icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

รุกฆาตนางร้าย

บทที่ 6 ชื่อเสียง

จำนวนคำ:1464    |    อัปเดตเมื่อ:25/02/2022

ละครฟอร์มยักษ์ของช่อง เร

บแล้ว

ิวไปถ่ายกันถึง

คร

ูห้องแต่งตัวเข้ามา เธอจึงยกมือไหว้พร้อมเอ่ยทักทายเสียงสดใส พลอยทำให้อีกหลายคนที่ถูกนางเอกสาวเมินใส่

สดีค่

้มาเป็นเพื่อนลูกชายทำงานส่งยิ้มให้

รดูสวยขึ้นนะคะ” คำชมจากริต้าถึง

มคนแก่ให้ตั

ี่ลูกน้ำ” ริต้าหันมาถามลูกคู่

ยมากจริงๆ ผิวพรรณเปล่

าให้ป้ากินบ่อยๆ ไม่กินก็ตื้อให้ป้ากินอยู่นั

เท่านั้นเอง ก่อนจะหันไปคุยกับทีมงานของรายการต่อ โดยมีริต้าคอยฟังอยู่ข้างๆ เธอแสดงออกถึงความสนิทสนมกับพระเอกหนุ่

ังเป็นพลุแตกกลายเป็นคู่ขวัญที่ยากจะหาใครมาเทียบ เวลานี้เธอกับเขานั้นเปรียบเหมือนดาวค้างฟ้าที่

ต่เขากลับไม่ยอมใจอ่อนเสียที ส่วนคิมหันต์เองก็พอจะรู้ว่าริต้าคิดและต้องการอะไร แต่ทว่าเขากลับไม่ได้ชอบเ

าธิทำงาน และวันนี้ก็มีเรื่องให้ชายหนุ่มได้เซอร์ไพรส์ เมื่อ

สายตามองให้ชัดๆ ว่าเขาไม่ได้จำคนผิด ก่อนจะเกิดความสงสัยว่าถ้าเธอเป็นดาราทำงานในว

ัวเองว่าจะดังเป็นพลุแตกมากขนาดไหน ใครจะรู้จักหรือไม่ แต่

มากที่ได้เป็นส่วนหนึ่งของละครเรื่องนี้ รวมทั้งจะมีโอกาสได้ทำงานกับพระนางคู่ขวัญคู่จิ้น

ิง แต่ริต้ากลับไม่ชอบใจที่เห็นทุกคนปลื้มปลายฝนแบบนั้น แม้จะไม่ชอบแต่สีหน้าของเธอก็ยังคงยิ้มแย้ม เพราะตลอดช่วงอัดรายการมีแฟนคลับขอ

ันทีที่สิ้นสุดการอัดรายการ คิมหันต์และริต้าจึงยืนโอบกัน

หมือนคู่รักมากกว่าคู

์แหวนที่เธอสวมติดนิ้วตั้งแต่เริ่มอัดรายการ แต่กลับไม่มีใครเอ่ยถาม กระทั่งช่วงพักเบรกก่อนออกมาให้ส

่นแหวนอะไร

ค่ะพี่ๆ ไม่มีอะไร” เอ่ยจบริต้าก็พย

...หรือว่ามันคือแหวนวงพิเศษจากพี่คนสนิทคนข้างๆ เอ่ย” ป

จริงๆ ค่ะ พอดีริต้าชอบใส่แหวนพวกนี้แล้วบังเอิญพ

่นเพราะคิดเองว่านี่คงเป็นคำสั่งในการส

สวมไว้ที่นิ้วนางข้างซ้

งข้างขวาไม่ได้ เลยต้องย้ายมาใส่ข้างซ้ายแทนน่ะค

ะยังไงๆ แล้

เปิดรับโบนัส

เปิด
รุกฆาตนางร้าย
รุกฆาตนางร้าย
“เธอ...ไม่ได้ร้ายเหมือนฉายาที่ได้รับ เธอ...อ่อนนอกแข็งใน แต่ใครๆ กลับติดภาพว่าเธอร้าย เธอแรง เขา...คือเจ้าของฉายาพระเอกหน้าหล่อ ขวัญใจสาวๆ แต่กลับไม่อาจคว้าหัวใจนางร้ายเบอร์หนึ่งมาครองได้ แต่ในเมื่ออยากได้ เขาจึงต้องใช้ใจเพื่อคว้าใจเธอมา +++++++++ "พะ...พี่คิมคะ" คนในอ้อมกอดพยายามปลุกชายหนุ่มให้รู้สึกตัว ก่อนที่คิมหันต์จะค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาเพื่อสบตากับคนในอ้อมกอด "รู้สึกตัวแล้วหรือครับ เป็นยังไงบ้าง" เอ่ยถามจบก็ยกมืออีกข้างขึ้นมาวางบนหน้าผากของปลายฝน เพื่อดูว่าไข้เธอลดแล้วหรือยัง ซึ่งผลน่าพอใจทีเดียว "หมอกดีขึ้นมากแล้วค่ะ ว่าแต่เมื่อคืนนี้พี่คิมอยู่เฝ้าไข้หมอกทั้งคืนเลยเหรอคะ" "ครับ" "ขอบคุณนะคะ" "ครับ" เสียงทุ้มเอ่ยรับ แต่กลับยังคงจ้องใบหน้าของปลายฝนนิ่ง ทำราวกับหากเขากะพริบตาแล้วจะทำให้เธอหายไป "หน้าหมอกมีอะไรติดอยู่หรือเปล่าคะ" "ไม่มีครับ" "แล้วทำไมพี่คิมถึงจ้องเอาๆ แบบนั้น" ขณะถามปลายฝนก็เขินสายตาที่คิมหันต์ส่งมาจนตัวร้อนผ่าวไปหมด "พี่แค่อยากมองหน้าหมอกให้ชัดๆ จะได้รู้ว่าเมื่อคืนพี่ไม่ได้ฝันไป" "เอ้!...หรือว่าหมอกเมายาลดไข้ แล้วปล้ำพี่คิมไปเหรอคะ" "ไม่ใช่แบบนั้น" คิมหันต์อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา ปลายฝนนี่อยู่เหนือการควบคุมจริงๆ ดูเธอตอบเข้าสิ "โล่งอกไปที" "แต่เมื่อคืนหมอกบอกว่ารักพี่" "เอ้!"”