icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

พยศรักพญามาร

บทที่ 5 ตอนที่ 5

จำนวนคำ:1990    |    อัปเดตเมื่อ:24/02/2022

นท

าร์ หน้าก็...เอื๊อก

ตัวดีๆ ไม่สร้างปัญหาด้วยการวิ่งหนีเหมือนเมื่อกี้อีก ซึ่งคราวนี้ฉันไม่รับรองนะว่าหนูจะอ

ี่จับเอาตัวไปต้มยำทำแกงหรอกนะ” ตอบกลับ

าหนูแมวเหมียว” ไอรินตอบกลับเสียงสูงลิ่วอย่

งเดียวเท่านั้นคือหนูไม่ได้เป็นคุณนายใหญ่” เสียดายอยู่เหมือนกัน การได้เป็นคุณนายใหญ่ คือจ

นะเท่าเทียมกับคุณนายใหญ่ มีเงินเดือนให้ทุกเดือ

้าทำเรื่องชั่วๆ หลอกพาฉันไปสังเวยไอ้เสี่ยเฒ่าตัณหากลับ” สวนกลับเสียงลอดไรฟัน ว่าแล้วเชียว นังอสรพิษ ในสมองมีแต่ความคิดต่ำๆ ชั่วๆ

กรอดๆ ดวงตาลุกวาวด้วยเปลวเพลิงแห่งความโกรธเกรี้ยว สาวเท้าถอยไปด้านหลังทีละน

ความกลัวขู่ออกไปเสียงเขียว ชี้มือชี้ไม้มั่วไปหมด

้น เอ๊ะ...หรือว่าสี่สิบกว่าฉันก็ไม่แน่ใจนะ” ไหล่กว้างเลิกขึ้น เธอเองน่ะไม่รู้อายุจริงและที่มาของเสี่ยบุญชัยเลยสัก

ชายชาตรี งามสง่าอย่างกับเจ้าชาย ไม่ได้อ้วนพุงพลุ้ยอย่างที่หนูคิดนะ ไม่แน่แค่หนูเห็นหน้าเสี

รก หัวใจเต้นตึกตักๆ รัวอย่างกับกลองเพล แอบเก็บไปนอนฝันอยู่หลายคืน คิดแล้วก็อยากย้อนวัยกลับไปเป

เป็นประกายวาววับ เกือบจะยื่นข้อเสนอให้เธอ แต่ก็สงวนท่าทีเอาไว้ ค่อยๆ พาตัวเข้ามาใกล้ชิ

กมากเปื้อนคาวโลกีย์นะ พอได้เจอกับสาวน้อยไม่ประสาก็ย่อมจะหลงใหลเป็น

อยไม่ขาดมือ ไอรินก็ทนไม่ได้ กายอวบอัดสั่นเทิ้มด้วยความอิจฉาริษยา เธอไม่ยอมให้มีวันนั้น ไม่ยอมให้นังล

ะ อย่ามาเอาฉันเข้าไปเกี่ยวข้องด้วย ฉันไม่อยากเป็นอีหนูของใคร” กวาดสายตามองไล่ทั่วร่างไอริน

ดึงเก็บเอาไอ้รอยตีนกา แล้วหาพวกเครื่องสำอางดีๆ

แกน่ะรีบเอาตัวมันไปให้พ้นๆ หน้าฉันเลย เด็กบ้าอะไร เขาหาสิ่งดีๆ ให้กลับทำยังกับถูกพาไปเชือด อ้อ...อย่าลืมเงินฉันด้วย

จะบอกว่าพวกแกเป็นพวกจับผู้หญิงไปขาย อย

ไปดีๆ จะดีกว่าไหม จะได้ไม่ต้องเจ็บตัว” หนึ่งในสามคนซึ่งยืนฟังหนึ่ง

แหละ ไม่ได้จะชม เห็นมาหลายรายแล้วละ แรกๆ ตอนไม่พบนายก็ดื้อรั้น ร้องแสบแก้วหูพวกเขา ไม่...ไม่ อยู่นั่นแหละ แต่เจอหน้านาย เจอคารมลูกอ้อน ลูกล่อ ลูกชนของนายเข้า ไม่กี่

ียวปากนุ่มแทบจะฉีกถึงใบหู ขยับยกปลายเท้าเล็กน้อยด้วยท่วงท่าสบายๆ เพ

” ชี้มือใส่หน้าแต่ละคน ยิ้มหวานเ

วยซิ แตะแรงๆ หน่อยเดี๋ยวก็เขียวช้ำขึ้นมาแล้ว อย่างนี้เจ้านายของพี่จะไม่ว่าเอาหรือไงที่ทำให้ฉันมีริ้วรอยน

แหม...อยู่ด้วยกันตั้งหลายปี จะไม่รู้ได้ยังไงล่ะ เธอถูกเล่นงานมานักต่อนักแล้ว แค้นจนแทบกระ

เปิดรับโบนัส

เปิด
พยศรักพญามาร
พยศรักพญามาร
“"ปล่อยเหมียวนะไอ้คนบ้า ปล่อยช้าน!..." สองมือทุบไปบนแผ่นหลังกว้างเต็มแรง แล้วสิ่งที่เธอได้กลับมาเรียกน้ำตาให้หยดไหลออกจากสองเบ้าได้อีกชุดใหญ่ เผียะ!! เผียะ!! "ถ้ายังขืนทำตัวเรื่องมากมีปัญหาอีกนะแมวเหมียว ฉันตีไม่เลี้ยงแน่ คราวนี้แหละจะนั่งไม่ได้เป็นวันๆ เชียวละ" ขู่เสียงลอดไรฟัน "ไอ้คนใจร้าย ไอ้พี่วินใจร้าย" ทุบบนหลังแกร่งอย่างระงับอารมณ์เอาไว้ไม่ได้ มาทำกับเธออย่างนี้ได้ยังไง ไม่รักไม่ว่า แต่ทำไมถึงไม่รักษาน้ำใจกันบ้างเลย เห็นเธอเป็นคนไม่มีเพื่อนไม่มีฝูง ไม่มีผู้ใหญ่คอยดูแล รังแกได้รังแกเอาใช่ไหม คอยดูนะ คนไร้ญาติอย่างนี้แหละ จะทำให้ร้องดังอ๊ากเลยเชียว "อย่าเผลอนะ เหมียวจะหนี ไม่อยู่กับคนใจร้ายอย่างพี่วินแล้ว" เมื่อรู้ว่าเผลอหลุดปากพูดอะไรไป แม้จะไม่ตั้งใจก็ตามที แต่มันก็สายไปเสียแล้ว”