ฝนโปรยในสายหมอก

บ้านให้ลูกเข้าไปในบ้าน ส่วนเธอก็ยังยื

รับเด็ก ขานรับแม่ทั้งที่ยังมัวเห่อของเล่น

ักและรดน้ำให้ผักที่ปลูกไว้ ม่านฝนก็เดินมาหา

แหงนหน้ามองแม่ยิ้มจนเห็นฟันน้ำนม แล้วคล

งด้านหลังบ้าน และพัดลมตั้งโต๊ะกับเพดาน เมื่อเห็นลู

ลังพิงเบาะนั่ง พูดเสียงเล็กเสียงน้อยแต่ไม่ย

ี้ มันเก่ามาก บางวันติด บางวันไม่ติด และตอนนี้ก็เช่นกัน ต้องใช้วิธีทุบข้างๆ ตัวเครื

ตร้าแมนครับ” เด็กน้อยกระโดดเหยงๆ ดีใจที่

กเด็ดขาด เข้าใจที่แม่บอกไหม” ม่านฝนรู้ว่าแสงเหนือเป็นเด็กที่เช

อนตะแคงบนเบาะนั่ง สายตาประกายมีความสุขก็

เหรอค

เธอก็เอาผ้าห่มเน่าของแกมาห่มให้ แล้วก่อนที่

อดเวลา เธอยิ้มเมื่อเห็นลูกไม่งอแง ก็ทำอาหารได้โดยไม่

นาทีต่

ตื่นได้แล

ธอรีบสาวเท้าเข้านั่งข้างลูกที่นอนหลับปุ๋ย มือหนึ่งจับหุ่นไอ้มดแดงสามตัว

้ลำบากแค่ไหน แม่ก็จะไม่ทิ้งหนู แม่จะเ

ดวงตาเมื่อเห็นลูกขยับ แล

ุกขึ้นนั่ง ก่อนที่จะแหงนหน้ามองแม่ เด็

หนานุ่มบนกระหม่อมน้อยให้เข้าทรง แล้วพยัก

องแขนก็กอดคอแม่ไว้แน่น เมื่อม่านฝนอุ้มลุกขึ้น ใบห

้มย้วยของแก ก่อนย่อตัวเก็บของเล่นเ

ม่ปล่อยให้นั่งบนเบาะปูติดพื้น เด็กน้อยก็ทำตา

เป็นข้าวต้มใส่ผสมกับไข่น้ำ ซึ่งอาหารช

แม่บอก มือจับช้อนไม่ค่อยถนัดตักข้าวใส่ปาก

รั

อย่างสดใสร่าเริง เพียงเท่านี้ คนเป็นแม่อย่างเธอก็มีความสุข แม้ว่าหญิงสาวจะไม่มีใคร แต่ก

สุขข

วามทุกข

เสร็จ แล้วจึงพาลูกเข้าไปในห้องนอน ก่อนที่จะพาลูกไปอาบน้ำ

องน้

ยองๆ อยู่ตรงข้างกะละมังที่มีน้ำอุ่นและหุ่นสามตัวลอยอยู่ในนั้น เด็กน้อยไ

้กันของลูกทำให้ม่านฝนอมยิ้ม เธอกำลังถอดเสื้อ

ดงครับ” แสงเหนือหันไปยิ้มให้แม่ แล้วกลับมา

เสื้อผ้าเสร็จแล้ว ม่านฝนก็เรียกลูก เธอนั่งพ

อนหัวไปด้านหลัง นั่งขาขนาบเอวคอดอยู่บนตักแม่ ความคิด

่งที่เธอหาคำตอบให้ไม่ได้ ก่อนยิ้มชิดปากของลูกเพื่อกลบเกลื่อน ไม่กล้ามองดวงตาสีเข้

ับตาปี๋ทำตามคำบอกของแม่ พูดอู้อี้เมื่อคุณแม่จูบต

่านฝนพยายามพูดไม่ให้เสียงสั่นบอกลูกชาย ถึงในห้วงลึกของหัวใจจะรับ