icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon
ตะวันส่องจันทร์

ตะวันส่องจันทร์

ผู้เขียน: 56040789
icon

บทที่ 1 chapter1

จำนวนคำ:1836    |    อัปเดตเมื่อ:25/02/2022

าชี

นภรรยาพี่แล้ว

ระหม่อมของเธอ ทำให้จันทร์ฉัตรก

ร์รัก

นทร์ก็จะจบแล

ึ้น ดวงหน้าหล่อของเขาโน้มลงมา ปากหยักประ

นี้รู้ว่าจันทร์เป็นภรรยาพี่...พี่จะพาจันทร์

่ะ

้นฟ้าไม่ใช่สิ่งที่หญิงสาวต้องการ เธอต้องการเพี

ลูกกับจันทร์ อยากให้จันทร์เป็นแม่ของล

ูกจะได้ไม่ลำบาก’ ถูกเรียวปาก

พูดค

สูงเท่าชายหนุ่ม แขนทั้งสองข้างเ

รรยาพี่ต้องไม่ร

งน้อยจนเท้าของเธอลอยเหนือพื้น ทำให

้องไห้ พี่ก็อย่าพู

กแกร่ง ฟังเสียงหัวใจของเ

นทร์ ดูแลจันทร์เองนะ มอบชีวิ

ียงเธอคนเดียว ดังกึกก้องแข่งกับเสียงฟ้าร้องคำรามพิโรธ ‘ครืนน’ ช่างขัดกับการกระทำของตะวันฉาย ชายหนุ่มใช้เท้าเหยียบ

เดี๋ยวนี้!

นตายที่หายใจได้ จิตใจของหญิงสาวเลื่อนลอย ดวงตาเต็มไปด้วยน้ำตาเหมือนสายน้ำฝนที่กระหน่ำลงมาอย่างหนัก

๊นน

ด!!” โ

!!! ระว

ากอด เมื่อรถบรรทุกหินวิ่งฝ่าสายฝนมาด้วยคว

ยเรียกรถพยาบาลให้ผมทีครับ...ฮืออ...จันทร์ พี่ขอโทษ ฟื้นข

ยบาดแผล น้ำฝนเจิ่งนองเต็มถนนกลายเป็นสีเลือดแดงสด ชายหนุ่มล้มทั้งยืน ร่างโตทรุดนั่

วเบา ในเวลานี้ เขาสติแตก พูดพร่ำเพ้อเหมือนคนบ้า ตะวันฉายอุ้มร่างไร้

ลเอกชนแห

หญ่เกาะผนังห้องเดินไปยืนตรงประตูห้อง แล้วเดินกลับมานั่งเก้าอี้ ทำอยู่แบบนี้เป็นสิบครั้ง และนี่ก็เป็นอีกรอบที่เขาเดินไปยืนอยู่ต

าย

่นหัวใจจึงยกมือขึ้นทุบตรงหน้าอกด้านซ้าย เมื่อได้เห็นสภาพของลูกเขย นางไม่รู้ว่าเลือดที่เปื้อนเ

าเพ

ังไปมองมารดาของภรรยา แต่เสียงครางเหมือนหญิงชราเจ็บปวดคล้าย

.” คำว่า ‘มาอยู่โรงพยาบาล’

าติของคนเ

งหน้าของวันเพ็ญ นางยืนไม่ไห

รรยาของผมเป็นยังไงบ้างครับ” ตะวันฉายซ

ยอาการโคม่ามากครับ” หมอสีหน

งตาแดงก่ำเจ็บหัวใจเมื่อนึกถึงเรื่องราวก่อนหน้าที่น้องจะเกิดอ

ครับที่ไม่สามาร

น ซึ่งเป็นหมอเองที่ทำหน้าที่แทนตะวันฉายเข

์...ลู

ี้ นางนิ่วหน้าเจ็บที่ขั้วหัวใจ อ

นคนกำลังจะตาย เขาไม่มีแรงจะเดินจึงคลานเข่า

คุณสองคนจะต้องร

ันฉายหยุดหายใจ เขาหายใจเข้าออก

ยบไม่มีคำ

ือเย็นเฉียบของวันเพ็ญไว้ บีบเบาๆ เพื่อเป็นการปลอบขวัญ เขาร้องไห้ไม่มีเสียง มีเพีย

าทสายตาฝ่อ คนป่วยอาจจะ...” หมอเว้นระยะการพูด ก่อนที่จะ

ร?” คำพูดของหมอทำให้ตะวันฉายหน้าซีด เ

ยื่อหุ้มเส้นประสาทตาค่ะ” นางพยาบาลออ

วยนะคะ” วันเพ็ญร้องไห้สะอึกสะอื้น นางอ้อนวอน

เปิดรับโบนัส

เปิด
ตะวันส่องจันทร์
ตะวันส่องจันทร์
“"กลับไปตอนนี้ก็ยังทันอยู่นะครับ ถ้าขืนคุณฉายช้ากว่านี้ คุณอาจจะเสียใจไปตลอดชีวิตเพราะอาจจะไม่มีโอกาสได้เจอหน้าคุณจันทร์อีกเลยก็ได้นะครับ" เสียงของกาวินทำให้ตะวันฉายเดินหนีไปยืนตรงตู้โชว์ แววตาสีเข้มหวั่นไหวเหมือนหัวใจของตัวเองที่เต้นอย่างแรง มองมือของตัวเองที่กำลังลูบสัมผัสใบหน้างามของน้องในกรอบรูปที่ตั้งอยู่บนโต๊ะโชว์ 'ใช่! นายพูดถูก ฉันกลับไปหาจันทร์ตอนนี้ยังทัน เพราะฉันรู้ว่าจันทร์กำลังรอฉันให้ไปปลอบขวัญเธอ' ตะวันฉายตอบคำถามลูกน้องในใจ "ไปหาคุณจันทร์เถอะครับ อย่าฝืนหัวใจของตัวเองเลย" กาวินอยากให้เจ้านายไปหาจันทร์ฉัตรก่อนที่ชายหนุ่มจะกลับไปใช้ชีวิตใหม่ที่ต่างประเทศอย่างถาวร "พี่รักเธอเพียงคนเดียวนะจันทร์ฉัตร...พี่รักเธอ อยากกอด อยากหอม อยากใช้ชีวิตร่วมกับเธอ" คำพูดของกาวินทำให้ตะวันฉายพูดเสียงสั่นอยู่ในลำคอตีบตัน ดวงตาสีเข้มกักกลั้นน้ำตาแห่งความร้าวรานไม่ให้ไหลจนแดงก่ำ เขาไม่อาจทนมองรอยยิ้มสดใสของน้องที่อยู่ในรูปได้จึงเดินหนีไปยืนตรงหน้าต่าง "พี่คิดถึงเธอ ใจพี่จะขาดตายอยู่แล้ว จันทร์" ตะวันฉายกลืนกินเสียงสะอึกลงคอแหบแห้ง จุกและแน่นหน้าอกมากเวลานี้ เขาหันมองไปทางไหนก็มีแต่ความมืดมิด เปรียบเสมือนหัวใจของเขาที่ดำดิ่งมืดบอด มองหาทางออกให้กับตัวเองไม่ได้เลย ตะวันฉายใจร้าวแตกละเอียดเมื่อต้องตัดสินใจที่จะจากน้องไปจริงๆ ทั้งที่ยังรัก...”