ตะวันส่องจันทร์

น้ำตาแห่งความเจ็บปวดไหลอาบหางตาเมื่อนึกถึงรถคันนั้นที่วิ่งเข้ามาชนจนร่างของเธอกระเด็นกลิ้งไปชนขอบ

ครับ?” หมอบอกพร้อมทั้งส

ับหญิงอื่น ทุกคำพูดของเขาที่ขับไล่เธอให้ออกไปจากชีวิต ตะวันฉายไม่

รับ” คุณหมอพูดให้กำลังใจคนป่วยเสียงไพเราะอ่อนโยน และคุณหม

จันทร์ฉัตรกรีดร้องผสมเสียงสะอึกไห้อยู่ในลำคอตีบตัน เธอร้องไห้ไม่มีเสียง

่จะมีลูกอีกยังมีครับ” เสียงทุ้มนุ่มหูของหมอไม่ได้ทำให้คนป่วยหายโศกเศร้

นเดียวแบบนี้...ฮืออ” จันทร์ฉัตรฝืนคำหมอ สะบัดข้อมือข้างที่มีเข้มน้ำเกลือให้หลุดจากมือ

องข้างโอบกอดตัวเองไว้เมื่อความหนาวเหน็บร้าวรานหัวใจเข้ามาเยือน เธอร้องไห้จนน้ำตากลายเป็นสา

จเบาๆ บอกให้นางพยาบาลช่วยจับตัวคนเจ็บให้นอนหงาย หมอสงสารคนเจ็บหน้า

ยไม่ได้ทำให้เธอเจ็บ แต่เธอเจ็บร้าวรานแผลเหวอะช้ำเลือดช้ำหนองในข

ตรค่อยๆ ลืมตานะครับ” คุณหมอบอกให้นา

รคะ?” จันทร์ฉัตรยกมือขึ้นลูบตาของตัวเอง เธอกะพริบเปลื

ก้มหน้ามองมือของตัวเองที่

งามซีดของคนป่วยทำให้คุณหมอสงสารจับใจ เขาไม่อยากเล่าเรื่องเลวร

ำตาไหลซึมเข้ามา ในเวลานี้ไม่มีอะไรที่จะทำให้จันทร์ฉัตรเสียใจและอยากตายไปกว่าการได้รับรู้ว่าลู

ถช่วยคุณได้ ตะ...” ‘ตาของคุณใช้การไม

กแล้ว เพราะตาของฉั

..

์ฉัตรเจ็บหัวใจ จุกแน่นหน้าอกจนหายใจไม่ออก เธอร้องไห้ไม่มีเสียงมีเพียงน้ำใสๆ ไห

ไม่ว่าจะเป็นลูกในท้อง ดวงตาคู่งาม มารดาล้มป่วยอาการสาหัส นอนหายใจด้วยเครื่องช่วยหายใจอยู่ในห้องไอซียู ยังไม่พอ

ใบหน้างามเศร้าหมองซีดไม่มีสีเลือดนิ่งเฉย ดวงตากลมโตหวานเยิ้มเอ่อล

” คุณหมอนึกถึงเจ้าของดวงต

หมออย่างสงสัย เธอเอียงหูฟังคุ

สงค์ที่จะอ

็เอาโทรศัพท์ออกมา เข้าโปรแกรมอินสตราแก

ยบ เธอไม่ตอบและก็ไม

อนไขจากเ

เป็นปมผูกโบ ดวงตากลมโตคลอน้ำใสๆ ไม่ยอมกะพ