icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ฝนโปรยในสายหมอก

บทที่ 5 chapter5

จำนวนคำ:1625    |    อัปเดตเมื่อ:25/02/2022

ับแม่” แสงเหนือถามพร้อมทั

กเมื่อได้พูดโกหกลูกทุกครั้ง เวลาแกถามหาพ่อของตัวเอง จะให้เธอบอกลูกได้อย่างไร ในเมื่

จะได้รับความรักจากจากแม่จนล้นหัวใจ แต่เด็กก็คือเด็ก เมื่อเ

ก็พอ” คำพูดของเด็กน้อยที่ถามซอกแซกทำให้ม่านฝนหาคำต

อหัวเราะคิกคักเสียงดังลั่น ลืมคำพูดและเลิก

ผมให้” ม่านฝนลมห

็รีบสระผมและอาบน้ำให้ลูกรัก และเมื่อ

ครับ” แสงเหนือยืนกางแขนกางขาให้แม่เช็ดต

น้ำและใส่เสื้อในห้องน้ำ จากนั้นจึงเดินออก

สงเหนือที่นอนเล่นอยู่บนที่นอนรีบลุกข

ป้งและครีมเสร็จแล้ว ม่านฝนก็หันมาอุ้มลูก

แสงเหนือไม่ลืมเอาหุ่นไอ้มดแด

ะประตูห้องนอนแล้ว เธอก็คลานเข่าเข้าไปนั่งบน

เด็กน้อยหันไปหยิบหนังสือนิทานกา

น แล้วล้มตัวนอนตะแคงข้างเข้าหาลูก แขนเล็กข้างหนึ่งใช

น้อยกอดแม่ด้วยแขนและขา พร้อมทั้งพูดอ

ล่อมลูกน้อยและตัวเองด้วยคำพูดและการกระทำ ถึงอากาศภายในห้องจะร้อนอบอ้าวมากแค

ข้าวของเครื่องใช้ทันสมัย บนเตียงนอนหนานุ่มขนาดใหญ่ มีสองเรือนร่า

ติมาครางเสียงเสียวซ่าน ร้องขอให้สามีทำแรงๆ เม

ายเมื่อตัวเองกำลังจะถึงจุดหมาย เขาทำตามเมี

ชุอยากทำท่า

นชายแข็งแรงยังแช่อยู่ในร่องเนื้อสีน้ำตาล สองมือใหญ

ิกสุขหรรษามากจนรูขุมขนลุกซู่ เมื่อความแข

สียงดังกรอดๆ ใบหน้าบูดเบี้ยวเงยขึ้นมองเพดาน มือหนารั้งสะโพกงอนพร้อมทั

ของเขาผสมผสานเหงื่อของตัวเอง ทำให้ชุติมาซ่านอย่างหลงใหลครางเสียงหิวกระหายอย

วงตาสีนิลไหวสะท้านจ้องแสงไฟจากโคมไฟบนเพดานอย่างเลื่อนลอยเหมือนหัวใจของเขาในเวลานี้ เมื่อเสียงงอแ

งหมอกมีคนรักอยู่แล้ว และในวันที่จะบอกแม่ว่า ‘เขาจะแต่งงานกับม่านฝน’ ชายหนุ่มก็ต้องล้มทั้งยืนเมื่อคุณโฉมวิล

มื่อสาม

แสงหมอกเดินเข้าไปหาแม่ ซึ่งสีหน้าของนางเค

อกลูกชายให้นั่ง ทั้งที่ยังสาละวนเอาภาพถ่าย

วเหวี่ยงมันทิ้งกระจายเต็มโต๊ะ เพราะไม่อยากมองภาพอุบาทว์ของแฟนสาว ที่เขากำลังจะบอกแม่ว่าจะแต่งง

ใจเบาๆ เมื่อรับรู้ว่าแสงหมอกได้ซื้อคอนโดฯ อยู่กับม่านฝน ซึ่งหญิงสาวยังเป็นนักศึกษา และยังเป็นเด็กฝึกงาน

เปิดรับโบนัส

เปิด
ฝนโปรยในสายหมอก
ฝนโปรยในสายหมอก
“"ฮือออ" เด็กน้อยแสงเหนือยิ่งส่งเสียงร้องไห้ ใบหน้าน่ารักที่ซบอยู่บนทรวงอกอิ่มนั้นแหงนขึ้นมองหน้าแม่ แล้วหันไปมองห้างสรรพสินค้า "สุดหล่อของแม่เงียบได้แล้วนะครับ" น้ำตาของลูกทำให้ม่านฝนหัวใจแตกสลายร้าวราน เธอหายใจเบาๆ ผ่อนออกมาช้าๆ แล้วก้มลงจูบหัวของแก "แม่ครับ เหนืออยากได้เกมนินเทนโดครับ" เด็กน้อยไม่ยอมฟังคำปลอบขวัญ ยิ่งสะอื้นไห้ปนคำพูดเมื่อแหงนหน้ามองแม่ "ถึงบ้านแล้ว เดี๋ยวแม่ซื้อหุ่นไอ้มดแดงให้นะครับ" ม่านฝนกลั้นน้ำตาไว้จนขอบตาแดงช้ำ เธอก้มลงหน้าผากชนหน้าผากของลูก กระซิบเสียงสั่นเครือชิดปลายจมูกโด่งคมเหมือนพ่อของแก "จริงนะครับ" คำพูดของแม่ทำให้เด็กน้อยหยุดร้องไห้ แต่ใบหน้ายังซบอกของแม่อยู่ แขนข้างหนึ่งก็กอดเอวคอดแม่ไว้แน่น อีกข้างก็กอดเจ้าตุ๊กตาเสือเน่าไว้แน่นเช่นกัน "จริงสิครับ" ม่านฝนรับปากลูกได้ เพราะเธอเห็นร้านค้าในหมู่บ้านมีของเล่นขายราคาไม่ถึงร้อยบาท ซึ่งพอซื้อให้ลูกได้ "แม่ครับ เหนือจะเอาสองตัวนะครับ ที่ร้านยายสายมีอุลตร้าแมนขายด้วยครับ" เด็กน้อยพูดอ้อนแม่ปนเสียงหายใจยาวๆ ยามสะอื้นไห้ "ถ้าเหนือหยุดร้อง แม่จะซื้ออมยิ้มให้เหนืออีกสองอันเลยเอาไหมครับ" ดวงหน้าหล่อแม้แววตาดวงเข้มก็คล้ายคลึงผู้ชายที่ทำให้หัวใจของเธอเป็นแผลเหวอะ ม่านฝนก้มลงจูบดวงตาคู่นั้นด้วยความรักและขมขื่น "อึกกก เหนือหยุดร้องไห้แล้วครับ" แสงเหนือเกาะลำคอของแม่กระชับแน่นพร้อมทั้งยิ้มยิงฟัน จนคุณแม่อดใจไม่ไหวจูบหอมฟันน้ำนมของแก "เป็นผู้ชายห้ามร้องงอแงนะครับ อายคนอื่นเขารู้ไหม" เมื่อลูกน้อยยังส่งเสียงสะอึก ม่านฝนก็กระซิบเสียงเบาบอกให้ลูกมองคนรอบข้างในรถ "เหนืออยากถึงบ้านเร็วๆ จังครับ เหนืออยากได้ของเล่นครับ" เด็กน้อยอายจนพวงแก้มย้วยแดงเป็นลูกมะเขือเทศ เมื่อได้หันหลังไปมองสายตาหลายคู่ที่จับจ้องอยู่”