icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ดวงใจแค้นแสนรัก

บทที่ 7 ตอนที่ : 7 ไฟสุมทรวง

จำนวนคำ:1464    |    อัปเดตเมื่อ:24/02/2022

ุมท

ิดละหน่อย แต่ทำบ่อยทุกวันไม่เคยหยุด กลายเป็นความสม่ำเสมอและเคยชินของฝ่ายหญิงไป จากร้านนวด

ยนะครับน้องเอย สระว่ายน้ำอย

ะพี่กันต์” พรธี

ี่แหละ แต่พี่ไม่มีเพื่อนคนอื่นเขาไปว่ายเป็นกลุ่มเป็นก้อน มีพี่คนเด

ือนตัวประหลาดหรอ

บน้องเอย” เขาอ้อนแบบที่เคยทำมาตลอดสองเด

เรางดไปสปากัน

งนี้เจอกัน พี่จะ

่มแล้ว แอบรู้สึกว่าตัวเองใจกล้าเกินไปหรือเปล่า ที่ร

วมนี่ยัยเอยไ

สินีนั่งรออยู่ในห้องรับแขกเพียงลำพัง ไม่เห็นพี่ชายของเ

เดรสสีชมพูเปิดไหล่ทั้งสองข้าง ผมถูกรีดจนเรียบดูเงางาม มีนัดกับพี่ชายของเธอ

่นะคะว่าแต่วันนี้หยุดอยู่บ้านเ

้งใหญ่ค่ะพี่ฝ้าย เลยหยุดกันทั้งห

เห็นเอื้อบอกเลยว่าหยุดทั้งบริษั

ะพี่ฝ้าย แล้วนี่มีคนไป

้เอง นวลเข้าไปเอาน้ำในครัวบ

ไปเรียกพี่เอื้อให้ ฝากบอกนวลว่าไม่ต้

่บอกนวลให้ ขอบใ

้างกับคนรัก ส่วนคนเป็นน้องสาวก็ปลีกตัวไปเดินเล่นสวนหย่อมข้างบ้าน ปล่อย

มีความรักอยู่เลย” กานต์สินีพูดกับคนรักด้วยความสงสั

แต่รอให้เจ้าตัวบอกเองดีกว่า น้องเอยโ

น้าตาแฟนของน้องเอยเป็นยังไง

ป็นคนดีเท่านั้น ถึงจะผ

ๆ ไม่เห็นคนดูแม้แต่ที่นั่งเดียว ตอนแรกนึกว่าหนังยังไม่ฉายคงยังไม่เข้ามากั

ดีออก” พัสวีบอกแล้วเอนหลังกับพนักโซฟา ที่มีหมอนใบใหญ่หนุนหลังอีกที ที่นั

ะเป็นส่วนตัวอย่างที่เอื้อว่าจริง ๆ” กานต์สินีนอนเอ

ยแสนสวยของหญิงสาวคนหนึ่ง ทุกภาพที่เคลื่อนอยู่บนหน้าจอ ล้วนแต่เป็นภาพแอบถ่ายทั้ง

บแต่งงาน

ิ้มให้อย่างอ่อนโยนหญิงสาวก็หัวเราะออกมาเบา

ม้ช่อโตถูกยื่นไปให้คนรัก พร้อ

เบา ๆ ยื่นมือออกไปรับช่อดอกไม้มาถือไว้ ใ

ทางการสักที ว่าไงครับตกลงแต่งงานกันเลยนะฝ้าย” พัสวียิ้มกว้าง ๆ รอความตอบจากฝ่

ธอสวมแหวนหมั้นของเขาอยู่ก่อนหน้าแล้ว วัน

กานต์สินีเพิ่งนึกออกว่าท

” พัสวีไม่ตอบแต่รอยยิ้มของเขาบ

รักอีกครั้ง มือของกานต์สินีถูกพัสวีกุมเอาไว้แบบหลวม ๆ ก่อนที่นิ้วทั้ง

เปิดรับโบนัส

เปิด
ดวงใจแค้นแสนรัก
ดวงใจแค้นแสนรัก
“"น้องเอยกลับบ้านได้แล้วครับ" เสียงเรียกของคนด้านข้างทำให้คนที่นอนเหม่อหันหน้ามามองเขาอย่างงุนงง "คะพี่กันต์ ว่าอะไรนะคะเมื่อกี้นี้" พรธีราเอียงหน้าถามเขาเหมือนคิดว่าตัวเองฟังผิดไป "ค้างห้องพี่ไม่ได้นะครับ" นวินตอกย้ำในสิ่งที่เธอได้ยินก่อนหน้านี้ "เหรอคะ" หญิงสาวไม่คิดจะนอนค้างห้องของเขาอยู่แล้ว แค่แปลกใจทำไมเขาพูดเหมือนไล่หลังเสร็จสมอารมณ์หมายแบบนี้ "พี่ไม่เคยให้ผู้หญิงคนไหนค้างที่ห้องนี้ ไม่เว้นแม้แต่น้องเอยนะครับ" พรธีราเหมือนถูกเขาตบหน้าฉาดใหญ่ หญิงสาวดึงผ้าห่มขึ้นปิดเนินอกเอาไว้ มองเขาเหมือนคนแปลกหน้า สีหน้าและแววตาของเขาแตกต่างจากเดิม ราวกับหน้ามือหลังมือไม่มีผิ "ทำไมมองพี่แบบนั้นล่ะครับ" รอยยิ้มของคนพูดดูเจ้าเล่ห์จนอีกคนนึกใจเสีย หัวใจเต้นแรงเม็ดเหงื่อผุดขึ้นตรงขมับ แล้วเอ่ยเสียงสั่น ๆ ออกมา "เอยนึกว่าเราเป็นแฟนกันเสียอีก" "หืม พี่เคยบอกแบบนั้นเหรอครับ" (ดวงใจแค้นแสนรัก)”