icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เล่ห์ร้ายทรายสิเน่หา

บทที่ 6 ตอนที่ 6

จำนวนคำ:1946    |    อัปเดตเมื่อ:25/02/2022

นท

ดาย ถ้าให้อินซอฟเปิดห้องให้ก็ดีนะซิ จะได้มีความสุขกับมัดหมี่เสียในคืนนี้เลย กายแกร่งขยายใหญ่เสียจนปวดร้า

งเนื้อถึงตัวแบบนี้ ถ้าพี่มัดหวายรู้เข้ามีหวังโกรธเป็นไฟแน่ เพียงแค่นึกถึงพี่สาว เรือนกายที่กำลังอ่อนระทวยและพร้อมจะเดินทางไปในทุ่งกว้างก็

้ไปตามใบหน้าขาวเนียน ที่ถึงแม้จะอยู่ในความมืดเพราะแสงไฟส่องมาไม่ถึง แต่กระนั้นก็ยังได้รู้

ร่างบอบบางที่มีเสื้อผ้าติดกายอย่างหมิ่นเหม่ จมหายไปบดเบียดกับกายแกร่งที่ไม่รู้ว่ากระดุมเสื้อสูทตัวใหญ่และเสื้อเชิ้ต

ี่นะ ไม่งั้นมัดหม

จะมีเสื้อผ้าติดกายหรือว่าไม่มี เลือกเอาเองนะสาวน้อย” อย่างที่บอกให้รู้ว่าเอาจริง มือใหญ่ลากไล้วนเวียนรอบๆ แผ่

ปากสั่นระริกจนต้องรีบขบกัดเอาไว้ มือเล็กเรียวเย็นเฉียบเหมือนกับน้ำแข็งรีบจับรั้งมือใหญ่ให้หยุดกับที่ อีกมือก็รีบจับเสื้อ

แล้วต้องการอะไรจา

มีมือเล็กจับมือใหญ่เอาไว้ แต่ก็ขัดขวางไม่ให้ปลายนิ้วยาวใหญ่ขยับไล้ผิวเนื้อข

ารตัวเธอไ

ร่งเหมือนกับคีมเหล็ก ร่างหนาดันร่างบางแนบชิดผนังห้อง ขาแข็งแกร่งข้างหนึ่งแทรก

าวเนียนเบาๆ พอให้เป็นรอยเหมือนกับโดนใครจูบมาเพื่อตีตราจอง “จำไว้นะมัดหมี่ ต่อไปนี้ห้ามใ

ปากนุ่ม มือใหญ่ลากไล้วนเวียนจิกทึ้งดึงเอาชุดสวยหล่นไปกองที่เอวคอดกิ่ว ส่วนชั้นในตัวเล็กก็ตกลงไปกองอยู่ปลายเ

สองมือจิกทึ้งเสื้อตัวใหญ่ ลมหายใจหอบแรงเหมือนกับคนที่กำลังจะจมน้ำ ปากอวบอิ่มอ้

มติ่งหู ปลายลิ้นสากร้อนซอกซอนเข้าไปในช่องหนูนุ่ม ซุกไซ้ขบเม้มไปต

ิ ขบเคลื่อนไปประทับบนเรียวปากนุ่มบดคลึงแรงๆ อยู่สองสามครั้ง จึงได้ยอมปล่อยร่างน้อยให้เป็นอิสระ

ด้วยเกรงกลัวภัยจากหนุ่มร่างใหญ่ที่ยังคงอิงแอบแนบชิด อีกทั้งปลายนิ้วยาวใหญ่ยังลา

นว่าไม่ใช่มั้ง เพราะตัวเธอ...” มือใหญ่

อยมัดหมี่

็ไ

อนหายใจอย่างโล่งอก แต่แล้วริมฝีปาก

้องไปต่อกับฉัน

หมี่ไม่ใช่ผู้หญิง

ูดไป แต่มือใหญ่ก็ยังคงทำงานอย่างไม่ยอมให้สองปทุมถันอวบอิ่มได้อยู่อย่างสบาย ปลายนิ้วยา

็แว่วเข้าหูมา แล้วถึงจะไม่แน่ใจว่าคำพูดหวานๆ และท่าทางเอียงอายมีจริตที่พี่สาวแ

ๆ ลากไล้ไปตามแขนใหญ่อย่างกึ่งกล้ากึ่งกลัว หัวใจเต้นแรงและเร็วเหมือนกับจะทะลุออกจากอก

วและก็คุยกันดีๆ ล่ะค่ะ ทำแบบนี้มัดหมี่ตกใจ.

้วยความจัดเจนก็ให้รู้ว่าหญิงสาวข่มความอายและกลัวไว้ภายใน ดึงเอาความกล้ามาต่อส

เปิดรับโบนัส

เปิด
เล่ห์ร้ายทรายสิเน่หา
เล่ห์ร้ายทรายสิเน่หา
“"ทีนี้เจ้าก็อาบน้ำให้เราได้แล้วใช่ไหมฮะดียะห์ แต่ถ้าเจ้ายังขัดขืนไม่ทำตามที่เราต้องการ เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อครู่จะเกิดขึ้นใหม่ ที่คราวนี้เราไม่รับประกันนะว่าจะหยุดยั้งอารมณ์ปรารถนาในกายได้หรือเปล่า" น้ำเสียงนุ่มทุ้มและแหบพร่าดังข้างใบหูนุ่ม ถึงจะมีผ้าเนื้อหนาขวางกั้นอยู่ แต่ก็ยังกางกั้นความร้อนผ่าวจากปากหนาที่ขบเม้มติ่งหูไม่ได้ "ค่ะ...ค่ะ..." กัญญาพัชรรีบทำตามอย่างเผลอไผล ใบหน้าขาวสวยแต่งแต้มด้วยรอยยิ้มสดชื่นและแจ่มใส ดวงตาเป็นประกายพราวระยับ ก่อนที่ดวงตากลมโตจะเบิกกว้าง เมื่อรู้ตัวว่ากำลังทำอะไรอยู่ มือเล็กเรียวที่ลากไล้ไปทั่วลำตัวแกร่งหยุดชะงัก ปลายเล็บแหลมคมจิกลงไปบนอกกว้างจนคนที่นอนเอนตัวอิงถังไม้อยู่ถึงกับสะดุ้ง "ทำอะไรน่ะฮะดียะห์" "โอ๊ะ! ขอประทานอภัยเพคะองค์นาสเซอร์ หม่อมฉันเผลอคิดอะไรเพลินไปหน่อย" กัญญาพัชรรีบเอ่ยปากขอโทษ แต่ใบหน้านั้นแต่งแต้มด้วยรอยยิ้มจนดวงตาเป็นประกายอย่างถูกอกถูกใจ อีกทั้งมือเล็กที่ลากไปทั่วกายใหญ่จากที่เคยแผ่วเบาและนุ่มนวลก็เป็นแรงขึ้นอย่าง "โอ๊ย! เราเจ็บนะฮะดียะห์" "ตายแล้ว หม่อมฉันขอประทานอภัยเพคะองค์นาสเซอร์ หม่อมฉันไม่ได้ตั้งใจ" 'นิดหน่อย แต่ตั้งใจมากถึงมากที่สุด'”