เล่ห์ร้ายทรายสิเน่หา

นท

งบางตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ถึงแม้จะอยู่ท่ามกลางแสงไฟเรียบร้อยแล้ว แต่ในตอนนี้แม่สาวมัดห

ตรงๆ เพราะชายหนุ่มตรงหน้าก็ปกปิดใบหน้าด้วยหน้ากากสีดำสนิท ดวงตาที่อยู่ใต้หน้ากาก

ท้าแข็งแกร่งค่อยๆ เดินเข้าไปหาอย่างเชื่องช้า เหมือนกับราชสีห์จ้องตะครุบเหยื่อแสนโอชะ ใบหน้าคมเข้มมีรอยยิ้มเล็กน้อยตรงมุมป

งอย่างที่แผ่ซ่านมาจากกายใหญ่ โอบล้อมเรือนกายบอบบางเหมือนกับราชสีห์ตัวใหญ่ยักษ์กับหนูตัวน้อยนิด ใบหน้าสว

ะ ระ...เราเคยเจอ

าก อย่างน้อยตอนนี้ก็ได้รู้และมั่นใจแล้วว่าแม่สาวมัดหมี่ยังไม่มีแมลงใดๆ ไต่ตอม แต่ถ้าใ

กว่านะ” มือใหญ่คว้าเอวเล็กคอดและดึงอย่างรวดเร็ว จนเรือนกายบอบบางถลาเข้าไปซุกอย

ื่อแรกที่ได้เห็นแม่สาวน้อยมัดหมี่ถลาเข้ามาซบอกอุ่น มือใหญ่จับรั้งแขนเรียวยาวที่พยายามยกขึ้นประทุษร้ายกายแ

ือนกับมีใครเอากลองใบใหญ่มาตีอยู่ แต่ความโกรธเพราะถูกล่วงเกินจากชายหนุ่มซึ่งไม่เคยรู้จักก็มีมากอยู่ ทำให้พยายามเอาตัวรอดจากอารม

หน้าเธอชัดเจนหน่อยนะสาวน้อย” ฟารฮานเปลี่ยนสรรพนามเรียกม

ับไปทั่วใบหน้ารูปไข่ อีกทั้งมือใหญ่ที่ว่างอยู่ก็ไม่ยอมอยู่นิ่งเฉย ลากไล้ไปทั่วลำตัวบอบบาง ไม่ว่าแตะไปตรงจุดใดก็ทิ้งค

ู่กับจุมพิตวาบหวามและเรียกร้อง ลมหายใจหอบพร่าเหมือนจะหายใจไม่ออก จำต้องเปิดริมฝีป

กออกไป ดูดกลืนซอกซอนหาความหอมหวานจากโพรงปากนุ่มอิ่มเต็มอย่างชื่นฉ่ำใจ แม้จะนอนกับผู้หญิงมากหน้าหลายตา แต่ไม่เคยมีใครทำให้รู้สึกอิ่มเอมและมีความ

ัมผัสกับปทุมถันกลมกลึงอย่างถนัดถนี่ที่ความนุ่มหยุ่น ทำให้เขาคิดถึงจนอดใจไม่ไหวต้องรีบปิดปากอิ่มด้วยมือหนา ก่อนละริมฝีปากอุ่นร้อน

กับสัมผัสของฉ

ึ้น มีหวังเมื่อมัดหมี่เดินเข้างานคงจะต้องเป็นที่จับตาของหนุ่มหลายๆ คน ใบหน้าคมซบซุกกับเนินทรวงขาวผ่อง ขบเม้มริมฝีปากหนาร้อนว

งทึ้งเสื้อผ้าตัวใหญ่ พร้อมเอนกายบอบบางอิงแอบแนบชิดร่างหนาแกร่ง ลมหายใจหอบเป็นห้วงๆ ด

นวดลำขาเรียวยาวแผ่วเบา ใบหน้าคมซบซุกขบเม้มริมฝีปากหนาอุ่นร้อนกลับขึ้นไปใหม่ ริมฝีปากหนาขบเม้มปลายติ่งหู และรอฟังคำตอบ

กายอย่างรวดเร็ว สองมือเล็กที่จับเสื้อตัวใหญ่ไว้สั่นเทา ใบหน้าขาวสวยแหงนหงายไ

่าไหร่แล้วหืม...” มือใหญ่ลากไล้บีบนวดเรือนกายบอบบางผ่านผ้าเนื้อนุ่มเข้าไปกอบ

ซัลจาร์ไท คอร์ปอร์เรชั่

แนบชิดและมีความสุขกับแม่สาวมัดหมี่ แต่เมื่อยังอยู่ในสถานที่ที่ไม่เหมาะสมก็คงทำได้เพียงแค่เอาเปรียบเล็กๆ น้อยๆ ไปก่อน แต่คนอย่างเขาไ