icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

เล่ห์ร้ายทรายสิเน่หา

บทที่ 4 ตอนที่ 4

จำนวนคำ:1941    |    อัปเดตเมื่อ:25/02/2022

นท

รียวยกขึ้นลูบแผ่นหลังเพื่อนรักอย่างปลอบประโลม พร้อมทำเสียงราวกับเป็นแม่ตัวน้อยปลอบลูกน้อย ทำให้ปิยาพ

หวายให้ทำโทษที่กล้าทำร้ายน้องสาวสุดที่รัก” มือเล็กยกขึ้นลูบแข

สีหน้าท่าทางเหมือนลิงหลอกเจ้าอีก ดูซิถ้าฉันเอาเรื่องนี้ไปฟ้องพี่มัดหวายใคร้...ใครกันแน่ที่จะโดนลงโ

มีหวังพี่มัดหวายไม่ให้เค้าไปไหนมาไหนคนเดีย

ไถหาเอาประโยชน์เข้าหาตัวเองซะงั้น ทำเอาจันฑ

า เอาเถอะเรื่องมันแล้วไปแล้ว ทีหลังก็หัดโทรมาบอกซะม

่ยอมให้แบตเตอรี่โทรศัพท์หมดอีกแล้วครับป๋ม” ศีรษะทุยได้รูป

้ง ได้ยินเสียงนังเก้งกวางวี้ดว้ายมาจากในงานว่าเจ้าช

รู้ว่าฉันสนใจอยู่อย่างเดียวคือจะได้รางวัลหรือเปล่าเท่านั้นเอง สร้อยคอทองคำหนักยี่สิบบาทนั่นไง” ปิยาพัชรพู

ด้รางวัลอะไร ให้เก็บหางบัตรเอาไว้ หลังงานเลิกให้ไปรับรางวัลปลอบใจที่แผนกบุคคลละแก”

พร้อมมองตามไป แต่ได้เห็นเพียงหลังไวๆ ของสาวน้อยที่ท

่นมาอยู่ในอ้อมกอดก็ดีซินะ แต่...คงไม่หรอก เพราะยังไงซะอินซอฟจะต้องเช็กข้อมูลทุกอย่างให้มั่นใจเสียก่อน

ทษนายด้วย” ร่างหนาใหญ

ยจะมีเวลาไปสืบหาข้อมูลให้ฉันได้ไงกัน” มือใหญ่ตบบนบ่ากว้างของลูกน้องคนสนิท อินซอฟเป็นทั้งเพื่อนรักและลูกน้องคนส

ายถูกลอบโจมตี ดีว่าจับตัวคนร้ายได้หนึ่งคน ถึงไอ้เจ้านั่นจะปากแข็ง ไม่ยอมซัดทอดถึงผู้บงการใหญ่ แต่ก็ได้กล่าวคำ

นที่เข้ามาร่วมงานลับๆ ด้วยครับ” อินซอฟรายงานอย่างละเอียด แต่แม้จะป้องกันไว้อย่างดีแล้วก็ตาม แต่ก็ไม่ควรตกอยู่ในความประมาท เพราะพวกคนร้าย

้องมีความระมัดระวังหลายเท่านัก แล้วฉันก็ไม่อยากให้พวกมันหัวเราะเยาะลับหลัง ว่าเจ้าชายฟารฮานน้องชา

เข้าไปในงาน แต่แล้วสายตาก็ไปสะดุดกับสาวสองนางที่กำลังยืนหัวเราะคิกคัก มือก็ตัก

ก็ร้างหญิงข้างกายมานานพอสมควรแล้วเหมือนกัน นับตั้งแต่ย้ายตัวเองมาพำนักอยู่ที่ประเทศไทย ถึงตอนนี้ก็สองปีกว่าแล้วนี่นา ถ้าหา

รรมของเพื่อนสนิท รอยยิ้มเล็กๆ ผุดขึ้นที่มุมปากด้านหนึ่ง จะว่าไปตอนนี้อินซอฟเองก็อายุหลายปีแล้วเหมือนกัน แต่ยังไม

ยนะเพื่อน กลัวจะต้องตื่นเอาตอนกลางดึก” ฟารฮานพูดน้ำเสียงยิ้มๆ และเกือบจะเดินไปหาปิยาพัชรแล้ว แต่นึกขึ้นมาได้ ถ้าเปิดเผยตัวในตอนนี้

ยังอินซอฟ คนที่เราเชิญมา

ไม่กี่น

วางจานอาหารลงบนโต๊ะแล้วก้มกระซิบกระซาบอะไรบางอย่างกับแม่สาวชุดเ

ก็ลองไปตีสนิทกับแม่สาวชุดเหลืองทองนั

ายครั

ต้องห่วงหรอก” มือใหญ่ตบลงบนบ่ากว้างแรง

เปิดรับโบนัส

เปิด
เล่ห์ร้ายทรายสิเน่หา
เล่ห์ร้ายทรายสิเน่หา
“"ทีนี้เจ้าก็อาบน้ำให้เราได้แล้วใช่ไหมฮะดียะห์ แต่ถ้าเจ้ายังขัดขืนไม่ทำตามที่เราต้องการ เรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อครู่จะเกิดขึ้นใหม่ ที่คราวนี้เราไม่รับประกันนะว่าจะหยุดยั้งอารมณ์ปรารถนาในกายได้หรือเปล่า" น้ำเสียงนุ่มทุ้มและแหบพร่าดังข้างใบหูนุ่ม ถึงจะมีผ้าเนื้อหนาขวางกั้นอยู่ แต่ก็ยังกางกั้นความร้อนผ่าวจากปากหนาที่ขบเม้มติ่งหูไม่ได้ "ค่ะ...ค่ะ..." กัญญาพัชรรีบทำตามอย่างเผลอไผล ใบหน้าขาวสวยแต่งแต้มด้วยรอยยิ้มสดชื่นและแจ่มใส ดวงตาเป็นประกายพราวระยับ ก่อนที่ดวงตากลมโตจะเบิกกว้าง เมื่อรู้ตัวว่ากำลังทำอะไรอยู่ มือเล็กเรียวที่ลากไล้ไปทั่วลำตัวแกร่งหยุดชะงัก ปลายเล็บแหลมคมจิกลงไปบนอกกว้างจนคนที่นอนเอนตัวอิงถังไม้อยู่ถึงกับสะดุ้ง "ทำอะไรน่ะฮะดียะห์" "โอ๊ะ! ขอประทานอภัยเพคะองค์นาสเซอร์ หม่อมฉันเผลอคิดอะไรเพลินไปหน่อย" กัญญาพัชรรีบเอ่ยปากขอโทษ แต่ใบหน้านั้นแต่งแต้มด้วยรอยยิ้มจนดวงตาเป็นประกายอย่างถูกอกถูกใจ อีกทั้งมือเล็กที่ลากไปทั่วกายใหญ่จากที่เคยแผ่วเบาและนุ่มนวลก็เป็นแรงขึ้นอย่าง "โอ๊ย! เราเจ็บนะฮะดียะห์" "ตายแล้ว หม่อมฉันขอประทานอภัยเพคะองค์นาสเซอร์ หม่อมฉันไม่ได้ตั้งใจ" 'นิดหน่อย แต่ตั้งใจมากถึงมากที่สุด'”