ตะวันส่องจันทร์

่รักเธอ พี่ต้อง

บเข็มน้ำเกลือบนหลังมือของน้อง ชายหนุ่มใจสลายเมื่อได้จูบรอยแผลบนเปลือกดวงตาคู่งามทั้งส

ดลงใบหน้าขาวทำให้หญิงสาวที่กำลังสะลึมสะลือห

ยวพี่

ก่อนที่จะเดินออกจากห้องเพื่อออกไปโทรศัพท์นั้น ชายหนุ่มได้กระซิบเสียงชิดดวงตาทั้งสองข้างอีกครั้ง และจู

ร๊

่วเบา แต่ก็ยังทำให้หญิงสาว

้นนั่ง มือยกขึ้นไขว่คว้าหารอยอบอุ่นเมื่อครู่นี้ ถึงจะ

..พี

มห้อง มือบางสั่นไหวลูบไปตามรอยสัมผัสอ่อนนุ่มบนใบหน้าของตัวเองไล้ลงมาแตะตรงกล

กเตียง มือคลำสะเปะสะปะหาไม้เท้าสำหรับคนตาบอด และเมื่อได้ไม้เ

ท้าได้ดีกว่าเมื่อวานอีกนะครับ” คุณหมอบอกให้นางพยาบ

ณหมอ เธอใจสลาย ยิ้มเยาะหัวใจอันช้ำหนอง หลงตัวเองมา

ห้องน้ำหรือคะ” นางพย

เดินเองได้” จันทร

ะเมื่อถึงเตียง ก็ช่วยพยุงจันทร์ฉัตรให้ขึ้นไปนั่งเอนหลั

นะครับ” คุณหมอยืนตรงปลายเตียง เขาเงย

กะพริบมองตามเสียงของหมอ

อเห็นหญิงสาวนิ่วหน้า ขณะเขา

็นใบหน้าของคุณหมอและนางพยาบาล เมื่อเสียงของนางพยาบาลดังอยู่ด้านซ้าย เธอก็หั

รยิ้มเบาๆ ยอมรับความจริงที่เกิดขึ้นแบบไม่ทันต

ที่แย่กว่าคุณ แต่พวกเขาก็ยังอยู่ได้ด้วยตัวเอง”

ร์ฉัตรพยักหน้าหงึกๆ เธอไม่ได้แสดง

อดนะ” คุณหมอทำหน้าที่ตรวจสุขภาพและดูอาการของหญิงสาวว่าทุกอ

ของผมนะ” คุณหมอเอ่ยชื่อและนามสกุลของตัวเองให

รื่อง คุณพยาบาลด้วยค่ะ” จันทร์ฉัตรเงยหน

ันทร์ฉัตรโ

าวเรียบร้อยแล้ว คุณหมอแ

นางพยาบาลออกไปตอนไหน แต่เธอรู้สึกว่าห้องทั้งห้

็นเยือกจับหัวใจ จันทร์ฉัตรน้ำตา

ห่วงแม่ อยากกลับบ้าน แต่ทำไมพอถึงเวลาจริงๆ เธอกลับไม่อยากจะออกจากห้องนี้ ไม่

นาทีต่

นจิตใจจึงวิ่งออกจากห้อง เข้าไปถามนางพยาบาลหน้า

ร โยธากิจ” นางพยาบาลอ่

องนางพยาบาลทำให้ตะวันฉายต้องยืนยันโดยการให้ดูบัตร

ฉัตรออกไปแ

ไงครับ

งดุ หล่อนรีบก้มหน้าเช็กชื่อคนป่วย เมื่อเห็นชายหนุ่มไม่เชื่อ นางพยา

ทรศัพท์จะทำให้พลาดโอกาสได้ปลอบขวัญน้องยามเธอตื่น ตะวันฉายหัน

้วค่ะ” นา

คุณค

ดินไปตามทางตรงไปที่หน้าลิฟต์

ั้นล่างแน่เลย’ ตะวันฉายค

่อลิฟต