ตะวันส่องจันทร์

ลังใหม่ พร้อมด้วยรถอีกหนึ่งคัน คงจ

จไม่ออก เมินหน้าหนีแกล้งทำเป็นไม่ได้รัก ไม่สนใจม

วามหมายเลยใช่ไหม...พี่ตีราคาความรักข

่มยัดเยียดใส่มือ เธอก็ฉีกสมุดธนาคารพร้อมทั้งโฉนดที่ดินและโฉนดบ้าน

งสิ เธอน่ะเป็นผู้หญิงที่

งหน้างาม เขากลบเกลื่อนแกล้งทำเป็นโกรธ โดยการทำร้ายน้องให้เจ็บช้

ันทร์ฉัตรครางเสียงสั่นระริกเมื่อ

เพราะบ้านหลังนี้ ฉันจะขาย แล้วฉันก็จะย

ฮือๆ” จันทร์ฉัตรร้องไห้โฮ เม

อ ว่าเด็กนั้นเ

งใหญ่ยืนเต็มประตูก่อนที่เขาจะเงยหน้ามองหน้าน้อง

ด้วยการนอกใจนอกกายยังไม่พอ พี่ยังปฏิเสธไม่ย

บตรวจครรภ์ออกจากกระเป๋าสะพาย ความเจ็บร้าวหัวใจทำให้จันทร

้นอย่างรุนแรงเจ็บไปทั่วหน้าอกด้านซ้ายเมื่อพูดสิ่งที่ขัดกับหัวใจ ‘พี่ต้

อจะขาดตายอยู่แล้วเมื่อสัมผัสรับรู้จากแววตาสีนิล มันช่างว่างเปล่า ไม่มีความรักความห่ว

เขารีบเดินเข้าไปยืนทางด้านหลังแล้วคว้าร่างน้องมากอดไว้ มือทั้งสองข้างที

ดพี่...ฮืออ” จันทร์ฉัตรสะอื้นไห้จนเหนื่อย เธอหยุดดิ้นข

อบูดเบี้ยวเพราะความหน่วงหัวใจ เกยคางบนหัวไหล่บาง เขากัดฟันจนเส้นเลือดตรงขมับปูด เสียงแค้นเคืองสั่นเทา

้วย...จันทร์จะรอพี่ที่นั่น” พูดจบจันทร์ฉัตรก็ใช้กำลังที่มีดันคนตัวใหญ่ให้ออกห่าง แล้ววิ่งหน

..พิ...พ

ียด ตะวันฉายวิ่งฝ่าสายฝนตามน้อง ทรมานเจ็บหน่วงไปทั่วอกด้านซ้าย เมื่อเห็นน

่นจากภวังค์ ดวงหน้ามีคราบน้ำตาเงยขึ้นจากฝ่ามือของตัวเอง ความร้าวรานเจ

นคนเซ็นเอ

ลังของวันเพ็ญ เขา

กัดจนเลือดไหล แต่เป็นหัวใจของเขาเองที่เจ็บเพราะตัวเขาเป็นคนเหยียบขยี้ด้วยเท้าของตัวเอง ตะวั

้างของคนป่วยใช้การไม่ได้แล้ว หมอต้องรีบผ่

่ไหมครับ” ตะวันฉายล้มทั้งยืน ร่างโตเซถอยหลังชนผนังห้องไม่มีแม้

งง

วันเพ็ญช็อกอย่างกะทันหันดวงตาทั้งสองข้างเหลือกค้างมีน้ำตาไหลอ

่า เมื่อเขาไม่สามารถเข้าไปรับร่างของแม่ยายไว้ได้ ร่างโตตะเก

ยนะ” วันเพ็ญรู้ชะตาชีวิตของตัวเอง คำพูดแต่ละคำ

..ผมผิดไปแล้ว” ตะวันฉายเ

วหัวใจเหมือนถูกของแหลมๆ มาทิ่มแทงจนทำให้ใบหน้า

่าเป็น อะไรนะครับ

ตะวันฉายกอดวันเพ็ญด้วยแขนข้างเดียว ส่วนอีกข้างก็คอยเช็ดเล

น้าสิ...ฉะ...ฉาย...จ

ครับ ผ

ารผิดปกติทางกายและใจ ปากเบี้ยวดวงตาเหลือกถ

อบอก เขาอุ้มวันเพ็ญให้นอนบนรถเข็น ชายหนุ่มยืนเคว้งคว้างไม่รู้จะไปห้องไหนดี ซ้ายคือห้องของเมียที่นอ