารดาตนเองเบา ๆ ทำให้อีกสองคนพ

องไปตัดชุดเป็นเพื่อนแม่” นางฤทัยรัตน์หันไ

อยไปแ

ดียวของบ้านกำลังจะเริ่มต้นครอบครัวใหม่กับผู้หญิ

บตื่นเต้นเล็กน้อยที่ต้องลงสระว่ายน้ำกับเขาในวันนี้ แต่เมื่อรับปากไปแล้วก็ต้องทำตามที่พูดไว้ เหมือ

ะพี่กันต์” หญิงสาวโทรศัพท์ไปบอกเขา

ำกำหนดให้เฉพาะคนมีบัตรผู้พักอาศัยถึงเข้าใช้บริการไ

นุ่มยื่นมือไปรับกระเป๋าใบใหญ่ของหญิงสาว แล้วเดิ

ิเวณสระว่ายน้ำ เห็นคู่รักหนุ่มสาวเล่นน้ำกันอยู่อีกโซนหนึ่ง ถ

ใจวันหยุดแท้ ๆ กลับไ

เลยออกไปต่างจังหวัดแน่เลย” เมื่อวานทำความสะอาดครั้งใหญ่ของบ

ลือกมุมสวย ๆ รอน้องเอยเลยนะครับ” เป็นมุมที่ค่อนข้างส่วนตัวมาก นวินมาจองไว้ตั้งแต่สระว่ายน้ำเปิดเลย เขาเกรงค

เห็นกล้ามเนื้ออกหนาแน่นตามด้วยลอนกล้ามเนื้อตรงหน้าท้อง พร้อมกับกางเกงว่ายน้ำขาสั้นหนึ่งตัว

CMLXX

บน้องเอยเห็นจ้องไม่วาง

่าพี่กันต์จ

ยไม่ชอบ

ะ ว่าแต่มันแปลว่าอะไร

ๆ กำลังห้าวสักกันทั้งแก๊งเลย” พูดถึง

ยเหมือนพี่เอื้อจะบอกว่าสักเลขวันเดื

ับน้องเอย ก็ไปส

วนเปลี่ยนเรื่องคุย เกรงว่าหากยังคุยกันเรื่อ

งเกงว่ายน้ำแค่ตัวเดียว แล้วรู้สึกร้อน ๆ หนาว ๆ ขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก วันนี้เธอพ

าง พรธีรามาในชุดเดรสแขนกุดสีขาวลายดอกไม้น่ารัก เป็นผ้าพลิ้วดูบางเบาสวมใส่สบาย มัดผ

ค่ะ” หญิงสาวใช้เวลาเลื

เล่นก็ม

วค่ะพี่กันต์แค่น

อไปก่อนเลยนะครับ พี่

ังเขาเดินจากไปแล้ว ก่อนหน้าก็พยายามไม่มองต่ำกว่

เปิดรับโบนัส

เปิด
ดวงใจแค้นแสนรัก
ดวงใจแค้นแสนรัก
“"น้องเอยกลับบ้านได้แล้วครับ" เสียงเรียกของคนด้านข้างทำให้คนที่นอนเหม่อหันหน้ามามองเขาอย่างงุนงง "คะพี่กันต์ ว่าอะไรนะคะเมื่อกี้นี้" พรธีราเอียงหน้าถามเขาเหมือนคิดว่าตัวเองฟังผิดไป "ค้างห้องพี่ไม่ได้นะครับ" นวินตอกย้ำในสิ่งที่เธอได้ยินก่อนหน้านี้ "เหรอคะ" หญิงสาวไม่คิดจะนอนค้างห้องของเขาอยู่แล้ว แค่แปลกใจทำไมเขาพูดเหมือนไล่หลังเสร็จสมอารมณ์หมายแบบนี้ "พี่ไม่เคยให้ผู้หญิงคนไหนค้างที่ห้องนี้ ไม่เว้นแม้แต่น้องเอยนะครับ" พรธีราเหมือนถูกเขาตบหน้าฉาดใหญ่ หญิงสาวดึงผ้าห่มขึ้นปิดเนินอกเอาไว้ มองเขาเหมือนคนแปลกหน้า สีหน้าและแววตาของเขาแตกต่างจากเดิม ราวกับหน้ามือหลังมือไม่มีผิ "ทำไมมองพี่แบบนั้นล่ะครับ" รอยยิ้มของคนพูดดูเจ้าเล่ห์จนอีกคนนึกใจเสีย หัวใจเต้นแรงเม็ดเหงื่อผุดขึ้นตรงขมับ แล้วเอ่ยเสียงสั่น ๆ ออกมา "เอยนึกว่าเราเป็นแฟนกันเสียอีก" "หืม พี่เคยบอกแบบนั้นเหรอครับ" (ดวงใจแค้นแสนรัก)”