icon 0
icon เติมเงิน
rightIcon
icon ประวัติการอ่าน
rightIcon
icon ออกจากระบบ
rightIcon
icon ดาวน์โหลดแอป
rightIcon

ร้อยเล่ห์พรางใจ

บทที่ 5 ตอนที่ 5

จำนวนคำ:2548    |    อัปเดตเมื่อ:25/02/2022

นุษยธรรม จิตใจเหี้ยมผ

อกตัวเองว่าทำถูกแล้ว ช่อมาลีไม่มีคุณสมบัติมากพอที่จะทำงานที่นี่ต่อไปได้เพราะหากเรื่องที่เกิดขึ

ยหยาดน้ำตาและเสียงต่อว่ารุนแรงก

กริ๊งงงง...

ธานหนุ่มหลุดออกจากภวังค์ มือใหญ่ยื่นไ

ังไงค

เสียงหวานของเลขานุการตอบมาตามสาย ภีมวัจน์ปรับสี

ปที่ห้องรับร

ท่าน

้ตัวใหญ่ ปลายนิ้วแกร่งเคาะโต๊ะราวกำลังใช้ความคิด เพียงไม่ถึงนาที ร่างสูงให

นหญิงสาว ร่างเล็กทรวดทรงกะทัดรัดลุกขึ้นยืนต้อนรับเขาแทนที่จะเป

ูเป็นธรรมชาติ แต่ที่ดูสะดุดตาเห็นจะเป็นดวงตาสุกใสราวมีดวงดาวนับล้

ครับ คุ

างเล็กเอ่ยทักทายกลับพร้อมแนะนำตัวเอง เมื่อเสี

โนมัติก่อนเดินไปนั่งยังที่ประจำของตนแล้ว

ีนัส เชิญ

ครึ่งด้วยท่าทางมั่นอกมั่นใจไม่บ่งบอกความขัดเขินหรือประหม่าแม้แต่นิด ซ้ำดวงตาคู่สวยยังสบประสาน

น้ำตาลไหม้จ้องมองหญิงสาวผู้มาเยือนอย่างสังเกตทุกอิริยาบถ เขาพอรู้มาบ้างว่า

รนั้นทำเอาเขาต้องซ่อนรอยยิ้มขันเอาไว้ ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนเรี

ภีมวัจน์

ค่ะ คุณ

ท่านไปไหนเสียล่ะ” เขาเอ่ยถามหลังจากที่บอกกล่าวเรื่อ

รูปหล่อ ด้วยเธอรู้สึกเหมือนเขาทำราวกับเธอช่างต่ำต้อยเสียเหลือเกิน ท่าทีห่างเหินไว้ตัว แม้ใบหน้า

ครั้งนี้ก็คือการเจรจาต่อรองขอส่วนลดในออร์เดอร์ล็อตต่อไป ในเมื่อเป็นเช่นนี้แล้วต่อให้ได

นี้ท่านงานรัดตัวจนแทบไม่มีเวลาหยุดพักเลยค่ะ แล้วนี่ก็ติดภารกิจด่วน ส่วนดิฉันเรียนจ

รื่องเป็นราว แล้วพ่อคุณก็ส่งคนที่ไม่

มเยาะ พร้อมดวงตาสีน้ำตาลไหม้ที่ฉายแววขบขัน นั่นทำเอาสาวสวยที่เต็มไปด้วยความมั่นใจเกิดอากา

ี้สักเท่าไร แต่คุณพ่อท่านให้ความสำคัญกับทางค

งมาก เพราะแทนที่เธอจะรู้สึกต่ำต้อยและเสียความมั่นใจในตัวเองจากคำพูดดูแคลนของเข

ับมอบหมายครั้งนี้จะสำเร็จ” ภีมวัจน์หรี่ต

รับความเมตตาจากผู้ที่มากไปด้วยความรู้และเชี่ยวชาญอย่างคุณช่วยชี้แนะและให้มุมมองเกี่ยวกับด้านนี้ค่ะ” วีนัสบอกพร้อมคลี่ยิ้มหวานให้ ดวงตาของเธอพร

ผมจะต้อนคุณไปทางไหน ก็ต้

ู้สึกจากใจ นั่นคื

ศีรษะให้เขาน้อยๆ อย่างอ่อนน้อมด้วยความพึงพอ

หวะเพื่อดูท่าทีอีกฝ่าย แต่เมื่อวีนัสยังคงจ้องมองเขาด้วยแววตาที่เจือด้วยรอยยิ้มไม่มีทีท

าก็อาจได้มีโอกาสแลกเปลี่ยนความคิดซึ่งกันและกัน” เขาบอกต่อพร้อมมองอย่างจับสังเกต แต่วีนัสก็ไม่ได้แสดงอาการดีอกดีใจจนออกนอกหน้ากับ

ณจะช่วยชี้แนะแก่ผู้ด้อยความรู

์ วันนี้ผมต้องขอโทษด้วย คุณคงไม่ว่า

อนยกภูเขาออกจากอก เพราะการที่ไม่ต้องรีบรวบรัดพูดคุยในวันนี้ก็เท่ากับช่วยต่อลมหายใจของเธอให้ยาวออกไป และการที่เ

ย่างภีมวัจน์นั้นฉลาดเป็นกรด ไม่เช่นนั้นเขาคงไม่ได้รับความไว

ร์คอมเรียกเลขาฯคนเก่งให้มารับหน้าที่ต่อจากเขา จากนั้นชายหนุ่มก็หัน

ละดวงตาที่โดดเด่นแล้ว เธอยังมีรสนิยมในการ

แล้วเจอกัน” ภีมวัจน์

พุ่มไหว้แล้วก

ัสด

วเดิน แต่เพียงแค่ผ่านหน้าหญิงสาวไปได้ไม่เกินสามก้

มีอีกเรื

บมากะทันหัน แล้วเธอก็ได้คำตอบเมื่ออีกฝ่ายเอ่ยประโยค

ทนตัวเองว่า ‘วีนัส’ จะดี

ต่ก็ไม่ได้ดูเป็นการทอดสะพานให้เขาจนเกินงาม ซึ่งข้อนั้นวีนัสรู้ดีอยู่แล้ว ผู้ชายเป็นเพศที่มีสัญชาตญาณในการเป็นนัก

เปิดรับโบนัส

เปิด
ร้อยเล่ห์พรางใจ
ร้อยเล่ห์พรางใจ
“ว่ากันว่า...First impression จะเกิดขึ้นใน 3 วินาทีแรก ถ้าจะทำให้ใครสักคนประทับใจต้องมัดใจเขาให้ได้ใน 3 วินาทีนั้น!! และเขาจะไม่มีวันลืมเลือน... ซ่า... "โอ๊ะ!" เสียงน้ำสาดซัดเข้าใส่ร่างสูง ดังขึ้นพร้อมๆ กับเสียงร้องอย่างตกใจของชายนิรนามเมื่อจู่ๆก็ถูกใครคนหนึ่งกระโจนขึ้นขี่หลังแล้วใช้กระป๋องครอบศีรษะเขา พร้อมเสียงตะโกนโหวกเหวก "นี่แน่ะเจ้าหัวขโมย!" "ท่านรองฯ!!" "ท่านรองฯ อะไรคะพี่ๆ นี่มันโจรโรคจิตชัดๆ เราต้องจับไอ้หมอนี่ส่งตำรวจนะคะ" "ยู้ดดด... หยุดก่อนหนูช่อ นี่ท่านรองฯ ...รองประธานนะไม่ใช่โจรโรคจิต" "ฮะ!" ช่อมาลีผงะถอย มือน้อยปล่อยท่อนแขนกำยำโดยไว คนถูกเรียก 'ท่านรองฯ' ยืนทำหน้าถมึงทึง จ้องมองมาด้วยสายตาดุดัน "ตามฉันไปที่ห้อง!" โอ้! เจ้าช่อมาลี ช่างกล้า... แบบนี้ 'ท่านรองฯ' คงประทับใจเจ้ามิรู้ลืม... 555 เรื่องแจ้ง: นิยายเรื่องนี้ช่อมาลีเป็นสาวเชียงใหม่ ธัชชาจึงมีสอดแทรกภาษาพื้นเมืองลงไปตามถิ่นเกิดของนางเอกนะคะ ทั้งนี้ธัชชาไม่ใช่คนทางนั้น ภาษาพูดที่ใส่ลงไป ธัชชาปรึกษาจากเพื่อนซึ่งเป็นคนทางนั้น แต่อาจมีบางประโยคที่ธัชชาเขียนเองแต่ลืมถามเพื่อน หากใครอ่านแล้วรู้สึกว่ามันไม่ใช่ รีบท้วงมานะคะ จะได้แก้ไขให้ถูกต้อง "ไปกับฉันช่อมาลี ไปเป็นผู้หญิงของภีมวัจน์ ฉันสัญญาว่าเธอจะเป็นผู้หญิงของฉันคนเดียว...ตลอดกาล" "แต่สมภารไม่กินไก่วัดนะคะ" "บังเอิญว่า ฉันไม่ใช่สมภารแล้วเธอก็ไม่ใช่ไก่วัดด้วยสิ" เขาบอกยิ้มๆ ช่อมาลีนิ่งอึ้งจ้องคนตัวโตที่ยามนี้ดวงหน้าคมของเขาโน้มต่ำลง ...ใกล้เข้ามา ...ใกล้เข้ามา ทุกขณะ! "เธอนี่จริงๆเลยนะ ไหนว่าฉันถอดเสื้อแล้วอุจาดตาไง ทำไมตอนนี้ถึงได้กอดแล้วก็ซบอกฉันไม่ยอมปล่อยแบบนี้ล่ะฮึ" ช่อมาลีผงะ! ภีมวัจน์แกล้งคลายวงแขนออกเหมือนจะปล่อยให้เธอเป็นอิสระ และก่อนที่ช่อมาลีจะทันได้ขยับห่างออกไปอีก เขาก็คว้าเอวคอดรั้งร่างเธอเข้ามากอดแล้วจู่โจมจูบเธอไม่ปล่อยให้ตั้งตัว!”