เพลิงหัวใจไฟเสน่หา

ผู้เขียน: ปูริดา

บทที่ 1 ตอนที่ 1

จำนวนคำ:1941 | อัปเดตเมื่อ：25/02/2022

นท

ชร” บุษย์น้ำพราวถามน้อ

บัดความใคร่ หญิงสาวก็ฟาดงวงฟาดงา น้อยใจบิดาและมารดาอยู่เป็นพักใหญ่ หาว่าพ่อไม่รักพี่สาวบ้าง หาว่าพ่อกับแม่ส่งพี่สาวไปตกนรกบ้างแหละ หลาย

มตอบ ได้แต่นั่งทำหน้าเศร้า แล้วเมื่อลงกับใครไม่ได้ บุษย์น้ำเพชรเลยหันไ

มควงสาวไม่ซ้ำหน้า และไม่เว้นแต่ละวัน ทำเอาบุษย์น้ำเพชรถึงกับเต้นเป็นเจ้าเข้า รีบลากมือบุษย์น้ำพราว

ต่งงานของพราวกับเสือ พนักงานอีกหลายสิบชีวิตก็ต้องตกงาน พวก

ณบุหงาได้แต่โอบกอดบุษย์น้ำเพชร ใบหน้าภรรยาคู่ทุ

่คนงานต้องตกงานด้วย” บุษย์น้ำเพชรยังคงถามอย่างไม่เข้า

้เราเป็นบุคคลล้มละลาย เพชรทนได้หรือลูก” คุณบุหงาถามลูกสาวคนเล็ก น้ำตาคนเป็นแม่ไหลอาบแก้ม ทำไมเธอจ

ได้ถ้าหากคนที่รักมีความสุข แต่...พ่อกับแม่จะต้อ

ครัว ในขณะที่บุษย์น้ำพราวนั่งฟังอย่างสงบ ยิ่งได้ฟังเหตุผลของบิดาก็พอที่จะเข้าใจ และทำใจยอ

...ผู้หญิงคนไหนก็ตาม แต่เข

า...อีตาพยัคฆ์จ

ธอไม่ว่า แต่ไอ้การที่ประกาศจนหนังสือพิมพ์ทุกฉบับลงข่าว มันดูถูกและเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของพี่สาวเธอแ

ยู่หน้าตึก VV กรุป คนหนึ่งมีท่าทางตื่นกลัวนิด

ไม่แต่งงาน แต่เพชรไม่ยอมหรอกนะ ยังไงก็ต้องคุยกันให

ที่ให้พี่สาวเธอไปทำอะไรเกี่ยวกับงานแต่งงานคนเดียวเธอไม่ว่า

กให้รู้ว่าเธอกลัวชายหนุ่มที่อยู่ในห้องทำงานชั้นบนสุดของอาคารเพียงไหน แค่รู้ว่าต้องแต่งงานกับพยัคฆ์เ

ตาดุใส่เหมือนกับชื่อนะหรือ” บุษย์น้ำเพชรบีบมือพี่สาวให้

่ทั้งคน เพชรไม่ยอมให้นายเสือขา

่..

ญิงดีกว่าค่ะ” บุษย์น้ำเพชรดึงแขนพี่สาวเดินลิ่

มาณ 200 เมตร และมีการนำต้นไม้ประดับมาวางเป็นจุด ๆ บุษย์น้ำเพชรต้องคอยดึงร่างพี่สาวให้

รานะพี่พราว เจอไม่ทำงานแบบนี้ เพชรจะไล่ออกให้หมดเลย” บุษย์น้ำเพชรกัดฟั

ั๊

โซฟาสีน้ำตาลมะฮอกกานีสนใจแต่อย่างใด พยัคฆ์ยังคงกกกอดซอกซอนจมูกและปาก

ย” บุษย์น้ำเพชรที่แม้จะตื่นตกใจ และอายกับภาพที่เห็นแต่ก็ยังตั้งสติได้เร็วกว่าพี่สาวท

เนียบนโซฟาแม้แต่น้อย แล้วยังจะมีบราเซียลูกไม้สีขาว ลอยมาตกอยู่ตรงหน้

ปหยุดที่แจกันดอกไม้สดที่ตอนนี้เหี่ยวแห้งคาแจกัน ภายในมีน้ำใสพอประมาณ หญิงสาวรีบหยิบมันและวิ่งไปห

้า

น ๆ และออกกลิ่นเหม็นตุ ๆ ราดลงไป ดับไฟพิศวาสในกายเขา

นอยู่ใกล้ ๆ กับพี่สาวทันที พร้อมกับหัวเราะอย่างสะใจ เธอยกไหล่ขึ้นเล็กน้อย ในดว

ายใจแรงๆ เพื่อระงับอารมณ์ที่มันกำลังปะทุ เมื่อสามารถข่มความเจ็บปวดและรวดร้

ละเข้ามาในห้องทำง

างอย่างสะใจที่ได้ทำร้ายเขา แล้วตวัดสายตาคมดุไปที่อ

สิ้นสุดบท

บทถัดไป

เปิดรับโบนัส

เปิด

เพลิงหัวใจไฟเสน่หา

ปูริดา โรแมนติก

“"ฉันไม่ได้บ้านะน้ำพราว" "อ้าว...ก็อาการที่นายเป็นมันใช่นี่น่า อยู่ดีไม่ว่าดีทำตัวเหมือนกับคนบ้าที่ยาหมด เลยอาละวาดใส่คนอื่นเขาไปทั่ว แล้วไปโกรธใครมาอีกล่ะ แต่ฉันไม่น่าจะถามเลยนะที่ทำให้นายเต้นเป็นเจ้าเข้าแบบนี้ได้ ก็มีเพียงแค่คนเดียวเท่านั้นแหละ" หญิงสาวยิ้มหยันให้อย่างที่รู้ว่าตัวเองไม่น่าจะคิดผิด สีหราชหันมองคนที่กำลังพูดจ๋อยๆ อย่างไม่เกรงกลัวเขาด้วยสายตาขุ่นขวาง "ไม่ต้องมาทำตาแบบนั้นเลยตาบ้า ไม่กลัวแล้ว คนอะไร บ้าได้ไม่มีวันหยุดจริงๆ ผู้หญิงคนไหนได้นายเป็นสามีนี่คงจะต้องเป็นคนมีกรรมอย่างหนักแน่" "ไม่รู้เหมือนกันว่าใคร แต่ที่แน่ๆ นะกำลังพูดจ๋อยๆ จนลิงจะหลับอยู่ไงล่ะคนหนึ่ง" ****************** "ชาติหน้าเถอะน้ำเพชร เธอเป็นของฉัน! เป็นของฉันคนเดียวเท่านั้น!" จมูกโด่งกดไปใบหน้าและลำคอระหงพร้อมกับที่เสื้อผ้าที่หญิงสาวและตัวเขาเองใส่ หลุดออกจากร่างกายของทั้งคู่ด้วยสภาพฉีกขาดไม่สามารถนำมาใส่ซ้ำได้อีกแล้ว ชายหนุ่มมือเรียวที่ผลักดันใบหน้าและร่างกายเขาออกตรึงไว้เหนือศีรษะ "ไม่นะนายเสือ...." บุษย์น้ำเพชรเริ่มกลัวจนหัวใจแทบจะหยุดเต้นเมื่อเจอความโกรธของพยัคฆ์ หญิงสาวพยายามหนีให้พ้นจากปากและกายใหญ่ที่จับต้องร่างกายของเธออย่างรุนแรง ดวงตากลมโตเบิกกว้างน้ำตาเอ่อล้นคลอเบ้าและซึมออกมาอย่างหักห้ามไม่ได้”